This page contains a Flash digital edition of a book.
VETERAAN ZAMELT GELD IN VOOR ANTONI VAN LEEUWENHOEK FOUNDATION Knippen tegen kanker


Wat begon als een geintje, werd uit- eindelijk een inzamelingsactie voor het goede doel. “In Mali gaf ik mijn collega’s een gratis knipbeurt”, vertelt korporaal 1 Elma Rouweler. “Maar toen overleed de moeder van mijn beste vriendin aan kan- ker. Ik vond het zo erg dat ik er niet voor mijn vriendin kon zijn, dat ik besloot te gaan knippen voor kankeronderzoek.”


Door: Janke Rozemuller


W


ie haar naam googelt, ziet als eerste dat ze in 2009 rondemiss was tijdens een


wielerronde. Korporaal 1 Elma Rou- weler (33) was toen ook al beroeps- militair. Zij werkt momenteel op het MOB-complex in Harskamp en is trekker oplegger chauffeuse. “Ik ging vroeger als klein meisje al met mijn vader mee op de vrachtwagen”, verklaart ze haar carrièrekeuze. “Ik vind mijn werk heel leuk, maar ik moet mij elke dag opnieuw bewij- zen. Als ik bij een nieuwe klant kom of ik kom bij een civiel bedrijf, dan staan er altijd mannen vooraan te kijken die denken: o god, het is een vrouw, effe oppassen. Ik moet daar dan wel om lachen, maar als vrouw moet ik wel heel vaak laten zien dat ik met een vrachtwagen overweg kan. Hier op het MOB-complex niet meer natuurlijk, ze weten wat ze aan mij hebben en dat ik wel overweg kan met dit spul.”


Binnenslaper Rouweler was pas 17 jaar toen ze bij Defensie begon aan de Algemene Militaire Opleiding (AMO). Het


54 maart 2016


Korporaal 1 Elma Rouweler knipt een collega in Mali. Foto: privécollectie Elma Rouweler


vooruitzicht dat haar contract straks afloopt, vindt ze vreselijk. “Toen ik aan het begin te horen kreeg: op je 35e heb je de keuze, of je gaat naar de KMS of je gaat eruit, dacht ik: dat duurt nog zo lang, dat zien we dan wel. Ik zou héél graag willen blijven, maar de KMS is voor mij nu geen optie meer. Als ik naar mezelf kijk en heel eerlijk ben: als ik hogerop had gewild, dan had ik dat al jaren geleden moeten doen.” Ze gaat alleen in de weekenden naar huis. “Ik ben al zestien jaar


binnenslaper. Mensen vragen mij wel eens of ik het niet zat word, maar ik denk dat ik pas schrik krijg als ik Defensie uit moet en elke avond thuiszit. Nu ga ik ’s avonds met een clubje iets doen, je gaat een keer stappen of naar de bioscoop, je zit bij elkaar op de kamer of je gaat met elkaar eten. In de burger- maatschappij heb je dat niet met je collega’s.” Uitzondering vormen volgens haar ambulancechauffeurs, dat is een beroep dat zij na haar Defensiecarrière ambieert.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65