search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
WOUNDED WARRIORS PRESENTEERT PROJECTEN TIJDENS SEMINAR


‘Ik weet dat het mensen kan helpen’


Op 8 oktober 2016 vond in de bioscoopzaal van de Generaal-Majoor de Ruyter van Steveninckkazerne in Oirschot het seminar I CAN van Wounded Warriors Netherlands (WWNL) plaats. Doel was aandacht en steun te vragen voor de projecten van WWNL.


Deelnemers aan het seminar I CAN. Foto: Karin Stroo


is, oogt de grote zaal, met zo’n hon- derd aanwezigen, vrij leeg. “Dat is nu precies ons probleem”, zegt Ton van den Oetelaar (46). “Een deel van onze doelgroep is heel moeilijk te bereiken. Sommigen geven zich op voor een dag als vandaag, maar zijn ook bang en durven op het laatste moment niet. We hebben veel afzeg- gingen ontvangen.” Van den Oete- laar is bestuurslid van WWNL en voorzitter van het I Can Wounded Warriors Cycling Team. Hij geeft toe dat hij best gespannen is. Het is een hele organisatie, zo’n seminar. En nu werden ze vanochtend ook nog eens gebeld dat er geen honden op het terrein mochten. “Ja”, roept hij uit, “het zijn húlphonden, die moeten mee.” Uiteindelijk is het geregeld. “Maar daar krijg ik wel stress van.” Jos Weerts (66), voorzitter van Stichting WWNL, bijt het spits af. “Gewonde veteranen begrijpen elkaar. Ik hoor vaak: wij hebben aan een half woord genoeg. Toch durf ik daar een kanttekening bij te plaat- sen. Persoonlijk denk ik, dat wan-


R 54 november 2016 Door: Karin Stroo


uim 150 mensen hebben zich aangemeld. En hoe- wel het Defensiepersoneel goed vertegenwoordigd


neer je aan een half woord genoeg hebt en niet verder doorvraagt, dat ook te maken heeft met elkaar wil- len ontzien. Door juist niet te praten over wat pijnlijk is, waar je je voor schaamt, waar je je schuldig over voelt. Pijn, schuld en schaamte zijn onvermijdelijk, dat hoort bij het leven. Om weer een volledig mens te worden, moet je dat onder ogen durven zien en accepteren.”


Zingeving Weerts vertelt over het ontstaan van veteranenzorg in Nederland, van het Veteranen Platform tot het Landelijk Zorgsysteem voor Veteranen en over de rol die WWNL daarin speelt. Dan is het de beurt aan Van den Oete- laar om achter de microfoon plaats te nemen. “Ik ben zenuwachtig”, begint hij, “dit is voor ons een kans om te laten zien wie we zijn en wat we doen. Na jarenlang op de bank gezeten te hebben met PTSS, post- traumatische stress stoornis, ben ik nu trots op ons I CAN Wounded Warriors Cycling Team. Tijdens het fietsen voel ik weinig spanning, kan ik mezelf zijn zonder al te veel beperkingen te voelen. Fietsen met mensen die me begrijpen wanneer ik verdrietig, angstig of boos ben.


Je moet accepteren wat je ondanks je psychische of lichamelijke han- dicap nog kunt. Een belangrijk doel van Wounded Warriors is het vergroten van je zelfvertrouwen en je eigenwaarde. Erkenning en waardering voor jou als persoon, niet omdat je een handicap hebt. Het allerbelangrijkste doel is zingeving. Wat wil ik nog bereiken?” Van den Oetelaar legt uit hoe dat met het I CAN WWNL Cycling Team werkt. “Je gaat een uitdaging aan, stelt jezelf een doel. Wanneer dat lukt, vergroot dat je zelfvertrouwen. En omdat je zelfvertrouwen groeit, kun je jezelf gaan ontplooien en daarmee de regie over je eigen leven terug krijgen. Je eigen kracht, dat is waar de I CAN-projecten voor staan.” Hij realiseert zich dat Wounded War- riors een aanvulling kan zijn, niet de oplossing voor de complexe proble- matiek van bijvoorbeeld PTSS.


Hou vol Van den Oetelaar vertelt graag over het op handen zijnde nieuwe pro- ject: Ride 2 Live Life. Van eenzaam- heid terug naar de basis, is de werk- titel. Op de fiets van de Noordkaap – eenzaam in het hoge Noorden – terug naar de Basis in Doorn. De


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65