search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
To the Point


In To the Point kunt u kort en bondig uw mening kwijt. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te redigeren en in te korten. Helaas kun- nen slechts enkele van de vele brieven die bin- nenkomen worden geplaatst. Brieven kunt u stu- ren naar: Checkpoint, brievenrubriek To the Point, Postbus 1091, 6501 BB Nijmegen of (o.v.v. uw huis- adres) tothepoint@veteranen.nu.


Nederlands-Indië Op het ogenblik wordt er wederom gediscussieerd over hoe de Indiëvete- ranen zich hebben misdragen tijdens hun verblijf daar. Daarmee worden alle veteranen in diskrediet gebracht en zij ondervinden daar veel last van! Wan- neer wordt nu eens belicht hoe de ram- pokkers zich hebben misdragen, vooral in 1945 nadat president Soekarno de onafhankelijkheid van het land had uit- gesproken. De Bersiap-tijd was gekomen en 10.000 Hollanders zijn afgeslacht onder vreselijke omstandigheden. Als de Nederlandse militairen niet naar Nederlands-Indië waren gegaan, was het nog erger geworden. Waarom wordt dit niet gepubliceerd? De spijtoptanten worden nu nog enorm achtergesteld door de overheid! Natuurlijk zijn er grove fouten door sommige Neder- landse militairen gemaakt, maar dat wil niet zeggen dat men bovenstaande gebeurtenissen zomaar moet wegpoet- sen! De Nederlandse regering biedt steeds excuses aan, maar waar blijft de Indonesische regering met hun spijtbe- tuiging? Weet u nog dat zij duizenden communisten hebben omgebracht? Wij gingen er ook niet heen omdat we zo graag wilden als dienstplichtig militair voor één gulden veertig per dag voor onbepaalde tijd zonder gevarengeld! Het thuisfront moest ons financieel te hulp komen om tandpasta, scheerzeep, shag, scheermesjes, scheerkwasten en drinken te kunnen kopen. Honderd gulden kledinggeld ontvingen we bij thuiskomst. Is het niet zinnig dat de andere kant van de medaille eens wordt belicht?


J.A.M. Wubben, Zoetermeer


Nederlands-Indië (2) Het schijnt de bedoeling te zijn dat uit- gebreid vastgelegd wordt dat en hoe wij in Nederlandse dienst oorlogsmisdaden hebben bedreven in Indonesië. Ik zal de laatste zijn die zegt dat er niets gebeurd is. Wij kenden toen al onder meer de verhalen over de ‘Turk’ en zijn speciale


troepen. Maar ik mis de aandacht voor de omstandigheden waaronder wij han- delden. Wij, 2e Inf. Brigade 7 december divisie, begonnen in Polonia, dicht bij Djakarta, een wijkje met een mix van burgers en militairen, waar ook de eerste contacten met de burgerij plaats- vonden. Ons stafkwartier ontving daar onder meer Sitraps, rapporten over de situatie in de regio. Ik herinner mij een klein voorval. Een van de patrouilles had een dode Indonesiër aangetroffen met zijn afgesneden jongeheer in zijn mond. Waarschijnlijk was hij vriende- lijk voor ons geweest en daarom door de TNI afgemaakt. Het was daar ook dat we het nodige hoorden over de Bersiap- periode, toen duizenden (Indische) Nederlanders, ook vrouwen en kinde- ren, wreed werden afgeslacht, evenals vele Chinezen. We lazen en hoorden hoe dat gebeurde. Wij schrijvers wisten daarbij veel. Vaak meer dan eigenlijk mocht. Ik was mee als slidexer met de brigade commandowagen van (toen) majoor Bentinck tijdens de eerste poli- tionele actie. Zo zijn we in Poerwakarta terechtgekomen, waar we de rest van onze diensttijd gelegerd waren. Wij KL’ers waren zachter dan onze collega’s van het KNIL. Zij hadden de Japanse bezetting en de eerste uitwassen van het Indonesisch streven naar zelfstan- digheid aan den lijve ondervonden. Uiteraard waren vooral zij betrokken bij de Inlichtingendiensten. Zij waren veel meer met het land en de mensen bekend dan wij. Als er ergens in een of andere kampong een TNI-concentratie zat, die verjaagd of liefst uitgeschakeld moest worden, zijn er diverse keren ook burgers gedood als onvermijdelijke bijkomstigheid. Anderzijds was de TNI ook niet bepaald mensvriendelijk ten opzichte van de eigen bevolking. Naast de TNI hadden we te maken met onge- regelde troepen, die ook ten koste van de bevolking leefden. Als Nederlandse militairen in Indonesische handen vielen, was hun lot doorgaans ook niet best. Van een vermiste patrouille van ons werden later de stoffelijke resten gevonden. Er zaten nog een paar flarden blank vel aan hun stoffelijke resten. Een ander voorbeeld: ergens is eens een militair met zijn vriendin over- rompeld. Hij wist, gewond, te ontkomen en hulp te halen. Helaas tevergeefs. Zijn vriendin werd meegesleept naar de kampong, gemarteld en verkracht door de mannelijke bevolking onder aanmoediging van de vrouwen uit die kampong, tot ze wijlen was. Het is niet overal zo gegaan, maar het zegt wel iets.


Wij zijn daar in een overgangsperiode terecht gekomen. Ook hier in Nederland waren de standsverschillen lang veel nadrukkelijker dan tegenwoordig. Een dienstmeisje, fabrieks- of landarbeider stelde hier ook niets voor. Een van de voorouders van een van mijn relaties bijvoorbeeld sloeg zijn knecht dood, toen deze iets deed wat hem niet wel- gevallig was. Dat men behoefte heeft de minder prettige aspecten van ons (Indische) militaire leven uit te pluizen is voorstelbaar, maar men dient ook de omstandigheden en de algemene men- taliteit (ook die van onze tegenstanders) van toen in acht te nemen. Het lijkt me dat daar te weinig oog voor is.


H.M. Lups, Delft


Aanvullingen en correcties Checkpoint 8-2016


Geslaagde Walk4Veterans 2016 (pag. 6) Omdat de naam van de deelne- mer links op de foto onjuist was doorgegeven, hierbij een nieuwe foto met de juiste namen. Vlnr: Daniël Slaman (liep vierde dag), Robert Ghielen en Bastiaan van Es (liepen beiden gehele route van 167,9 km). Op de cheque staat het bedrag dat de drie samen inzamelden.


november 2016


45


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65