This page contains a Flash digital edition of a book.
Michel Hemmelder in de Chora-vallei in Uruzgan, 2007. Foto: privécollectie Michel Hemmelder


kort, toch denk ik dat dat voor de ontwikkeling van een kind goed is geweest. In die zin denk ik dat we toch wel iets heb- ben bereikt, ondanks dat het daar nu doffe ellende is.”


Hard werken Omdat hij dacht dat dat voor zijn toekomst beter zou zijn, koos Hemmelder na vijf jaar luchtmobiel voor een hbo-studie fysiotherapie. “Op het moment dat ik de poort uitreed, had ik eigenlijk al heimwee en dat gevoel heb ik altijd gehouden”, bekent hij. “De kameraadschap, de mentaliteit.” Hoewel hij na eerst een jaar te hebben gereisd de hbo-opleiding succes- vol afrondde, lukte het niet een baan te vinden als fysiothera- peut. “Ik heb niet alleen in de horeca gewerkt, maar bijvoor- beeld ook als glazenwasser. Het was een pittige periode en na anderhalf jaar solliciteren heb ik besloten terug te gaan naar Defensie.” Omdat Hemmelder en zijn horecavrienden allemaal een baan naast de brouwerij hebben, is het bierbrouwen af en toe nachtwerk en ook in de weekenden wordt er doorgewerkt. Bovendien hebben de brouwers twee mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt in dienst. Dat was een voorwaarde van de eigenaar van het pand, die zelf een re-integratiebedrijf heeft. “Ze kunnen bij ons ervaring opdoen, zodat ze uiteindelijk weer aan de slag kunnen op de arbeidsmarkt”, vertelt Hem- melder. “Ze werken vijf dagdelen in de week in de brouwerij


en er is dan ook steeds iemand van ons aanwezig om ze te begeleiden.” Zelf is hij zo’n twintig uur per week kwijt aan de brouwerij. “Daar kom je al snel aan, zo stond ik pas nog acht uur op een beurs.” Hij vertelt dat hij op zulke momenten regelmatig vra- gen krijgt over de naam van de brouwerij. “Veel mensen zijn verrast om zulke jonge gezichten te zien bij een brouwerij met de naam de Veteraan. We vertellen kort het verhaal erachter en dan is het leuk om te zien dat ze beseffen dat er ook hele jonge veteranen zijn. We vonden het een stoere naam en ook wel spraakmakend: de Veteraan, strijder onder de bieren. Als brouwerij moet je toch wel een beetje knokken om ergens te komen.” Echt groter groeien is nu nog geen optie, vertelt Hemmelder. “Op dit moment brouwen we honderd à tweehonderd liter per week. Dat zou met heel hard werken driehonderd kunnen worden, alleen volgt dan al heel snel de stap dat we moeten investeren in een ander, groter systeem. Dat is voorlopig nog niet aan de orde, maar misschien binnen één à twee jaar wel.” En ooit, over een jaar of tien, hopen de mannen fulltime bier- brouwer te zijn. Tot die tijd is het gewoon flink hard werken naast hun reguliere baan, maar ook zo nu en dan even de tijd nemen om te genieten van hun eigen veteranenbier.


Info: deveteraan.com. januari-februari 2016 55


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65