This page contains a Flash digital edition of a book.
JUISTE ZORG MAKKELIJKER TE VINDEN SINDS KOMST LZV


‘Integrale aanpak is er J


Door: Anne Salomons


Het Landelijk Zorgsysteem voor Vetera- nen (LZV) is een samenwerkingsverband tussen twaalf zorginstellingen voor nul- delijns-, eerstelijns- en tweedelijnszorg. Deze centraal gecoördineerde zorg voor veteranen bestaat inmiddels ruim vijf jaar. Twee veteranen, Jan Kooijmans en Peter Bercx, vertellen over hun zoek- tocht naar de juiste zorg.


an Kooijmans (39) was voor en na de val van Srebrenica in Bosnië. Twee keer ging hij er vrijwillig naartoe. “De eerste keer in 1994 ging ik met het gevoel dat we mensen gingen hel- pen. Maar na een paar weken was dat ideaalbeeld helemaal weg. De bevolking loog en bedroog en roofde alles wat los en vast zat. Dan zinkt de moed je wel in de schoenen.” Kooij- mans was korporaal 1 en werkte in de bevoorrading vanuit Lukavac. Hij reed op routes waar hij regelmatig beschoten werd. In het begin schrok hij daar nog van, maar daarna werd het gewoon. “Ik had het gevoel dat ik alles aankon en dacht: mij gebeurt niets, ik heb een blauwe baret.” Toen hij in Nederland terugkwam en zich op de kazerne moest mel- den, viel hij in een groot gat. De regelmaat en discipline bevielen hem niet meer. Mede daarom, maar ook vanwege het extra geld, tekende Kooijmans voor nog een tour Bosnië,


in 1995. Dit keer kwam hij in Vitez terecht als machinist wiellaadschop en werkte onder meer aan het aan- leggen van wegen. “Ik reed op die wiellaadschop van kamp naar kamp en kende zowat iedereen.”


Kort lontje Eenmaal terug leek alles goed te gaan


met de korporaal, alleen zijn moeder vond hem sterk veranderd. In 1997 liep Kooijmans’ contract bij Defensie af. Hij kon wel bijtekenen, maar dan moest hij weer naar Bosnië en daar had hij geen trek meer in. Hij ging aan het werk als vrachtwagenchauf- feur en werkte zich een slag in de rondte. “Achteraf kan ik zien dat het een vlucht is geweest. Ik ging steeds meer werken en drinken en had een heel kort lontje.” De afgelopen jaren werkte hij bij de rioolreiniging en werd steeds laconieker. “Zat ik hele dagen onder de grond en op een gegeven moment werd het te veel, toen knapte er iets. Ik ben voor een auto gaan staan en… Toen dacht ik: zo kan het niet doorgaan.” Bij de herdenking vijftien jaar Sre- brenica op de Basis raakte hij aan de praat met iemand die zei dat hij echt hulp nodig had. Twee maanden later belde hij het LZV waarna hij na een paar weken huisbezoek van een maatschappelijk werker kreeg. Uiteindelijk werd hij in januari 2011 doorverwezen naar Centrum ’45 waar hij anderhalf jaar groepsthera- pie volgde. Inmiddels gaat het een stuk beter met hem en werkt hij weer vier dagen in de week. “Vorig jaar heb ik mijn Draaginsigne Gewonden uitgereikt gekregen en ik ben ook met mijn vrouw naar Bosnië terug- geweest.”


Zorgfouten Jan Kooijmans is via het LZV uiteindelijk bij de juiste zorg terechtgekomen. Foto: Karin Stroo 24 MEI 2013


Kooijmans is via het LZV uiteinde- lijk bij de juiste zorg terechtgekomen, maar Cambodja- en Bosniëveteraan Peter Bercx (48) is veel langer op zoek geweest naar hulp. Bercx: “Als het LZV in die tijd had bestaan, was


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64