search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
‘Bij Indiëmonument komen alle lijnen samen’


Hub Aendekerk zet zich al jaren in als vrijwilliger bij de stichting Nationaal Indië-monument 1945-1962. Hij geeft onder meer rondlei- dingen en voordrachten aan diverse maatschappelijke groepen en aan scholieren. “Die kinderen zijn een en al oor.”


Door: Anne Salomons Foto: Birgit de Roij


I


n 1993 ging Hub Aendekerk met 1(NL) VN Verbindingsbataljon als aalmoe- zenier naar Zagreb. Van daaruit trok hij door vrijwel heel Joegoslavië om bezinningsdiensten te houden en nabij militairen te zijn. Met jeep, helikop- ter of vliegtuig was hij vrijwel continu onderweg om de sfeer te proeven op


iedere locatie. “Ik sliep iedere nacht in een ander bed en na twee maanden was ik total loss." Aendekerk hield op de verschillende verbindingscentra in de sectoren niet alleen bezinningsdiensten geïnspireerd door gedichten en korte bijbelse tek- sten, hij speelde daar ook gitaar en zong. “Ik wist meestal wel welke jongens ook gitaar speelden en dan speelden en zongen we samen hun favoriete nummers en vroeg ik waarom dit hun favoriete nummer was. Zo kwam je tot gesprekken. Vaak ging het over geborgenheid, houden van en het waardevolle van het thuis zijn.” Tot 1995 is Aendekerk nog aalmoezenier geweest. Zijn lichaam wilde niet meer, na twee keer dotteren is hij gestopt met werken. Maar dat betekende voor hem geenszins achteroverleunen, hij werd onder meer bestuurslid bij de Bond van Wapenbroeders en bleef zich inzetten voor het welzijn van (ex-)militairen en veteranen. Via een vriend, een Koreaveteraan, kwam hij als vrijwilliger bij het Indiëmonument terecht.


Verhalen komen los Bij het monument ontmoet hij mensen die bij de plaquettes en de zuilen staan om hun dierbaren te eren. En opa’s die met hun kinderen en kleinkinderen komen om bij de plaquette van hun onderdeel voor het eerst hun verhaal te vertellen. Dit leidt vaak tot emotionele momenten. Zo trof Aendekerk een Indiëveteraan die bij de urn in het Generaal Spoorpaviljoen de eregroet bracht aan zijn beste maat die in Indië door een granaat om het leven was gekomen. “Hij kreeg ter plekke een enorme emotionele uitbarsting en een herbeleving. Zijn vrouw had hij nooit iets verteld. Dan is het waardevol dat je iets voor mensen kunt betekenen.” Aendekerk zet zich in om mensen bij elkaar te brengen en hun verhaal te laten vertellen. Zo ontvangt hij ook groepen als buurtverenigingen en schoolklassen om het verhaal over Indië en VN-uitzendingen te vertellen. “Het Indiëverhaal vertel ik in de context van het grote wereldgebeuren, zoals de Tweede Wereld- oorlog, de Japanners, de Bersiap-periode et cetera. De kinderen zijn een en al oor.” Ook heeft hij het project ‘Een veteraan vertelt zijn verhaal’ opgezet, gedra- gen door het bestuur Afdeling Roermond en Venlo. Iedere laatste vrijdag van de maand worden Wapenbroeders, veteranen, maar ook belangstellenden uitgeno- digd om bij het Indiëmonument te luisteren naar het verhaal van een veteraan. “Mensen met elkaar in contact brengen, daar gaat het toch om. En bij het Indië- monument komen alle lijnen samen.”


Betrokken De oud-aalmoezenier voelt zich sterk betrokken bij de veteranen en in het bijzon- der bij de Indiëveteranen. “Aanvankelijk was er wel een verschil tussen de Indië- veteranen en de jongere veteranen. ‘Wij hebben daar wel vier jaar gezeten en jul- lie zijn maar een half jaar op missie geweest’, is iets wat je vaak hoort. Maar ze komen nu wel dichter bij elkaar. Ieder heeft zijn eigen ervaring, daar moet je naar kijken, dat is belangrijk. Er is nog steeds oorlog in vele hoofden.” Aendekerk zet zich nog steeds op allerlei fronten in voor veteranen. In 2015 werd hij tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau benoemd. “Ik was enorm verrast, maar ik zie het als een kroon op mijn werk.”


32 november 2016


Dubbel Check


Naam en leeftijd: Hub Aendekerk (77)


Rang en functie: luitenant-kolonel, aalmoezenier


Uitzending: voormalig Joegoslavië


Is nu: gepensioneerd


Hobby's: kleinkinderen, gitaarspelen en zingen


Hekel aan: humor over de rug van anderen


Beste oorlogsfilm: D-day


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65