This page contains a Flash digital edition of a book.
COLUMN


Maxime Verhagen Gun elkaar het licht


Eindelijk is er goed nieuws. Er komen een aantal grote projecten op de markt. De overheid durft weer geld in de infrastructuur te steken, zo- als in de ondergrondse A10 bij de Zuidas bijvoorbeeld.Ik wil dit moment aangrijpen om opdrachtgevers op te roepen voor deze opdrachten niet heel Europa door te gaan struinen om buitenlandse bedrijven te werven. Waarom niet? Omdat de bedrijven die in ons land actief zijn, massaal staan te trappelen om dit werk te mogen doen. Er is al meer dan genoeg concurrentie tussen Nederlandse bouwbedrijven. Er is overcapaciteit in de markt en dan hoef je niet actief met projecten te leuren over de grens. Ik roep niet op om buitenlandse bedrijven uit te sluiten, maar naarstig zoeken naar een partij die van ver komt, lijkt me nu niet nodig. Dat is ook niet in strijd met onze aanbestedingsregels. De belastingbetalers worden namelijk níet benadeeld als de overheid ophoudt buitenlandse bouwers actief te benaderen. Het gaat erom of er genoeg concurrentie is. Dat is nu het geval.


Maxime Verhagen Voorzitter Bouwend Nederland


Aan de andere kant roep ik de bedrijven op om gezonde marges in te bouwen. Het vreemde hieraan is, dat we eigenlijk diep van binnen al- lemaal beseffen dat het streven naar een lage prijs de kwaliteit van het werk negatief beïnvloedt. En dat het moeilijk is om een neergaande prijs- spiraal te doorbreken. Want iedereen die dat doet, snijdt zichzelf onmid- dellijk in de vingers. Op de korte termijn. En met zo weinig vet op de bot- ten reikt het perspectief soms niet verder helaas. Dat het te begrijpen is maakt het nog niet goed. Bij de eerste de beste tegenvaller duik je dan in de rode cijfers. Op de langere termijn zijn we allemaal beter af wanneer er weer gezonde marges in de markt komen. Dat vraagt lef. Dat vraagt om ook een keer te zeggen dat je niet meedoet aan een aanbesteding. Dat vraagt ook om niet koste wat het kost de goedkoopste te willen zijn, maar realistisch te rekenen.


Dat brengt me weer terug bij de opdrachtgevers. Aan hen vraag ik om verder te kijken dan de eigen ambtstermijn. Kijk naar de lange termijn- kosten van een project en neem het onderhoud daarin mee. En durf ook de risico’s eens bij jezelf te houden en niet eenzijdig bij de bouwbedrij- ven neer te leggen. Het mogen leveren van een project moet weer een feestje worden. Géén afweging van goede en zwakke punten, afgezet te- gen een te strakke agenda met een boete als slotsom. Tot slot sluit ik me aan bij emeritus hoogleraar Hennes de Ridder die eerder zei dat projec- ten steeds groter worden maakt, waardoor ze niet meer behapbaar zijn. Hiermee worden MKB-bedrijven haast per definitie uitgesloten en juist dat lijkt me niet ten gunste van de belastingbetaler.


Er gloort weer licht aan het einde van tunnel. Laten we nu ook het licht in elkaars ogen weer gunnen.


Nr.3 - 2015 OTAR O Nr.3 - 2015 TAR 19


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64