search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
BOERENLEVEN BOERIN Aletta


Huilend en in paniek zat ze op de bank. Aletta had een burn-out. Het was aanleiding haar leven om te gooien. ‘Per saldo leverde het veel levenservaring op.’


Door Evelien Kamphuis D


Aletta van Goor-Hatz- mann (43) is getrouwd met Jan Hatzmann (46). Samen met zoon Teun (17) en dochter Rosalie (15) wonen ze in Hoogersmilde (Dr.). Na ruim 18 jaar met veel plezier voor de overheid te hebben gewerkt, startte Aletta in 2015 fulltime op het melkveebedrijf met 140 melkkoeien, 60 stuks jongvee en 94 hectare grond.


e afgelopen vijf jaar zijn bepaald niet geruis- loos voorbijgegaan in huize Hatzmann. Een burn-out en een brand zorgden voor grote veranderingen. Aletta: “Ik heb van 1997 tot en met 2015, zo’n vier dagen per week gewerkt. Als ICT-teamleider zette ik samen met collega’s nieuwe test- en kwaliteitsafdelingen op, de laatste jaren werkte ik twee dagen per week in Den Haag. Ook zat ik in de ouderraad en het bestuur van de uitvaartvereniging in het dorp, deed ik de bedrijfsadministratie en werkte ik in de weekenden thuis mee. Gewoon omdat ik het leuk vond. Ik had veel plezier in alles wat ik deed en merkte amper dat ik te veel hooi op mijn vork nam. Wel ging de laatste jaren mijn concentratie achteruit, ik werd ver- geetachtig en maakte me al op zondagavond druk over de komende werkweek. Maar gewoon doordoen natuur- lijk hè, tot ik op een dag niets meer kon: ik zat huilend op de bank, was in paniek en totaal gevoelloos.” Wat de huisarts zei, was niet wat Aletta wilde horen. Ze dacht dat hij het wel kon oplossen maar hij zei vooral dat ze een poosje niet mocht werken. “Ik was zó boos. Andere mensen konden dit toch ook? Waar- om ik dan niet?” Achteraf snapt ze niet hoe ze het heeft gedaan al die jaren. “En Jan snapt ook niet hoe hij het deed. Maar we hebben al die tijd óók een leuk gezinsleven gehad.” Jan regelde in die jaren het mees- te rondom de kinderen. Er zaten twee kinderzitjes in de trekker en op het erf stond een rijdende box. Jans ouders en een tante in de buurt sprongen ook geregeld bij.


Bang zelfstandigheid kwijt te raken De burn-out maakte behoorlijk indruk en was een half jaar later de reden dat Aletta fulltime op de boerderij ging werken. “Eerst was ik bang om mijn zelfstandig- heid kwijt te raken en mijn gevoel van eigenwaarde dat hoorde bij mijn eigen inkomen en de successen op mijn werk. Maar het was het goede moment want Jans vader kampte met zijn gezondheid en kon minder werk verzet- ten en voor Jan alleen was het te veel. We hebben geen


64


discussies over taken gehad, hij zag me meteen als een volwaardig teamlid.”


Ook Jan bleek moeite te hebben gehad om de eindjes qua tijd en energie aan elkaar te knopen. Samenwerken bleek een enorme opluchting voor hen beiden. “Ik trek de taken naar me toe die mij liggen, hij de taken die bij hem passen en onze zoon helpt ook al veel mee.” Aletta denkt dat ze zichzelf door haar eerdere werk anders heeft ontwikkeld dan wan- neer ze meteen in het bedrijf zou zijn gestapt. “Ik weet wat ik kan en ben ingesteld op werkverlichting. We hebben nu bijvoorbeeld een hydraulische klauwbekapbox en mijn eerste actie was het aanschaf- fen van een tocht-detectiesysteem.” Aletta ervaart het afwisselen- de werk nog steeds als een soort vrijheid. Een vrijheid die de eerste weken gepaard ging met enorme spierpijn en een drie keer zo grote eetlust. Vanachter haar kop koffie brengt ze een duidelijke stelling in


‘Eerst was ik bang om mijn zelfstandig- heid kwijt te


raken en mijn gevoel van eigenwaarde’


die voortkomt uit haar alertheid voor te veel drukte: “Een boerderij is een manier van leven en je moet er altijd voor waken dat het niet alleen een manier van werken wordt. Ontspanning, sport en samen met het gezin spelletjes doen zijn óók noodzakelijk. En geregeld mensen zien buiten de sector, dat brengt een andere dynamiek.”


Brand legde huis deels in de as


De brand die in het voorjaar van 2018 uitbrak en een deel van het huis in de as legde was iets te veel andere dynamiek. Een jaar lang richtte Aletta zich op het afhan- delen van de schade en de ver- en nieuwbouw. Tegelij- kertijd moest er door de droge zomer ook nog beregend worden. “Sinds afgelopen voorjaar is alles weer bewoon- baar en liggen onze taken weer volledig bij de koeien. Er ontstond zelfs tijd voor de studieclubs #MelkveeDren- the en Vrouw en Veehouderij.” Terugkijkend weet ze nu beter waar haar grenzen liggen. Ze kan ook beter nee zeggen. “Nu we zo nauw samenwerken en zorgen voor balans, zijn we meer ontspannen en gelukkiger en dat willen we graag zo hou- den. Per saldo heeft de burn-out me veel levenservaring opgeleverd. Ik heb nergens spijt van, maar we hopen nu wel op een iets rustiger vaarwater de komende tijd.”


BOERDERIJ 105 — no. 10 (3 december 2019)


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84