This page contains a Flash digital edition of a book.
Een auto van de politiemissie Proxima met op de achtergrond een moskee. Foto: privécollectie Robert Thiecke


Tetovo, een grensplaats met alle kenmerkende proble- men van smokkel, mensenhandel, drugs en maffiaprak- tijken. Zijn collega Peter Senstius woonde boven hem. Deibel had zijn woonruimte eerst in Gostivar en later in Ohrid via zijn tolken geregeld. Het contact met de tolken was voor beiden sowieso van groot belang en ging veel verder dan het pure vertaal- werk. Thiecke ging samen met zijn collega Senstius en een Deense collega met een van zijn tolken mountain- biken, een passie van hem en van zijn tolk, zo was geble- ken. Die tolken konden hen ook heel goed op de hoogte brengen van wat er speelde. “Ik heb me nooit bedreigd gevoeld, als ik maar wist wat er speelde”, aldus Thiecke. Deibel had soortgelijke ervaringen als hij probeerde de gedachtegang van zijn Macedonische partner te door- gronden. “Ook al zat je erbovenop, ze lieten nooit het achterste van hun tong zien. Je hoorde dan weer meer via je tolken, als je daar een goede relatie mee had.” De omgang met zijn Macedonische ambtgenoot was er ook niet eenvoudiger op geworden door de voor hem eigenlijk onbekende strakke hiërarchie. Net als Thiecke had hij geconstateerd dat de grote bazen zich overal mee bemoeiden. “In Nederland zie je dat geen chefs van afde- lingen doen, dat doen de groepschefs, maar hier zat dus iedereen tot en met de eenheidschef mee te neuzelen en tijd te steken in details.” Dat dit ten koste ging van de efficiëntie was iets waar nog niemand op leek te zijn gekomen en van het woord delegeren had ook niemand gehoord. De nodige tact was echter wel nodig om dit over te brengen. “Het had veel te maken met hoe je het brengt”, vertelt Deibel. “Je moest je kunnen verplaatsen in je counterpart. Je moest ze nooit kleineren en in elk geval niet arrogant overkomen.” Dat ze allemaal steeds aan een Macedonische collega waren verbonden, zei natuurlijk op zichzelf al genoeg. “Dat wil dus zeggen dat ze het niet goed deden, zo voelden ze het ook”, aldus Deibel. Thiecke had ook al gemerkt dat de mensen bang waren hun baan te verliezen of te worden overgeplaatst. Dat maakte ze ook weinig kritisch over de door de bazen voorgeschreven manier van werken. Deibel maakte het zelf mee met een van zijn Macedonische counterparts. “Vrijdags nam je afscheid van de eenheidschef en als er verkiezingen waren geweest, zat er maandag gewoon een andere politiechef. Daar werd jij niet over gebeld natuurlijk. Hijzelf was al blij dat hij gebeld was dat hij daar moest aantreden”, vertelt Deibel en met gevoel voor understatement: “Die politieke invloed, daar moest ik wel aan wennen hoor.”


met ze sprak, bleken ze wel degelijk eigen opvattingen en meningen te hebben. Hij besloot te proberen hier iets aan te doen. En alhoewel hij de hoge baas van het poli- tiedistrict kon overtuigen ruimte te laten voor anderen in de vergadering, was dat niet voldoende. “Ze gaven geen respons, gewoon omdat ze het niet gewend waren.”


Tact Het bleek op allerlei manieren voor beiden een bijzon- dere missie. Het was een ongewapende missie, iets wat zeker voor de marechaussees nieuw was. Maar vooral was het bijzonder omdat ze hun eigen woonruimte moesten zoeken. Thiecke vond een appartement in


Verkeerscontrole Thiecke stuitte ook nog op andere typische problemen toen hij de efficiëntie wilde aanpakken. Hij was er al in geslaagd toestemming te krijgen om ook in de avond- uren te kunnen meedraaien, want overdag gebeurde er natuurlijk niets. Bij de verkeerscontroles, waarbij de voertuigen en de personen werden gecontroleerd, bleek steeds één man de auto’s naar de kant te halen en ston- den zeven man niets te doen. Hij leerde ze de controle van het verkeerstraatje, waarbij één de auto’s aanhield terwijl de rest van de ploeg langs de weg de voertuigen en passagiers controleerde. Toen hij dat eenmaal in werking had gekregen, viel er meteen iets op: “Er kwamen alleen maar auto’s met


maart 2016 21


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65