This page contains a Flash digital edition of a book.
Ooggetuigen terug op dezelfde strijd


niet echt. De Vlieger wijt dat 73 jaar later aan zijn jeugdige leeftijd: “Je ging iets tegemoet wat je nog nooit had meegemaakt, je moest de wereld leren kennen. Nee, op dat moment was ik nog niet bang.”


De eerste doden


De Duitsers zouden in de vroege ochtend van 10 mei 1940 met een overrompelende aanval met para- chutisten en luchtlandingstroepen trachten de vliegvelden Ockenburg, Ypenburg en Valkenburg rondom Den Haag te veroveren om vandaar de koninklijke familie, het kabinet en de militaire leiding in handen te krijgen. Veel van deze eenheden moesten uitwijken en kwamen tus- sen Den Haag en Hoek van Holland terecht; vlak voor de voeten van het bataljon Jagers waartoe de mortieren van De Vlieger behoorde. Zij moes- ten zich met bijbehorende pantseraf- weergeschut en mitrailleureenheden in een grote colonne opstellen en de gelande Duitsers bij ’s-Gravenzande tegemoet treden. “We kregen toen een ladinkje vuur vanuit een molen en we gingen allemaal gauw plat op de grond liggen”, vertelt De Vlieger. “We gingen iets verder en toen ging


kapitein Swing met een aantal men- sen naar café Jan de Pet, want daar zaten toen Duitsers en zij moesten eruit. Kapitein Swing en twee van zijn soldaten sneuvelden.” De Vlie- ger had verder niet gezien wat daar vooraan precies gebeurde, maar het was wel de eerste confrontatie op die vroege verwarrende ochtend met het sneuvelen van een collega-officier die hij goed kende. Voor Appel begon het allemaal met het verrassingsbombardement op de Alexanderkazerne in Den Haag. De kazerne waar zo velen van zijn collega-huzaren gelegerd waren. Zijzelf waren ingekwartierd in een school in de Deventersestraat. “Het was een onrustige nacht geweest, er was verschrikkelijk veel spanning en ik was vroeg wakker”, vertelt Appel. “Ik kon zo uit de gang in de richting van de kazernes kijken. Ik zag ze in de verte, ik wist nog niet dat het Duitse vliegtuigen waren die bombardeerden, maar het vermoeden had ik al wel.” Zij hadden net plaats


de Frederikkazerne die belendend was aan de zojuist gebombardeerde Alexanderkazerne. Ze moesten daar de pantserwagens ophalen. Onder- weg werden ze geconfronteerd met uit de lucht geschoten Duitsers voordat ze hun eerste positie bij het Haagse Bos innamen waar ze verdere orders moesten afwachten. Ze volg- den daar de luchtgevechten waarbij de Nederlandse jagers het ene na het andere Duitse transporttoestel neerhaalden. “We stonden toen te juichen wanneer die Junkers neer- stortten – Zag je al die figuren eruit spatten? Hoera daar gaat er weer één – maar als het dan heel dichtbij komt, kijk je wel anders.” Ondertussen had De Vlieger met zijn mortiereenheid andere orders gekregen. Na de zuiveringsoperaties die ochtend in de duinen bij Mon- ster en Loosduinen, moesten zij zich met een vrachtwagen dwars door Den Haag naar vliegveld Ypenburg begeven en daar de tegenaanval van de grenadiers ondersteunen. “En


Tweede Wereldoorlogveteraan Dick de Vlieger. Foto: Birgit de Roij


moeten maken in die kazerne voor een oudere lichting. “Ik kan er nog emotioneel om worden, dit kon best eens de laatste dag van je leven zijn”, vervolgt hij als hij zijn gevoelens van die ochtend beschrijft. Er werd een auto voorgereden en ze moesten naar


daar waren dus die nesten met Duit- sers en wij moesten vlak achter hen aan, over onze mensen op de vijand schieten”, vertelt hij over deze suc- cesvolle herovering. “Nou ja, en uit- eindelijk hebben de grenadiers mede met onze steun de Duitsers kunnen


DECEMBER 2013 47


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64