This page contains a Flash digital edition of a book.
Muzikale missie


Muziek tijdens eindeloze autoritten


Omdat hij tijdens zijn diensttijd iets nuttigs wilde doen, gaf 4-tonner- chauffeur bij de Aan- en Afvoer- troepen Michel Penninga zich op voor een uitzending. Hij zat in voormalig Joegoslavië veel op de weg en luisterde dan het ene cassettebandje na het andere. “Ik had zelf een autoradio in een houten kistje gefabriceerd.”


Door: Linde van Deth Foto: Fred van Brandwijk


O


p 21-jarige leeftijd vertrok dienstplichtig korporaal Michel Penninga in 1995 naar Busovaca. Vanwege


zijn functie heeft hij veel rondgereden en hij heeft dus het nodige van het land kunnen zien. “Ik was jong en best een beetje idealistisch ingesteld. Ook al is het nooit mijn hoop geweest dat we de wereld konden veranderen, ik geloof wel dat we toch een beetje hebben kun- nen bijdragen aan het verbeteren van de situatie.” Hij vertelt dat hij zich na zijn uitzending ergerde aan mensen die zich opwinden over hele kleine dingen. “Hoe kun je je nou druk maken over de kleur van je veters of dat je favoriete broodbe- leg uitverkocht is? 1.500 kilometer ver- derop lopen kindertjes te bedelen langs de kant van de weg en lopen oma’s met kromme ruggen hout te sprokkelen om ’s avonds het eten warm te kunnen krij- gen.” Hij geeft aan dat hij nu, bijna twin- tig jaar later, graag eens terug zou gaan. Rondrijden en rondkijken, zien wat er veranderd is. “Ik denk dat ik, en met mij veel anderen, eigenlijk een stuk bevesti- ging zoek. Heeft het écht nut gehad dat we daar waren?”


Thuis ben Tijdens zijn uitzending luisterde hij


veel muziek, in de bar, in de prefab op DECEMBER 2013 61


de radio en natuurlijk vooral tijdens de lange autoritten als chauffeur in de vrachtwagen of de bus. Daarin had hij zelf een autoradio gefabriceerd omdat de voertuigen niet over die luxe beschik- ten. Hij draaide het ene cassettebandje na het andere. Thuis ben werd vooral in de bar gedraaid, waarbij iedereen hard mee- zong. “Wie kan zich, als je al een aan- tal maanden van huis bent, nou geen voorstelling maken van de zin: ‘Als ze zacht tegen mij aanleunt, zacht versle- ten jeans aan. Zij houdt van mij en ik hou haar vast. Dan weet ik dat ik thuis ben.’” Zijn nummer 2 Brothers In Arms is voor veel veteranen belangrijk. Pen- ninga werd altijd rustig van het num- mer. “Een stukje bezinning enerzijds, een omschrijving van onvoorwaarde- lijke broederliefde en kameraadschap anderzijds.”


Aanklacht tegen oorlog De muziek van Bruce Springsteen


leerde hij kennen toen hij een jaar of 14 was. Springsteens mooiste nummer blijft voor hem War. “Een aanklacht tegen het fenomeen oorlog. In het num- mer wordt geschreeuwd, tegen iedereen die ermee te maken heeft, dat oorlog alleen maar harten breekt, dat het de vijand van de mensheid is.” De muziek van Springsteen is nog steeds favoriet. “Ik ben nog steeds groot fan en zeker ook van z’n oudere werk. Als ik War hoor, gaan mijn stembanden helemaal naar de filistijnen.” Penninga’s smaak is nauwelijks veranderd. “Zoals ik mijn uitzending zo weer over zou doen, zo zouden ook deze nummers weer favoriet kunnen worden.”


Plaats je eigen top 3 op www.veteranentop50.nl


Top 3 van Nico Sterk


1. Thuis ben - Hans de Booy 2. Brothers In Arms - Dire Straits 3. War - Bruce Springsteen


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64