This page contains a Flash digital edition of a book.
Peloton 2.5 Humanistisch raadsman en vrijwilliger Mart


Vogels (59) was met de mariniers op Mount Igman in Bosnië, met de marine bij Kosovo en met de mannen van het 42e Bataljon Limburgse Jagers in Uruzgan. “Met de mannen van het 5e peloton van de 2e compagnie van het 42e heb ik nog altijd contact. Dat is het peloton waar- van Timo Smeehuijzen deel uitmaakte. Timo verloor op 15 juni 2007 in Tarin Kowt het leven door een zelfmoordaanslag met een autobom. Jaarlijks komen wij met een groot deel van het peloton en de ouders van Timo op die dag bij elkaar.” Voor Vogels is het vanzelfsprekend dat hij juist met deze groep contact houdt. “Ik ken ze vanuit de opwerkperiode en in Uruzgan ben ik regelmatig met ze op patrouille gegaan. Ik was met ze op de Forward Operating Base op Poentjak. Samen hebben we een indrukwek- kende uitzending met aangrijpende gebeurte- nissen beleefd. De verbondenheid die daardoor is ontstaan, zet zich bijna als vanzelfsprekend na de missie voort.” Vogels is van mening dat het goed is als geestelijk verzorgers er ook na hun dienstverlating nog voor veteranen kunnen zijn. “Juist het drempelloze contact van tijdens de missie kan maken dat mensen hun evarin- gen gaan of blijven delen. In ons geval is de dood van Timo van grote invloed geweest en het is van grote betekenis om daarbij, zolang de behoefte daartoe is, stil te blijven staan. Maar er zijn meer belevingen en ervaringen uit die periode die ook een plaats in het leven moeten krijgen. Mensen met oorlogservaringen moeten niet in een isolement komen.” De raadsman vindt dat juist geestelijk verzorgers de samen- leving over het werk dat veteranen hebben verricht, moeten vertellen. “Ik doe dat bij de faculteit van Godsdienstwetenschappen aan de universiteit van Leiden en door lezingen te houden. Bijvoorbeeld op het Militair Revalida- tie Centrum. Zeker in deze tijd van crisis moet het de samenleving duidelijk zijn dat er op voorzieningen voor veteranen niet bezuinigd moet worden.”


Kleine dingen Voor alle drie de geestelijk verzorgers zijn


het soms de kleine dingen tijdens een missie die de waarde van de geestelijke verzorging bevestigen. Zo herinnert dominee Van der Born zich nog van zijn uitzending als marinier dat de geestelijk verzorger kwam toen het conflict tussen de mariniers en landmachters hoog opliep nadat de mariniers een paar dozen bier van de landmachters hadden ‘gejat’. “Zelfs de commandanten van beide onderdelen wisten zich er geen raad meer mee. Hij kwam, met een doos bier, met ons praten. Hij liet ons inzien wat er speelde. Stond als het ware naast ons en boven het conflict. Dat is waar het om draait. Zo heb ik ook proberen te werken.” Aalmoeze-


Netwerk vrijwillige Geestelijke Verzorgers Wie:


Wat:


nier Raaijmakers nam in Simin Han, bij Tuzla in Bosnië, de militairen die vrij van dienst waren mee naar een kindertehuis. “Het was in de troosteloze en uitzichtloze situatie waarin we ons allemaal bevonden soms moeilijk om de zin van de missie te zien. Het was ontroe- rend om die kinderen die niets hadden eventjes blij te kunnen maken met wat kleine cadeautjes en met wat aandacht zodat ze even de oorlog vergaten. Voor de mannen en vrouwen van ons bataljon maakte een verlegen, maar blije lach op de gezichtjes van die kinderen op dat moment het verschil. Tijdens onze ontmoetin- gen is er altijd nog wel iemand die dat weer naar boven haalt.” Dat peloton 2.5 waardeerde dat raadsman Vogels met ze op pad ging en in Poentjak aandacht voor hun verhalen had, bleek toen ze hem bij vertrek uit Poentjak een geïmproviseerd cadeautje gaven. “In een doosje waar de voeding in zat, hadden ze allerlei spul- letjes gestopt. Kleine dingetjes die voor een buitenstaander geen enkele waarde hebben. Voor mij was het heel speciaal en ik heb het doosje lange tijd bewaard.” Verbondenheid blijft voor deze vrijwilligers van het Netwerk vrijwillige Geestelijk Verzor- gers van het Veteraneninstituut de basis voor het contact met de veteranen en hun thuis- front.


Mart Vogels (staand) tijdens een bezinningsbijeenkomst op Poentjak. Foto: privécol- lectie Mart Vogels


geestelijk verzorgers die dienden tijdens verschillende missies


ruimte bieden aan veteranen en hun thuisfront om ervaringen tijdens en rond de uitzending te delen en (desgevraagd) mee zoeken naar het geven van een zinvolle plaats in het leven


Waar: veteranendagen, veteranencafés, bezinningsdiensten, herdenkingen, bedevaarten, terugkeerreizen, in de thuissituatie


Contact: coördinator geestelijke verzorging van het Veteraneninstituut, tel: 0343-474150, e-mail: e.kamp@veteraneninstituur.nl


MEI 2013


49


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64