This page contains a Flash digital edition of a book.
Wat neemt u altijd mee in uw plunjebaal?


“Vroeger altijd een hoofdkussen om overal fatsoenlijk te kunnen slapen. Later is de plun- jebaal vervangen door twee aluminium kisten. Inmiddels was ik veranderd van ondersteu- nend tot deel uitmakend van de luchtmobiele brigade. Ik had dus grijze en gecamoufleerde spullen. Nu ik niet meer operationeel ben, zit er altijd een iPad in mijn plunjebaal. Ik pro- beer altijd bereikbaar te zijn en ik wil ook jon- geren blijven begrijpen.”


Wanneer was de plunjebaal een zware last?


“Ik zat vaak in de situatie dat er het nodige moest veranderen. Dat zijn pieken en dalen. Het is nooit leuk om iemand te vertellen dat je hem niet meer nodig hebt. Is dat een last? Als je het hem goed en duidelijk uitlegt, niet.”


Wat zou u er nu in willen


IGK Bart Hoitink: “De brug slaan tussen krijgsmacht en samenleving.” Foto Karin Stroo


stoppen of uit willen halen? “Er zit nog zoveel ouwe meuk in, dat ik het er graag wel eens uit zou willen halen. Maar goed, dat is nog anderhalf jaar en dan kan ik het inleveren.”


Bosnië


“In 2000-2001 werd ik uitgezonden in het kader van SFOR. We hebben zeven maanden


in Bosnië geopereerd met de Cougar-helikopter. We moesten ondersteunen en bescherming bieden. Ik kijk daar met veel plezier op terug. Ik ging als piloot, maar maakte toen ook de switch naar de operationele kant als commandant. Het was het eerste team en het was nog een chaos, we wisten niet eens waar we sliepen. Ik dacht: dit trek ik niet. De volgende ochtend hadden we alle diensthoofden bij elkaar. Ik vroeg: ‘Kunnen jullie me helpen?’ Zij reageerden: ‘Hè hè eindelijk.’ Als je terugkijkt, was dat het moment waarop je leert om te delegeren. Dan besef je: dit is ook leuk, je stapt uit de cockpit en leert op een andere manier sturen.”


Bezuinigingen “Ik kwam in 2002 terug van de opleiding Hogere Staf Vorming, sloeg


de krant open en las: de grootste bezuiniging ooit! Was ik maar daar gebleven, dacht ik. Maar ik kwam in Den Haag op de staf en moest uiteindelijk drie jaar meewerken aan de bezuinigingsoperatie Samson. Als je zo’n opdracht tot je door laat dringen, dan is het gewoon klote. Maar uiteindelijk denk je: laten we het maar zo goed mogelijk invullen. Dat hebben we met een superteam gedaan, los van de uitkomst die niet fijn was. Je leert ook breder te kijken. Sluiting van De Kooij? Ja, puur uit bezuinigen wel, maar vanwege de werkgelegen- heid in de kop van Noord-Holland weer niet.”


Wat moet een luchtmachtmilitair standaard in zijn plunjebaal meenemen?


“Het ‘waarom verhaal’. Waarom zit je bij de luchtmacht, waarom zit je bij Defensie? Als je het aan een vlieger van de luchtmacht vraagt, dan gaat het over de mooie kant van het vliegen. Maar dat is om indruk te maken. Het gaat erom waarom je het doet. Ik zei altijd: ik ben vlieger én militair. Maar dat laatste is gaandeweg het belangrijkste geworden. Je kiest voor die baan omdat je de belangen van Nederland wil beschermen. Dat klinkt hoog- dravend, maar vraag maar eens door bij jonge mensen. Dan komen ze vanzelf op dit soort motivatie. Ook omdat ze de vrede en veilig- heid willen dienen. Beschermen wat je dier- baar is. Als wij het niet doen, wie dan wel?”


december 2015 23


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65