see them, touch them and speak to them.
As Luchezar Boydjiev put it: “This lack of correspondence is something that even
when detected by both professionals and audiences alike is not usually discussed.
Furthermore, it is a sign of bad taste if questions about such correspondence are
asked. However, I think that both the progressively more pronounced lack of
correspondence between concept and show as well as the lack of debate about it is
a major problem of contemporary art practice.”
Let’s be honest. We as curators rarely trouble about the public. Especially for me
coming from the post-communist society and trying during the past 18 years of
democracy to overcome the slogan “art for the masses”. Being raised as a
professional in a situation where the people from the factory were brought to the
galleries to give their opinion about exhibitions and these opinions were crucial for
future development of art and artist, I naturally – probably as an active internal
opposition – try to avoid any touch to the ordinary viewer. Other fear is to confess
that art should have something to do with the general public. It is not only a bad
taste but sounds as a communist propaganda for my ears. What was the worst thing
during the socialist times – art for art’s sake. Today this is our ideal and not only in
my country but everywhere and for different reasons. This situation could exist only
where the scale of this art production is not very big and visible. Today the situation
is different. Contemporary art is everywhere. It’s trying to penetrate people’s lives
but from its tower built out of contempt and financial stability. Contemporary art lost
its democratic character and although it pretends to be connected to real life,
actually it is close only to daylight. Art biennials are part of this very representative
system which is trying to defend and involve people and money. As far from the
SESSION 1 / 1. OTURUM / MARIA VASSILEVA 39
onlarla konuflabiliyorsunuz.
Luchezar Boydjiev’in de dedicurrency1i gibi: “Bu bacurrency1lant› yoksunlucurrency1u, öyle bir fleydir ki, hem
profesyoneller hem de izleyici taraf›ndan ayn› flekilde fark›na var›lsa da, genellikle
tart›fl›lmaz. Üstelik bu tür sorular sorulmas›, zevksizlik iflareti olarak addedilir. Yine
de ben, hem giderek artan bir flekilde dillendirilen kavram ve gösteri aras›ndaki
bacurrency1lant› yoksunlucurrency1unun, hem de buna iliflkin tart›flma ortam› eksiklicurrency1inin, çacurrency1dafl
sanat uygulamalar› alan›n›n temel sorunlar›ndan biri olducurrency1unu düflünüyorum.”
Dürüst olal›m. Biz küratörler olarak, halk› ender olarak dert ediniriz. Özellikle benim
gibi post-komünist bir toplumdan gelip, geçticurrency1imiz 18 y›ll›k demokrasi süreci
boyunca “kitleler için sanat” slogan›n›n üstesinden gelmeye çal›flan biri. Galerilere
fabrikadan insanlar›n sergiler hakk›ndaki görüfllerini vermek üzere getirildicurrency1i ve bu
görüfllerin sanat ve sanatç›n›n gelecekteki geliflimi için çok önemli olducurrency1u koflullar
alt›nda profesyonel olarak yetifltirilmifl biri olarak ben, docurrency1al olarak –olas›l›kla etkin
bir iç karfl›tl›kla- s›radan izleyiciyle herhangi bir bacurrency1lant›dan kaç›nmaya çal›fl›yorum.
Bir dicurrency1er kayg› ise, sanat›n genel halkla bir ilgisi olmas› gerekticurrency1ini itiraf etmek. Bu
sadece zevksizlik decurrency1il, ayn› zamanda da kulaklar›ma komünist bir propaganda gibi
t›nl›yor. Sosyalist zamanlar s›ras›ndaki en kötü fley neydi? Sanat için sanat. Bugün,
bu bizim idealimiz ve sadece benim ülkemde decurrency1il, her yerde, üstelik farkl›
nedenlerden dolay›. Bu durum, ancak bu sanat üretiminin boyutunun çok büyük ve
görünür olmad›currency1› yerde var olabiliyordu. Günümüzde durum farkl›. Çacurrency1dafl sanat her
yerde. ‹nsanlar›n hayatlar›na s›zmaya çal›fl›yor ama küçümseme ve mali sacurrency1laml›k
üzerine infla edilmifl kulesinden. Çacurrency1dafl sanat, demokratik özellicurrency1ini kaybetti ve
gerçek hayata bacurrency1l›ym›fl gibi davranmaya çal›flsa da, asl›nda sadece gün›fl›currency1›na
yak›n. Sanat bienalleri, insanlar› ve paray› savunmaya ve dahil etmeye çal›flan bu çok
Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119