search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
een jongen gevangengenomen die net als de Indonesische militairen gekleed ging. “Ze namen hem mee naar onze groep van een man of vijf- tien. En de vaandrig zei tegen zijn helper: ‘Schiet die jongen dood.’ Hij antwoordde: ‘Nee, doe ik niet.’ Dat


Review. Hueting zou promoveren als doctor in de wis- en natuurkunde. Bij zijn promotie, waar zijn stelling ‘het hart kan leren’ veel stof deed opwaaien, werd zijn laatste ‘vrije stelling’ over de Nederlandse oor- logsmisdaden eigenlijk niet opge-


Joop Hueting over het al dan niet structurele karakter van het plegen van oorlogsmisdaden in Indië: “Dat is heel afhankelijk van de eenheid en de plaats waar je hebt gezeten.” Foto: Karin Stroo


herhaalde zich nog een keer en toen zei de vaandrig: ‘Jij komt voor de krijgsraad. Dienstweigering in oor- logstijd, dan word je zwaar gestraft.’ ‘Nou’, zei die jongen, ‘schiet jij hem zelf maar dood.’ Die gevangene hoefde geen Nederlands te kunnen om te zien dat er onenigheid was. Dus die schoot er tussenuit. En denk je dat het voor de krijgsraad is geko- men?”


Commotie Hueting zou na de oorlog een res- pectabele wetenschappelijke carrière opbouwen. Na een aanvankelijke oriëntatie op de psychologie ging hij verder met psychofysiologisch onderzoek. Een van zijn artikelen, over zijn met proefkonijnen ontwik- kelde methode om het hart langza- mer te laten kloppen, zou uiteinde- lijk in een gerenommeerd weten- schappelijk tijdschrift verschijnen, het Amerikaanse Fysiological


16 november 2016


merkt. Dat kwam als eerste naar voren in een artikel in de Volks- krant eind 1968, waarna de redactie van Achter het Nieuws het oppikte. Hans Jacobs interviewde Hueting in


hebben’”, vertelt Hueting hierover. “Nou, het ontplofte.” Niet alleen in Nederland, maar vanuit de hele wereld kwamen reacties. The New York Times, The Washington Post en The Guardian interviewden Hueting. Zelfs kranten in Japan schreven erover. Een deel van de Indiëveteranen nam het Hue- ting niet in dank af. “We werden bedreigd door veteranen”, vertelt hij. “Ik was op televisie voor deze zaken en toen werd mijn vrouw gebeld en zeiden ze: ‘We liggen aan de overkant van de straat’, dat was in Amsterdam, bij het Amsterdamse bos, ‘We liggen hier met mitrail- leurs.’ Nou, dat was niet zo leuk voor mijn vrouw. Zij was heel sterk en stond naast me.” Hueting vraagt en krijgt politiebewaking en besluit uiteindelijk zijn jongste dochters bij vrienden onder te brengen en met zijn vrouw en hun oudste dochter naar een hotel op de Veluwe te vertrekken. “Ik houd niet van het woord vluchten, zeg maar uitgewe- ken”, vertelt hij hierover. “Verder dachten we dat niemand het wist, maar wie stond er de volgende dag voor onze neus? De Telegraaf. Nou, toen kwam de modderstroom pas goed los.” Terugkijkend haalt Hueting zijn schouders erover op: “Nou ja, zo is die krant.” Zelf bleef hij indertijd laconiek onder alle beschimpingen en bedreigingen: “Het deed me geen moer, ik lachte een beetje schamper, met de nadruk op schamper. Zo van: oh jee, daar hebben we de grote hel- den.” Ook nu de discussie weer is opgelaaid over het al dan niet struc- turele karakter van het plegen van


‘Het eerste wat ik daar meemaakte was het martelen van zo’n vrijheidsstrijder’


december 1968 voor dat programma, waarbij ze besloten het in januari 1969 uit te zenden. “Ik kan me nog goed herinneren dat Wigbold, de eindredacteur, zei: ‘Ik heb geen flauw benul wat voor effect dit zal


de oorlogsmisdaden in Indië doet Hueting nog graag mee. Zijn uitein- delijke conclusie: “Ik hou niet zo van die tweedeling. Dat is heel afhankelijk van de eenheid en de plaats waar je hebt gezeten.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65