search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
MOEDER SCHRIJFT BOEK OVER IN AFGHANISTAN GESNEUVELDE ZOON Geschreven monument


Gien Janzen verloor haar zoon Luc door een aanslag met een bermbom in 2010. Luc Janzen, die binnen de mili- taire wereld zo op zijn plek was. Die na zijn eerste uit- zending terug wilde naar Afghanistan voor de kinderen daar. Want zij hadden niks. In haar boek Verzonken licht vertelt Gien hoeveel hij voor haar en alle anderen om hem heen betekende. “Iedere moeder wil dat de naam van haar kind genoemd wordt. Dit boek zorgt ervoor dat de naam Luc Janzen niet vergeten wordt.”


Door: Linde van Deth


Gien Janzen: “Ik vind het fijn dat mensen Luc door mijn boek leren kennen.” Foto: Birgit de Roij


Het duurde even voor Luc zijn hartstocht vorm kreeg. Maar toen hij het ontdekte ging hij er vol voor. Het werd zijn passie.


Voor een stage tijdens zijn mbo-opleiding komt Luc op de KMS terecht. “Toen was hij verkocht. Hij kwam thuis en zei: ‘Ik weet het, ik word militair.’ Alles viel voor hem op zijn plek. Zijn mentor drong nog aan op een hbo-opleiding, maar voor hem was het duidelijk: hij wilde naar de KMS. Wij zeiden natuurlijk dat hij het moest doen. Hij moest zijn hart volgen. Daar staan we nog steeds helemaal achter. We waren vooral blij dat hij iets gevonden had wat hem aansprak, waar hij zijn pas- sie in kwijt kon.” Daarvóór is Luc niet zo gemotiveerd voor school. “Wij maakten ons nooit zoveel zorgen. Hij was spontaan en had een hoop goede eigenschappen. Hij stond voor iedereen klaar. Daarom ging hij ook op uitzending, om anderen te helpen, om het goede te doen. Dan zit je hart op de juiste plek. Dat is heel nobel. Ik ben ontzettend trots op hem.” Op de kazerne heeft Luc zijn draai helemaal gevonden. “Ik belde hem eens na een open dag. Daar had ik gezien hoezeer hij op zijn plek was. Ik zei tegen hem: ik snap je. Ik snap wat jou hierin trekt. Dat vond hij fijn om te horen. Hij zat ontzettend goed in zijn vel.”


We omhelsden elkaar en hij keek me aan. “Komt goed”, was alles wat hij zei.


Als hij in 2008 voor het eerst op uitzending gaat naar Deh Rawod in Uruzgan zijn Gien en haar man Theo natuurlijk bezorgd. Luc zelf kan bijna niet wachten om te gaan. “Het was zijn passie en we wilden hem met een goed gevoel weg laten gaan. We hebben het met hem dus niet over onze bezorgdheid gehad en hebben die om die reden bewust opzij gezet. Maar hij wist het, hij zei eens: ‘Ik weet toch hoe je bent.’ Zelf zei hij altijd: ‘Komt goed.’” Op die uitzending met eenheid 6 van de A-cie van 42 Bataljon Limburgse Jagers heeft Luc het naar zijn zin. Ze patrouilleren en brengen niet veel tijd op Camp Hadrian door, maar meer op vooruitgeschoven posten. Uit zijn mailtjes blijkt steeds dat de sfeer goed is en dat het een relatief rustige periode is in dat gebied.


Luc zei: “Ik heb er lang over nagedacht en ik ben eruit. Ik wil weer terug, voor de kinderen, die hebben niks.”


“Hij was twee dagen terug toen hij aan tafel zei dat hij nog een keer wilde gaan. Ik schrok daar wel van en zei dat hij eerst maar eens vakantie moest vieren na zo hard werken. Mijn man Theo en ik hadden het erover en ik probeerde hem voor te bereiden. Ik zei: hij gaat weer, let


24 november 2016


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65