exhibitions to one side, then the biennial is not so spectacular. What makes it
spectacular this time is the participation and contribution of the local art scene
itself. So maybe, it’s not the whole city but the local actors and initiatives which
make the art scene in between, the biennial is now visible. Maybe this is some kind
of positive progress in what this biennial is bringing to Istanbul.
ANA PERAICA: I believe relationship of city, biennial and state is a new quality.
Biennials are more related to the cities then to the states. There is a contemporary
shift of the importance of the cities globally. In cultural issues, cities are becoming
more important than the states; at least from the global perspective. I believe that is
very positive because that finally led us to what Anda was also referring to, that she
didn’t select the artists as a representative of their nations but as the
representatives of their cities, as local signifiers of the issues that are important for
their artistic practice. I would say that this is the underlying current of all the
biennials and is - in sociological and political terms - the biggest quality of it.
BERAL MADRA: We should consider that the cities like Istanbul, Cairo,
Barcelona, Madrid or London have different levels of culture industry at the
moment; because some of these cities are really advanced in their cultural industry
regulations or even investments. Or, the actors of culture industries in these
advanced systems are in real communication and exchange between themselves. In
cities like Istanbul or in some Post-Soviet cities, culture industry developments are
not yet aimed mainly to the profit of the artists and the audiences. What we now see
in Istanbul art scene is that, it is shifted into the hands of private sector rather than
the state or local governments. This shift looks positive and profitable, but also it
has some unsafe elements. All the events are being promoted and supported by
56 SESSION 1 / 1. OTURUM / DISCUSSION / TARTIfiMA
inan›yorum. Bienaller, devletlerden çok kentlerle iliflkilidir. Küresel olarak kentlerin
öneminde güncel bir decurrency1iflim var. Kültürel konularda kentler, devletlerden daha
önemli hale geliyor, en az›ndan küresel bak›fl aç›s›ndan. Ben bunun çok olumlu
olducurrency1unu düflünüyorum çünkü bu, nihayet bizi Anda’n›n da söz etticurrency1i konuya getirdi,
“sanatç›lar› uluslar›n›n temsilcisi olarak decurrency1il de, kentlerinin temsilcisi olarak, kendi
sanatsal pratikleri için önemli olan›n yerel imleyicisi olarak seçticurrency1i” konusuna. Ben,
tüm bienallerin alt›nda yatan ak›m›n bu olducurrency1unu ve bunun da -sosyolojik ve politik
aç›lardan- en büyük nitelik olducurrency1unu söyleyebilirim.
BERAL MADRA: ‹stanbul, Kahire, Barselona, Madrid ya da Londra gibi kentlerin,
günümüzde farkl› kültür sanayii düzeylerine sahip olducurrency1unu dikkate almal›y›z, çünkü
bu kentlerin baz›lar›, kültür sanayii mevzuatlar›nda ve hatta yat›r›mlar›nda gerçekten
çok ileri. Ya da bu ileri sistemlerdeki kültür sanayiinin aktörleri, kendi aralar›nda
gerçek bir iletiflim ve takas içinde. ‹stanbul gibi kentlerde veya Sovyet sistemi
sonras›ndaki baz› kentlerde kültür sanayii geliflimleri, esasen henüz daha sanatç› ve
izleyici yarar›na yönelik decurrency1il. fiimdilerde ‹stanbul sanat ortam›nda gördücurrency1ümüz;
devlet veya yerel idarelerden çok, özel sektörün eline docurrency1ru kaym›fl olducurrency1u. Bu
decurrency1iflim olumlu ve karl› gözüküyor ama ayn› zamanda güvenilmez yanlar› da var.
Tüm etkinlikler, afl›r› medya ve reklam stratejileriyle tan›t›l›p destekleniyor. Ancak,
bir uzman bu etkinlikleri izledicurrency1inde, etkinlicurrency1inin içericurrency1inin beklenen kadar tatmin
edici veya decurrency1erli olmad›currency1›n› görüyor. Dolay›s›yla, görünürlük ve içerik aras›nda bir
uyumsuzluk var. Bu durum, bu kentlerde çeliflki yaratabilir. Örnecurrency1in ‹stanbul’da,
‹stanbul Bienali’nin abart›l› tan›t›ld›currency1›n› söyleyebiliriz fakat içine girip sergilere veya
izleyici kat›l›m›na bakt›currency1›m›zda, baz› yetersizlikler/eksikler olducurrency1unu görüyoruz.
GENCO GÜLAN: Ben de Selanik bienalinin önceki döneminde çal›flma f›rsat›
Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119