rykheid deur die manier waarop hy sy pigmente gebruik. Baie van sy eweknieë het sy werk as primitief beskou. Hy probeer nie om die kyker te verlei met enige toertjies of idealisasie nie, maar gryp ’n ‘ “ware” gebeurtenis aan met eenvoudige, direkte skilderkuns. Hy gebruik dikwels ’n paletmes om groot smeersels te verf om sy oppervlak ’n growwe tekstuur te gee. Hierdie skildery spreek ook die sosiale ongeregtighede van die tyd aan en Courbet is beïnvloed deur sosialistiese idees oor die ellendige toestand waarin die kleinboere hulle bevind het. Deur sy eerlike uitbeelding van die lewens van kleinboere, het hy kritici geskok en woedend gemaak. Hy het kleinboere se armoede op ’n ware manier blootgelê en het dit nie probeer versag deur daaraan ’n moralistiese betekenis te gee nie. Courbet se Te Stonebreakers beeld twee onidentifiseerbare mans uit wat nie antieke helde is nie, maar wat gebuk gaan onder die gewig van die klippe, uitgemergel, asof hulle op die rand is om op die grond ineen te sak. Courbet se Te Stonebreakers kan ook beskou word as opposisie teen die status quo van kuns en sy begeerte om 19de eeuse kuns te revolusioneer. Courbet was ’n politieke en sosiale radikale kunstenaar wat die 19de eeuse samelewing in die rigting van ’n nuwe sosiale orde gelei het.
WIE WAS DAUMIER?
Honoré Daumier (26 Februarie 1808 – 10 Februarie 1879) was ’n Franse skilder, spotprenttekenaar en drukkunstenaar wie se vele werke kommentaar lewer op die sosiale en politieke lewe in Frankryk tydens die 19de eeu. Daumier was een van die vernaamste satiriese tekenaars in die geskiedenis. Met die uitvinding van litografie in die 19de eeu het hy vir sy spotprente bekend geraak. Hy het genadeloos die spot gedryf met die wangedrag van mense in magsposisies en het selfs ses maande in die tronk deurgebring. Hy was ook ’n indrukwekkende skilder. In hierdie onvoltooide werk het hy lig en donker gebruik om ’n dramatiese uitbeelding van ’n alledaagse toneel te skep. Dit is ’n treffende dokumentasie van sy tyd asook van die nuwe werklikheid van publieke vervoer en stedelike armes. Daumier het ons een van die eerste blikke gegee van die moderne samelewing en die realiteite daarvan.
WIE WAS MILLET?
Jean-François Millet (4 Oktober 1814 – 20 Januarie 1875) was ’n Franse skilder en een van die stigters van die Barbizon-skool in landelike Frankryk. Millet is bekend vir sy tonele van plattelandse boere.
Millet is geassosieer met ’n groep landskap- en figuurskilders wat bekend staan as die “Barbizon-skool” wat in die woude van Fontainebleau gewerk het, naby die dorpie Barbizon. In hierdie werk beeld Millet drie plattelandse vroue uit wat die uitmergelende werk doen om die laaste koringstukke op te tel. Een van die vroue werk met haar liggaam vanaf haar heupe vooroor gebuig en sy kyk stip na die grond, soekend na ’n koringaar. ’n Ander vrou hou ’n handvol koring agter haar rug vas en is dubbel gevou oor die grond terwyl sy afbuig en uitreik. Die derde vrou buig selfs laer en rus haar handvol koring op een knie terwyl sy grondwaarts gryp. Hierdie vroue was lede van die laagste vlak van die plattelandse samelewing. Millet het sy monumentale figure in die voorgrond geplaas, teen die plat, eentonige landskap en lug. Hy het waardigheid, krag en skoonheid aan hierdie eenvoudige plattelandse vroue gegee. Millet se werk word onderskei van ander kunstenaars se werke deurdat hy ’n absolute waarheid aan die natuur, wat die belangrikste beleid in sy lewe was, gegee het. Hy het die kleinboere gebuk oor hulle werk in die velde gesien en hy het hulle in hulle strak armoede en moegheid voorgestel, terwyl hy die simboliese waardigheid van arbeid deur sy geïnspireerde visie uitgebeeld het. Daarom het Millet deur die alledaagse lewe te skilder, het hy vereenvoudig inspirerende in die algemene, die belofte weggesteek in pyn, en die genade wat oor hartseer hang ontbloot.
JEAN-FRANÇOIS MILLET, THE GLEANERS, 1857. OLIE OP DOEK
HONORÉ DAUMIER, THE THIRD CLASS CARRIAGE, 1862 – 1863.