search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Luc Janzen tijdens zijn uitzending naar Afghanistan. Foto: privécollectie


hem en zijn gezin herkenbaar is. Hij verloor in 2008 zijn zoon Dennis, eveneens door een aanslag met een berm- bom in Afghanistan. Veel komt in het boek aan bod, Lucs jeugd, zijn tijd bij Defensie en zijn uitzendingen, maar ook de gebeurtenis- sen rond de aanslag. “Wij wilden alles weten en zien, alle informatie die er was over Luc, ook in Afghanistan, hebben we bekeken en gehoord. Veel daarvan staat ook in het boek. Theo heeft ook het voertuig gezien toen dat terug in Nederland was. Dat is het enige wat ik niet wilde zien.” Door gesprekken met Lucs collega’s en een Nederlandse journalist die ten tijde van de aanslag in Afghanistan was, kan in het boek een goed beeld geschetst worden van de gebeurtenissen daar. Maar ook de heftige en zeer chaotische tijd in Nederland net na het overlijden van Luc en rond de begrafenis wordt uitgebreid beschre- ven. Zo vertelt Gien over Lucs beste vriend Victor, ook militair, die, als het lichaam van Luc naar Nederland komt, hem tegemoet vliegt. Hij wil niet dat Luc alleen naar huis komt. Teksten die uitgesproken worden op de begrafenis, door vrienden en collega’s, maar ook door Gien zelf, zijn ook opgenomen in het boek. Steeds komt in het boek de bijzondere band naar voren die Luc met zijn vrienden en collega’s had. Gien en Theo ervaren die band nu nog, met zowel de hechte vrienden- groep van Luc als met zijn collega’s. “Onze deur staat open. We vinden het ontzettend fijn dat ze komen, soms met partner en kinderen. Het betekent dat Luc in hun gedachten is en zo krijgen wij wat mee van die genera- tie.” Collega’s van beide uitzendingen komen jaarlijks naar de begraafplaats op de sterfdag van Luc om te her- denken. En zijn vrienden en collega’s zijn ook aanwezig bij de boekpresentatie. “Bij ieder van hen heb ik wat voorin geschreven. Het was mooi om mijn boek over Luc voor het eerst echt in handen te hebben. Ik vind het fijn dat mensen Luc zo kunnen leren kennen. Ook hoop ik dat anderen in deze situatie iets aan het boek hebben.”


26 november 2016


Ik hoop dat het ooit weer leven wordt, in plaats van overleven.


In het boek vertelt Gien ook hoe het nu, zes jaar later, met haar en Theo gaat. “Ik dacht: als we een aantal jaar verder zijn, wordt het anders. Maar dat is niet zo, het is nog net zo moeilijk als in het begin. De glans is eraf. Het mooiste, het beste, het liefste is weg. En het gaat nooit meer worden zoals het was.” Ze vertelt dat zij en Theo hun weg proberen te vinden in een leven zonder Luc. “Er zijn altijd kleine lichtpuntjes, hoe moeilijk het ook is. Op een dag zie en voel je de zon en hoor je de vogels. Je ziet de bomen weer groen worden. Het zijn hele kleine dingen, maar op een dag zie je ze weer. Dat maakt dat je toch verder kunt, ondanks het verdriet en het gemis. Dat maakt het leven de moeite waard, al lukt het de ene dag beter dan de andere om het te zien.” Ze vertelt ook dat zij en Theo er ondanks alles in slagen elkaar te steunen. “Het lukt ons om samen te blijven. We gaan weekendjes weg en samen op vakantie. Hij rouwt op een totaal andere manier, maar aan het eind van de dag staan we naast elkaar. We houden elkaar bij de hand. Ik denk dat Luc het geweldig zou vinden zoals wij het samen doen.”


De blauwe regels zijn citaten uit Verzonken licht.


Verzonken licht – Gien Janzen, 224 pagina’s, € 19,95, White Elephant Publishing, www.we-publishing.nl (ISBN 9789079763177)


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65