This page contains a Flash digital edition of a book.
Dubbel Check


‘Het korps zit in mijn hart’


Naam en leeftijd: Chris van der Hoeven (52) Rang en functie: Uitzendingen: Is nu:


Hobby’s:


Hekel aan: Beste film:


The Killing Fields


marinier algemeen/korporaal der mariniers chauffeur Cambodja (1992/’93) en Afghanistan (2005) sergeant der mariniers b.d. en zzp’er tennis, skiën, carnaval niets doen


Toen Chris van der Hoeven in 1980 in dienst kwam, was er maar één doel in zijn leven: hij wilde beroepsmarinier worden. Na een jarenlange juridische strijd werd hij in 2001 in het gelijkge- steld. In 2012 ging hij met func- tioneel leeftijdsontslag, maar nog gaat er geen dag voorbij dat hij niet aan het korps denkt.


nen worden.” Van der Hoeven greep die kans en haalde alle opleidingen. De mondelinge belofte tijdens de keu- ring had geen rechtsgeldigheid. Hij kreeg zwart op wit dat hij, met een lts-C diploma in het korps terug kon komen voor de beroepsopleiding. “Ik heb in een half jaar mijn lts-C diploma gehaald en werd in 1985 vanwege een aannamestop aangenomen als KVV’er (kort verband vrijwilliger; red.). Men beloofde dat ik later beroeps zou wor- den, dus ik tekende. Na vier jaar moest ik het korps echter weer verlaten.” Van der Hoeven werd politieman, maar toen oud-mariniers in 1992 werden gevraagd voor een missie naar Cam- bodja bedacht hij zich geen moment en vroeg onbetaald verlof. De politie wilde hem niet kwijt. Hij nam ontslag en kreeg een bijzonder contract bij de mariniers. Na Cambodja moest hij aan- sluitend drie jaar naar de West. “Dan zou ik beroeps worden. Maar nee dus, dat werd ik – met veel steun van per- soneelsofficier van het korps Rein Bro- man en humanistisch raadsman Marias van Dorp – pas 2001.”


Door: Klazien van Brandwijk-Wiltjer Foto: Fred van Brandwijk


D


e uit Austerlitz afkomstige Chris van der Hoeven was hevig teleurgesteld toen hij in 1983 het Korps Mariniers


moest verlaten en geen beroeps kon worden. “Bij de keuring was me gezegd dat mijn vooropleiding niet voldoende was, maar als ik goed mijn best zou doen, dan zou ik zeker beroeps kun-


Missies Met glinstering in de ogen vertelt de


marinier b.d. over zijn avonturen bij het korps. “De trainingen in Schotland, Noorwegen, de West en natuurlijk de opleiding bij het KCT, maar ook als Bandvagn chauffeur en bij de lan- dingsvoertuigen. Allemaal geweldig. Toch zijn mijn uitzendingen echte hoogtepunten. Cambodja en Afghani- stan. Totaal verschillend. Anders dan de optimistische Cambodjanen zijn de Afghanen heel erg gelaten. Ik ben er trots op dat ik in Cambodja heb mogen


helpen met de opbouw van het land.” Dat de missie in Cambodja niet zonder gevaar was, ondervond Van der Hoeven toen zijn geweergroep een aantal uren werd gegijzeld door de Rode Khmer. “Wij waren op patrouille toen inzit- tenden van een ons tegemoet rijdend voertuig vertelden dat de Rode Khmer verderop zat. Wij besloten poolshoogte te nemen en al snel zagen we een man of vijf met hun Rode Khmerzakdoekje. Wij informeerden wat ze in dit gebeid deden en waren opeens omringd door een man of vijftien, twintig die onder bedreiging van wapens onze radioapparatuur en camera’s in beslag namen. Door de rules of engagement mochten wij niets doen. Ze wilden onze wapens. Dat was de grens. De ser- geant heeft uren met ze onderhandeld. Ik was gespannen, maar voornamelijk boos. Ook de volgende dag nog toen we in Rode Khmergebied onze spullen terug gingen halen.”


Saamhorigheid Bij het Provinciaal Reconstructie Team


in Afghanistan was Van der Hoeven onder meer chauffeur voor Buiten- landse Zaken. “Geweldig! In een fourwheel gepantserde Mercedes door dat prachtige land rijden. Wie maakt dat nou mee? Voor mij was belangrijk dat ik er met mariniers zat. Wij leven toch in een eigen wereld van saamho- righeid en onvoorwaardelijke verwant- schap in soms extreme omstandighe- den. Dan delen we lief en leed. Dat mis ik nu nog elke dag in de burgermaat- schappij. Het korps zit in mijn hart.”


MEI 2013


33


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64