Alhoewel Small Seal-skrif reeds ’n meer gestandaardiseerde skryfstyl was, was dit steeds tydrowend om te gebruik. Cheng Miao, ’n baie beroemde Chinese kalligraaf, was bekommerd oor hoeveel tyd en moeite dit was om Small Seal-skrif vir alledaagse doeleindes soos die skryf van administratiewe dokumente te gebruik. Hy het jare daarvan bestee om die moontlikheid van ’n eenvoudiger skryfstyl na te vors en het uiteindelik Li-skrif ontwikkel. Die ontwikkeling van Li-skrif is die derde groot hersiening van die antieke Chinese skryfstyle en word steeds vandag in China gebruik. Li-skrif was nie die finale hersiening van Chinese skrifstelsels nie. Blokskrif en Vrye-skrif is nog twee variasies wat vandag gebruik word.
Chinese skryfstyle het vinnig begin ontwikkel en altyd op harmonieuse en pragtige lettervorms gefokus. Skryfwerk was egter beperk tot die materiaal wat beskikbaar was. Antieke voorbeelde van skrif is dikwels op stukke bamboes gevind (dit was dikwels in die vorm van ’n soort boek saamgebind). Dit was ook moontlik om op sy te skryf, maar dit was baie duur. Die meeste skryfwerk op sy is dus gedoen vir ryk klante soos keisers, asook vir godsdienstige doeleindes. Met die uitvinding van papier, ’n nuwe bekostigbare materiaal, het die aksie van skryf vir altyd verander.
’n Voorbeeld van vroëere lettertipes: blokdruk. Blokdrukke op papier is een van ons vroegste druktegnieke en het in Korea en China reeds in die 8ste en 10de eeu bestaan.
Papier, wat in ongeveer 105 n.C. deur T’sai Lun ontwikkel is, was makliker en goedkoper om te maak en het aan kunstenaars en skrywers nuwe geleenthede gebied om die vorm en grootte van karakters te ondersoek en te eksperimenteer. T’sai Lun se prestasie was so groot dat hy die “god van die papiermakers” geword het. Met papier wat goedkoper was en makliker om mee te werk, het die kuns van kalligrafie toenemend gewild geword. Een aspek wat deur alle Chinese skrifstelsels gedeel word, is ’n fokus op die proporsie en balans van letters.
Die Chinese skrywers het die behoefte verstaan om ’n skrifstelsel te ontwikkel wat makliker sou wees om te gebruik, maar hulle het nooit aan die visuele voorkoms van die lettervorms of karakters toegegee nie. Chinese lettervorms het die neiging om asimmetries te wees met ’n duidelike sin vir balans – dit beteken dat een kant van die karakter nie noodwendig dieselfde as die ander kant is nie, maar wanneer jy na die karakter kyk, het dit ’n gevoel van balans en proporsie. Die ontwikkeling van Chinese skrif, baie soos die Chinese kultuur, was baie geïsoleer, aangesien China baie min kontak met die buitewêreld gehad het. Hierdie isolasie het tot verfyning van Chinese skryfstyle gelei, met feitlik geen inmenging van buite nie. Vir die Fenisiërs was dit egter reise, handel en kontak met ander beskawings wat gehelp het om hulle skryfstyl te ontwikkel.