This page contains a Flash digital edition of a book.
Dubbel Check


‘Leer luisteren naar je omgeving!’


Naam en leeftijd: Jelis Roodbeen (71) Rang en functie: Uitzending: Is nu:


Hobby’s:


Hekel aan: Beste film:


dienstplichtig marinier 2, mitraillist/geweerschutter Nieuw-Guinea (1962) gepensioneerd


wandelen en vrijwilligerswerk mensen met grote verhalen Band of Brothers


Uiteindelijk werd in 2008 en daar- mee 45 jaar na zijn uitzending het Draaginsigne Gewonden (DIG) uitgereikt aan Jelis Roodbeen. “Dat gebeurde door de burge- meester van Veenendaal, het dorp dat me zoveel jaar eerder van- wege mijn uitzending had uitge- kotst. Dát was mijn rehabilitatie, toen was de cirkel rond.”


keerde naar Nederland. Mijn omgeving vond dat ik last had van tropenkolder, waardoor mijn eerste huwelijk al heel snel op de klippen liep. Eigenlijk had ik in die periode nog twee vrienden over, Bols en Heineken. Natuurlijk zocht ik hulp, maar ik werd vervolgens in 1964 te makkelijk ‘genezen’ ver- klaard.” Uiteindelijk ontvluchtte Roodbeen zijn woonplaats Veenendaal en vestigde zich in het nabijgelegen Bennekom waar hij zijn latere vrouw Susan ont- moette. “Door schade en schande wijs geworden, wilde ik niet ook nog eens Susan belasten met mijn ervaringen, maar ze rolde er haast automatisch in en groeide mee. Dat wilde ze zelf ook, en daarom typeer ik haar zonder overdrijving als de ultieme veteranen- vrouw.”


Kinderen In de fase die volgde, herpakte het


Door: Jan Schoeman Foto: Birgit de Roij


I 32


n de zomer van 1962 werd Jelis Roodbeen op meerdere plaatsen op Nieuw-Guinea ingezet. In augustus volgde kampong Wey, waar hij van nabij het sneuvelen van marinier Peter Mannie meemaakte. “Die periode kenmerkte zich wat mij betreft door spanning, verlies en verdriet, waardoor ik getekend terug-


MEI 2013


leven min of meer z’n normale loop: een civiele carrière, een eigen bedrijf, kinderen en een sociaal leven in kerk en sportverenigingen. “En dan volgt het bekende verhaal: je wordt ouder, gaat minder werken en meer nadenken. De kwaliteit van het contact met de kinde- ren wordt minder, omdat die misschien niet snappen wat er nu precies aan de hand is, maar tegelijk ook haarscherp aanvoelen dat er van alles niet klopt. Ondertussen probeer je zelf ook zin en betekenis te geven aan die militaire ervaringen van zo lang geleden, maar dat lukt natuurlijk maar half. Het was in die periode, rond 2004, dat mijn omgeving zei: ‘Jelis, je komt er alleen niet uit, denk eens aan de BNMO in Doorn.’”


Bagage


“Ik had al tijden zo’n aanmeldfor- mulier, maar legde dat telkens weer onderop de stapel post. En Susan legde dat vervolgens prompt weer bovenop. Dat ik uiteindelijk toch die stap heb gezet en de manier waarop ik in Doorn en later ook bij het Sinai Centrum ben opgevangen, zijn voor mij van onschat- bare waarde geweest. Ik was daarbij helemaal niet op zoek naar financiële compensatie, ik wilde begrip en hulp en beide heb ik gevonden. Uiteindelijk resulteerde dat in het DIG, en dat is ontstellend belangrijk voor mij geweest. Dat DIG had ik veel eerder moeten aan- vragen, dat is mijn keerpunt geweest. Het gaf mij het gevoel: ik mag er zijn mét mijn bagage”, aldus Roodbeen. Volgens de Nieuw-Guineaveteraan heeft die erkenning in de vorm van het Draaginsigne Gewonden hem uiteinde- lijk rust en respect gebracht. “Ook in de richting van bijvoorbeeld mijn kinde- ren. Het was voor mij een gevoel van bevrijding toen ik met mijn drie zoons bij het monument in Roermond rond- liep. En of zij alles nu precies begrepen, was daarbij niet eens zo belangrijk. Waar het mij om ging, was dat er nu sprake was van oprechte belangstelling. Dat gevoel gun ik al mijn collega-vete- ranen, vooral de jongeren. Ik zou ze wel toe willen schreeuwen: blijf niet te lang alleen met je problemen rondlo- pen. Leer luisteren naar je omgeving! Want al kennen ze je ten diepste mis- schien niet en al bereiken ze niet al je emoties, ze zien in en bij de veteraan toch vaak meer dan die veteraan zich- zelf toestaat.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64