This page contains a Flash digital edition of a book.
Checkpoint Barry


Alle Menschen werden Brüder


H


et rommelt in Europa. Er waart een kille, wraakzuch- tige, nationalistische wind over het continent. Dat soort


achterhaalde sentimenten blijft goed verkopen wanneer de tijden roerig zijn. Veel mensen zijn bang en boos, en soms terecht, maar de meesten laten zich te makkelijk opjutten en voorliegen door politieke en journalistieke opportunis- ten. Na de Tweede Wereldoorlog is de EU ontstaan vanuit een combinatie van economische noodzaak en een verlangen naar rust en stabiliteit, of zoals de Unie het zelf formuleert: ‘De waarden waarop de Unie berust, zijn eerbied voor de menselijke waardig- heid, vrijheid, democratie, gelijkheid, de rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten, waaronder de rechten van personen die tot minderheden behoren. Deze waarden hebben de lidstaten gemeen in een samenleving die gekenmerkt wordt door pluralisme, non-discriminatie, verdraagzaamheid, rechtvaardigheid, solidariteit en gelijk- heid van vrouwen en mannen.’ Helaas zijn die normen, waarden en principes vanaf de jaren negentig meer en meer verworden tot wisselgeld. Ide- alen waren niet meer van deze tijd en werden cynisch afgedaan als achter- haald hippiedenken. Als het niet in geld is uit te drukken, dan is het waardeloos. Maar de uit Amerika overgewaaide vrijemarktutopie blijkt precies dat te zijn. Daarvoor hoef je alleen maar naar Amerika zelf te kijken. Daar heeft de vrije markt zijn werk gedaan. Zorg is voor veel mensen onbetaalbaar – ook al hebben ze drie banen, de infrastructuur brokkelt af en de politiek… Afijn… Een paar duizend lobbyisten (onder wie veel ex-politici) hebben meer macht in Brussel dan alle stemgerechtigde Europeanen bij elkaar. De burger als


Foto: Birgit de Roij


Barry Hofstede maakte van novem- ber ’92 tot mei ’93 als dienstplichtig chauffeur deel uit van het 1e NL/BE VN Transportbataljon in Centraal-Bosnië, waarna hij tien jaar nodig had om die periode enigszins een plek te geven. Sinds 2002 ontplooit hij zich als (toneel)- schrijver. Hij schrijft over uiteenlopende zaken, maar oorlog en veteraan zijn in Nederland zijn terugkerende thema’s in zijn werk. In 2013 verscheen zijn eerste boek, NL-Peacekeeper. Daarnaast is hij hartstochtelijk muziekliefhebber. Hij denkt nog iedere dag aan wat hij heeft gezien en meegemaakt tijdens zijn uit- zending.


Meer, meer, meer. Hebbe, hebbe, hebbe.


melkkoe en stemvee, de burger als pro- ductie-eenheid. De burger als hol vat dat kan worden volgegoten met angst, hebzucht en nationalistische onzin. Meer, meer, meer. Hebbe, hebbe, hebbe. Wie niet voor mij is, is tegen mij. En als ik het niet kan hebben, dan gun ik het een ander ook niet. Het druist tegen alle Europese idealen in. Afgezet tegen de eurocrisis vind ik die morele crisis veel erger. De idealen die Europa uitdraagt in haar missies


lijken hier verloren te gaan. De huidige generatie machthebbers (leiders kan je ze nauwelijks noemen) is de eerste naoorlogse generatie. Zij zijn de kinderen waar de EU voor bedoeld was. En wat doen ze? Verwend als ze zijn, maken ze haar kapot. Het geschenk waar hun opa’s en vaders voor zijn gesneuveld. De peace and love-generatie verkoopt het Europa waar hun ouders van droomden aan de hoogste bieder. En als later blijkt dat we allemaal keurig in het pak zijn genaaid, dan is een zondebok zo gevonden. ‘Dat nooit meer.’ Mooie woorden die sinds 1945 niets aan zeggingskracht hebben verloren, maar de glans is er wel een beetje vanaf geraakt. Sterker nog: het tegenovergestelde is bon ton geworden. Dat oude en achterhaalde gedachtegoed zal niet zomaar verdwij- nen. Ik vraag me geregeld af wanneer het gezonde verstand – dat waarmee mensen zich onderscheiden van andere diersoorten – nu eens zal overwinnen. Of zoals Elvis Presley ooit zei: “Animals don’t hate, and we’re supposed to be better than them.” Onze politici hebben ons nodig, niet andersom. De uitdrukking ‘ga de straat op’ kan je ook uitleggen als: praat eens met een vreemde, leer elkaar kennen. Het gaat te veel over de verschillen en te weinig over de overeenkomsten. Laten we toe dat we onderdeel worden van het probleem of kiezen we ervoor bij te dragen aan de oplossing? Vergeet de politiek. Het zijn iedere keer dezelfde dooddoeners waarmee wordt geappelleerd aan onze lagere instincten en waarmee mensen zich voor de kar van een ander laten spannen. Natio- naalsocialisme is ingeruild voor natio- naalkapitalisme; oude wijn in nieuwe zakken die overal ter wereld gemeen- schappen verstoort, oorlogen ontketent en volkeren op de vlucht jaagt. Net als vroeger.


maart 2016 23


Column


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65