BRANCO FRANCESCHI: Yes but you are kind of coming very opinionated on how
it is presented, who is doing it, who is this and that and then it doesn’t matter, which
I completely agree with you. Maybe I’m wrong, I’m not an artist but once the work is
done, it is probably like when we write the text and the essay, two weeks later when
you are reading it, it’s like someone else has written it, you are completely a new
person in the mean time. So I guess that is also with the artist. So we have this very
unclear zone of the conflict of interest or collaboration of artists and curators and
institutions and all these invisible web of energy of influences, of pushes that are
basically creating the art scene. The magnificent thing about a biennial is I believe
so, that it is not just about the art. All the biennials as events or even as institutions
are so complex, that they have incredible complex agenda that touches different
needs of society. From what we could understand from this “Istanbul Time Present
–Time Past” exhibition was very clear, what the idea was. I don’t believe,that was an
accident that Istanbul Biennial was established twenty years ago. We all know why
this Documenta exists in Kassel, because it was supposed to revail the culture and
the spirit in the post war Germany. The Berlin Biennial happened of course when
Berlin became a united city. Venice Biennale the mother of it all, God knows. It
probably maybe is the only one whose agenda is “OK. This is a beautiful city as art
piece so let’s have the art here.” Because the people involved in visual arts were
anyhow coming to Venice. The Sao Paulo, Sydney, Seoul Biennials are all biennials
which have very transparent strategies, to put these cities cultures, countries,
whatever it is, on the map, to enhance their art production and to make them visible
in the art world. It should be. I believe I praised a little bit not just criticised,
especially from the point of artists.
SESSION 3 / 3. OTURUM / BRANCO FRANCESCHI 117
tamamlad›currency1›n›z anda da neredeyse önemsiz hale gelir. ‹fli nas›l gösterebilececurrency1imiz
konusu sanatç›n›n meselesi decurrency1ildir.
BRANCO FRANCESCHI: Evet, ama sunumu, kimin yapt›currency1›, bu kimdir flu kimdir
gibi konular hakk›nda çok önyarg›l› yaklafl›yorsunuz ve sonunda bir fley fark etmiyor,
bu yüzden bu konuda size tamamen kat›l›yorum. Belki yan›l›yorum, ben sanatç›
decurrency1ilim, ama ifl ortaya ç›kt›ktan sonra, olas›l›kla bizim metni veya yaz›y› yazd›ktan iki
hafta sonra okurken onu baflkas› yazm›fl gibi hissetmemize benziyor, aradan geçen
süre zarf›nda, tümüyle farkl› bir kifli oluyorsunuz. San›r›m ayn› fley sanatç› için de
geçerli. Demek ki elimizde, bu ç›kar çat›flmas›n›n, ya da sanatç›lar, küratörler ve
kurumlar›n iflbirlicurrency1inin son derece belirsiz bir bölgesi, ve temelde sanat dünyas›n›
yaratan tüm etkilerin, itkilerin görünmez bir enerji acurrency1› var. Benim inanc›ma göre,
bienalin görkemli yan›, sadece sanat hakk›nda olmamas›. Tüm bienaller, etkinlikler
ve hatta kurum olarak, o kadar karmafl›klar ki, toplumun farkl› gereksinimlerine
dokunan inan›lmaz karmafl›k gündemleri var. “‹stanbul fiimdiki Zaman –Geçmifl
Zaman” sergisinden anlayabildicurrency1imiz fludur: ana kavram›n ne olducurrency1u çok aç›kt›. Ben
‹stanbul Bienali’nin 20 y›l önce kurulmufl olmas›n›n kazara olducurrency1una inanm›yorum.
Hepimiz Documenta’n›n Kassel’de neden var olducurrency1unu biliyoruz, çünkü savafl
sonras› Almanya’s›nda, kültürü ve ruhu kalk›nd›rmakla yükümlüydü. Berlin Bienali
ise, kuflkusuz ancak Berlin birleflmifl bir kent haline geldicurrency1inde gerçekleflti. Venedik
Bienali, Tanr› biliyor ya, hepsinin anas›d›r. Gündemi “Pekala. Buras› bir sanat eseri
güzellicurrency1inde bir kent, o zaman sanat› da burada misafir edelim.” olan olas›l›kla tek
bienaldir. Zira görsel sanatlarla ucurrency1raflan kifliler her türlü durumda Venedik’e
geliyordu. Sao Paulo, Sidney, Seul Bienalleri, çok fleffaf stratejileri olan bienaller, ki
o strateji de; bu kentleri, kültürleri, ülkeleri, her neyi ise onu, haritaya koymak,
sanat üretimini gelifltirmek ve onlar› sanat dünyas›nda görünür k›lmak. Böyle de
Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119