This page contains a Flash digital edition of a book.
Integrated Development of Entre- preneurial Activities (IDEA), een initiatief van VNO-NCW en Defen- sie, twee keer naar Bosnië (2002 en 2003) en Afghanistan (2008 en 2010). In Bosnië begeleidde hij onder meer de eerste Nederlandse handelsmis- sie, waarbij Nederlandse onderne- mers in contact werden gebracht met Bosnische ondernemers. Ook tijdens zijn laatste uitzending naar Afghanistan was hij onderdeel van het Provinciaal Reconstructie Team. Zij hielpen met de wederopbouw op alle civiele gebieden. “Ik deed het economische stuk. We hebben bijvoorbeeld Afghanen opgeleid die zelf lokale ondernemers kun- nen trainen en waren intensief betrokken bij de oprichting van een microkredietbank.” Hij vond zijn uitzendingen onvergetelijk. “Het is mooi om je militaire en civiele ken- nis en ervaring te kunnen combine- ren. En het is een voorrecht om iets te kunnen doen om mensen een stap verder te helpen.” Na zijn militaire tijd werkte Rhem- rev bij Buitenlandse Zaken, toen hij werd gevraagd voor een ICT-functie op het ministerie van Landbouw. Dat was het begin van een reeks functies op ICT-gebied, onder meer bij de universiteiten van Wagenin- gen en Utrecht. In 2012 begon hij in Nijmegen, waar hij de opdracht kreeg alle generieke ICT-onderdelen van de campus onder één regie te brengen.


Samenwerking Alle drie de veteranen namen iets mee vanuit hun uitzendervaringen, iets wat ze uiteraard ook toepassen op de werkvloer. Voor Sinaïveteraan Geenen is dat vooral de mensenken- nis die hij opdeed op uitzending. “Je leert open naar mensen te kijken en


de situatie snel in te schatten waar- door je een objectief oordeel kan geven en daarnaar kunt handelen. Je beslist bij een situatie snel: ga ik hierin mee of niet?” Libanonveteraan Pol geeft aan dat hij, ook in zijn werk, niet afwacht. “Ik onderneem iets. Of het nu goed of slecht is, gewoon doen. Het maakt niet uit wat voor beslissing je neemt, maar neem een beslissing. Als het te lang duurt, hak ik een knoop door.” Voor Bosnië- en Afghanistan- veteraan Rhemrev is het vooral de samenwerking. “Je doet het nooit alleen. Vooral als militair leer je altijd te kijken hoe je samen kunt werken. En hier is dat ook zo: ik ben dan wel de eindverantwoorde- lijke, maar ik kan niet zonder mijn mensen. Ook ben ik me er vooral in Afghanistan bewust van geworden dat ons leven hier niet vanzelfspre- kend is. Hoe lucky we zijn dat we het hier zo goed hebben. En dat je dus daarmee iets kunt betekenen voor anderen.”


Band Drie veteranen bij dezelfde dienst, dat schept een band. Ook al hebben ze alle drie een totaal andere func- tie. Rhemrev: “Ik vind het bijzonder, drie veteranen binnen één dienst. We zitten hier wel eens te praten over onze avonturen en dan maakt het niks uit wie hier de specialist, wie de teamleider en wie de direc- teur is. Het gaat er niet om wat je bent, maar wie je bent. Het gaat om de ervaringen die je samen deelt. De ervaringen onder vaak extreme omstandigheden. De vliegtuigcrash waarbij collega’s omkomen, de inci- denten en beschietingen in Liba- non en de gesneuvelde collega’s in Afghanistan. Dat is wat ons bindt. En de humor onderling natuurlijk.”


Ferdinand Pol als 18-jarige in Libanon. Foto: privécollectie Ferdinand Pol


Libanonveteraan Pol: “Je merkt die klik ook op de werkvloer. We tac- kelen dingen qua werk snel onder- ling. We komen gelijk to the point. Ervaar jij dat ook zo André?” Geenen lachend: “Nee, totaal niet.” “Mare- chaussee, hè”, grapt Rhemrev. “Als er meerdere veteranen binnen je bedrijf werken, dan is het onderling vertrouwen groot”, zegt Pol. “Dat komt door de enorme kameraad- schap en het vertrouwen dat je in elkaar moet hebben in dienst of op uitzending. En je hebt toch dezelfde achtergrond, opleiding, discipline.” Rhemrev: “Als ik iemand zou moe- ten aannemen en ik had de keuze tussen twee kandidaten met dezelfde kwalificaties, maar de één is vete- raan, dan zou ik voor de veteraan gaan. Je weet dat je dan net even wat meer hebt. Iemand die niet alles voor zichzelf doet, maar ook voor zijn omgeving en collega’s.” Geenen: “Zo iemand heeft er ooit voor gekozen in een team te werken. Die weet dat je er in je eentje niet komt.”


André Geenen krijgt zijn MFO-medaille uitgereikt net voor vertrek in december 1985. Foto: privécollectie André Geenen


Richard Rhemrev met de eerste groep Afghaanse ondernemers die in 2008 de IDEA-aanpak gaan volgen. Foto: privécollectie Richard Rhemrev


40 april 2016


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65