This page contains a Flash digital edition of a book.
Dubbel Check


‘Als er iets is? Ik ben de hulplijn’


Naam en leeftijd: Mieke Vereijken-Bos (68) Was: Is nu:


gemeenteambtenaar gepensioneerd, vrijwilliger Hobby’s: Hekel aan:


schilderen, kunst, creativiteit, countrydansen zoals het er nu in de politiek aan toe gaat


Beste oorlogsboek: Een brug te ver (Cornelius Ryan)


Al ruim twintig jaar zet Mieke Vereijken-Bos zich in voor de veteranen in Beek en Donk. Met name voor de Indiëveteranen, ‘die hunkerden naar erkenning’. Ze vroeg invaliditeitspensioenen aan en ging soms mee naar de BNMO of de maatschappelijk werker.


gehouden. Een lokale veteranendag die dit jaar dus alweer zijn vierde lustrum heeft gevierd. “Ik kwam in aanraking met veteranen door onze buurman, die was Indiëveteraan”, vertelt Mieke Vereijken-Bos. “Zijn verhaal maakte zoveel indruk op mij. Zoals later ook de verhalen van andere Indiëveteranen. Ons kleine dorp is destijds leeggeplukt, maar liefst 76 jonge jongens moesten naar Indië om te vechten.”


Formulieren en financiën In 1973 werd in Beek en Donk (wat


Door: Anne Salomons Foto: Birgit de Roij


I


n het vorige nummer van Check- point gaf de Veteranenvereniging Gemert-Bakel aan dat zij haar tiende lokale veteranendag vierde en daarmee de eerste was, maar Beek en Donk was er nog eerder bij. Op 6 november 1993 werd in het gemeente- huis van Beek en Donk een marmeren gedenksteen voor de Indiëgangers onthuld en er wordt jaarlijks rond deze datum een herdenkingsbijeenkomst


nu onder gemeente Laarbeek valt) de Laarbeekse Veteranen Vereniging opgericht. Dat was nog allemaal heel kleinschalig, het ging min of meer op z’n janboerenfluitjes. Financiële mid- delen waren er niet. Toch werden er al spoedig reünies georganiseerd met na afloop Indische maaltijden. Toen in 1990 bekend werd dat Indiëveteranen eventueel aanspraak konden maken op een invaliditeitspensioen werd er een informatiemiddag in het dorpszaaltje georganiseerd. Vereijken-Bos en haar echtgenoot, die toen wethouder Sociale Zaken was, zegden hun steun toe en waren ook aanwezig op deze informa- tiebijeenkomst. Vereijken-Bos: “Daar zat een man die kwam uitleggen waar en hoe zo’n pensioen aangevraagd kon worden. De veteranen konden bij hem aan een tafeltje hun verhaal vertellen en dan zou hij de aanvraag in gang zet- ten. Vrijwel niemand heeft dat gedaan, het was toch eerst een beetje aftasten. Gelukkig maar, want later bleek dat hij 100 gulden voor die avond wilde heb- ben en 10 procent van al die uitkerin- gen. Omdat ik op de afdeling financiën van de gemeente Boekel werkte, kende ik een beetje de weg in de wereld van


formulieren en financiën. Dus ik heb toen meteen gezegd: ‘Jongens, ik kan het wel proberen. Kom maar naar mijn huis, dat is groot genoeg. Dan schuif ik wat stoelen bij en ga ik gewoon bellen naar het ministerie en de BNMO.’”


Intensief


Die middag zaten er zo’n dertig vete- ranen in haar huiskamer en begon zij met bellen. Dat was ook het begin van haar intensieve vrijwilligerswerk voor de Indiëveteranen in haar dorp. Inten- sief vooral omdat de Indiëgangers, bij het gezamenlijk invullen van allerlei formulieren, hun zeer aangrijpende Indiëverhalen aan Vereijken-Bos ver- telden, verhalen die ze niet eens thuis aan hun vrouw en kinderen hadden verteld. “Nadat ik het eerste verhaal had gehoord, kon ik een week niet sla- pen. Dat was zo heftig, ik was er hele- maal beduusd van. Ik wist niet dat dit bestond. En dat mensen daar zo lang mee hebben rondgelopen.” Op een gegeven moment ging ze ook met veteranen die niet alleen konden of durfden, mee naar de BNMO, de psy- chiater, de maatschappelijk werker en zelfs naar de huisarts. Ze vroeg voor hen niet alleen invaliditeitspensioenen aan, maar ook Draaginsignes Gewon- den. Bij de viering van het 25- en 30-jarig bestaan van de vereniging regelde zij de sponsoring, zelfs het vaandel heeft ze voor de veteranen gemaakt. “Als er iets is? Ik ben de hulp- lijn”, vertelt zij lachend. Samen met haar echtgenoot, die inmiddels is over- leden, is zij zich met hart en ziel blij- ven inzetten voor veteranen in Beek en Donk. Niet gek dat beiden in 1998 tot erelid benoemd zijn van de Laarbeekse Veteranen Vereniging.


DECEMBER 2013 33


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64