This page contains a Flash digital edition of a book.
Muzikale missie Gitaar mee naar Nieuw-Guinea


Als Ruud Bos (72) aan Nieuw-Guinea denkt, komen vooral muzikale herinneringen naar boven. Dat is niet zo vreemd, want hij speelde in verschillende bands. Hij luistert nog wel eens naar eigen opnames uit die tijd. Maar vooral als hij de nummers van Ben Poetiray hoort, is hij weer helemaal terug. “Dan gaat mijn hart open.”


Door: Janke Rozemuller Foto: Birgit de Roij


H


et militaire leven van Ruud Bos bestond hoofdzakelijk uit muziek maken. “’s Avonds speelde ik gitaar


in de commandotent op bivak en tijdens mijn tropenopleiding moest een chauf- feur mijn gitaar ophalen van de com- mandant zodat ik ’s avonds in de tent kon spelen. Overdag deed ik dan geen dienst en hielp ik maar in de keuken.” Over zijn top drie in de Veteranen top 50 kan hij kort zijn. “Een directe toe- lichting heb ik eigenlijk niet, omdat wij in Nieuw-Guinea geen radio hadden. Ik had alleen maar een bandrecorder met muziek uit de jaren zestig. Die had ik bij de officieren opgetrommeld in hun soos op de tjot in Sorong.” Bos ging bij de samenstelling van zijn top 3 op zijn gevoel af, hij koos niet alleen voor num-


mers uit zijn Nieuw-Guineaperiode, maar ook voor muziek die hem daar sterk aan herinnert.


Veel optredens


Bos werd op 12 december 1961 als dienstplichtig militair uitgezonden naar Nieuw-Guinea. “Ik had mijn gitaar meegenomen en in Sorong aangekomen werd ik direct geplaatst in de drumband afdeling Staf. Ik kon toeten nog blazen, maar na enige dagen oefenen aan de kali met de klaroen kwam er toch geluid uit


en werd ik gebombardeerd tot hoornblazer in de drumband. Ook was er een muziekband op het kamp en de gitarist ging repatten, dus kon ik invallen. We speelden zater- dagsavonds in de soos van de officieren op de heuvel in Sorong. De beroepsofficieren woonden daar met hun gezin. Er werd ’s avonds eerst film gekeken en daarna gedanst tot in de late uurtjes. De muziek was natuurlijk uit de jaren zestig en indomuziek. We speelden eigenlijk alles naar gelang de stemming.” De band speelde ook bij de onderofficieren en in de manschappenkantine. “Intus- sen was ik kantinebeheerder geworden en speelde ik af en toe achter de bar als het gezellig was. Ook traden we met de drumband op. Zo hebben we op uitnodiging van gouveneur Platteel en kolonel der mariniers Van Heuven een trip naar Hollandia gemaakt. Daar is een voorlichtingsfilm van gemaakt, Nieuw- Guinea in kleur. ’s Avonds hebben we met ons dansbandje in het gouverne- ment gespeeld. Daarna zijn we met de Kroonduif naar Bivak gevlogen en heb- ben daar opgetreden.”


De muzikale veteraan heeft eigen opna- mes uit die tijd gedigitaliseerd. “Daar luister ik nog wel eens naar. Maar als ik de nummers van Ben Poetiray hoor, dan gaat mijn hart open en denk ik terug aan die tijd dat ik het zelf speelde met de band. Zo ziet u dat mijn leven als sol- daat uit muziek bestond. Mijn gitaar heeft mij een heel bijzondere diensttijd gegeven.”


Breng ook uw stem uit op www.veteranentop50.nl.


Top 3 van Ruud Bos


1. Ambon Memories (instr) – Ben Poetiray 2. Waarom huil je toch – Frank Ferrari 3. Beach of Padangbai – Black Wings


OKTOBER 2014 61


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65