of its major aesthetical attractors and fundamental conceptual characters. Charles
Esche and Vas›f Kortun wanted to review Istanbul as an example of a (non western)
metropolis, which is under the impact of western modernization and global
liberalism instead of showing an oriental city within a touristy showcase. In the past,
foreign curators often adjusted the clichés to Istanbul (the city of two continents, the
city as a gate between orient and occident, the city that combines civilizations, etc.)
Also in this year’s biennial, Hou Hanru is formally and conceptually connecting the
Istanbul Biennial to the city by claiming that it should be a part of Istanbul. It should
be for its inhabitants and support the modernization process of Turkey. Also, the
biennial should be a place for creation and a chance for generating optimism in
times of global pessimism, depression and wars. Of course, social and political
issues were always subversively present in the previous biennials. Nevertheless,
none of the older exhibitions declared it social and political engagement as direct
and openly. Therefore, these concrete aims will form the major part of the platform,
on which the 10th Istanbul Biennial has to be evaluated. So, we have to ask: Is it an
optimistic place, a place for creating optimism, and is it an exhibition, which could
function as a motor for social change? We can also ask more general: Can art
change the world? That should be difficult. Can one artist change the world? That is
even more difficult. Can one art exhibition like the 10th Istanbul Biennial change the
world? This seems impossible, especially when the vast majority of the works are
neither optimistic nor show any alternatives or proposals for change.
The End of Biennials?
SESSION 2 / 2. OTURUM / MARCUS GRAF 73
10. Bienal, kavram ve biçim olarak 9. Bienal’i izliyor. Önceki bienaller gibi, çacurrency1dafl
sanat› tarihi mekanlarda gösterme stratejisini terketti. Bu büyük bir risk anlam›na
geliyordu, çünkü ‹stanbul Bienali, böylelikle en büyük estetik çekiciliklerinden ve
esas kavramsal özelliklerinden birini ortadan kald›rm›fl oluyordu. Charles Esche ve
Vas›f Kortun, docurrency1ulu bir kenti turistik bir vitrinde göstermektense ‹stanbul’u, bat›l›
modernleflmenin ve küresel liberalizmin etkisi alt›ndaki (bat›l› olmayan) bir metro-
pole örnek olarak gözden geçirmek istemifllerdi. Geçmiflte yabanc› küratörler
s›kl›kla ‹stanbul’a (iki k›tay› kaplayan kent, docurrency1u ile bat› aras›ndaki bir geçit olan
kent, uygarl›klar› birlefltiren kent gibi) basmakal›plar› uyarl›yorlard›.
Bu y›l›n Bienali’nde de Hou Hanru, biçimsel ve kavramsal olarak ‹stanbul Bienali’ni,
kentin bir parças› olmas› gerekticurrency1ini iddia ederek kentle bacurrency1lant›land›r›yor. Bienalin
kent sakinleri için olmas› ve Türkiye’nin moderleflme sürecini desteklemesi gereki-
yor. Ayn› zamanda bienal, yarat›c›l›k için ve küresel kötümserlicurrency1in, depresyonun ve
savafllar›n hüküm sürdücurrency1ü bu zamanlarda iyimserlicurrency1i docurrency1urmak için bir yer olmal›.
Kuflkusuz sosyal ve siyasal konular önceki bienallerde her zaman y›k›c› bir flekilde
vard›. Yine de eski sergilerden hiç biri, bu flekilde docurrency1rudan ve aç›k biçimde sosyal ve
siyasal bir sorumluluk bildirmemifllerdi. Dolay›s›yla bu somut hedefler, 10. ‹stanbul
Bienali’nin decurrency1erlendirilmesi gereken düzlemin en önemli bölümünü oluflturacak.
Öyleyse sormam›z gerekiyor: Buras› iyimser bir yer mi, iyimserlik yaratmak için bir
yer mi ve bu sergi, sosyal bir decurrency1iflimin motoru ifllevi görebilecek bir sergi mi? Genel
bir soru da sorabiliriz tabii: Sanat dünyay› decurrency1ifltirebilir mi? Bu zor olacakt›r. Bir tek
sanatç› dünyay› decurrency1ifltirebilir mi? Bu daha da zor. 10. ‹stanbul Bienali gibi bir sanat
sergisi dünyay› decurrency1ifltirebilir mi? Bu olanaks›z gözüküyor, özellikle de ifllerin büyük
bölümü ne iyimser ne de decurrency1iflim için seçenek veya öneri gösterir nitelikteyken.
Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119