This page contains a Flash digital edition of a book.
Poëzie voor en door veteranen


Libanon (Op ’n Ons geluk van Frans Bauer)


De andere wereld Ik zie je zitten in je stoel bij het raam. Ik aanschouw je en vraag me af waar je naar kijkt.


Ik kijk mee over je schouder probeer het beeld te vatten wat jij hebt. En dan, dan zie ik dat je niet echt kijkt maar ver in gedachten bent, in die andere wereld


Lijfelijk ben je bij me maar in gedachten heel ver weg. Herinneringen van toen ze nemen je zo ineens weer mee.


Ik praat tegen je maar je hoort me niet. Die andere wereld is groot en jij, je lijkt er soms in te verdwalen.


Ik loop om je heen en ga voor je staan zodat je niet schrikt. We krijgen contact, je bent weer hier. Kom laten we weer samen verder gaan.


Veteranendag Hardenberg 31 mei 2014 Aletta Koster


Dit is een lied van oude veteranen. We waren jong en met ons bataljon, we gingen met de mooiste idealen om peace te keepen naar de Libanon. Bij nacht en ontij zocht je op patrouille naar infiltranten van de PLO. De Fiji’s riepen vrolijk boela-boela en luchtsteun gaf een gave show.


Struinend door de wadi zocht je armed elements, bij een roadblock checkte je de kleffe medemens. ja we deden ’t voor de vrede, voor het geld en avontuur. Altijd op je hoede voor Haddad z’n legioen, voor het bruine monster en een zwarte schorpioen. Wat een tijd dat, toen met Dutchbatt, ouwe stomp, bij UNIFIL.


De locals wilden graag met ons tsjaptsjajjen, in winkels werd de thee steeds vers gezet. Ten slotte kregen wij nog een medaille, die hangt nu aan de muur naast de baret. Verlof gesponsord door United Nations, naar Tel Awip en naar de Kaktus-bar. Je droomt van heel wat moois, niet van die beestjes, nog zoveel dagen en een meur.


J. Hoogenraad


Ik sta op wacht


Soms heel warm, dan weer modder en veel regen. Vluchtende mensen langs de wegen. Ik heb mijn opdracht en sta op wacht. ik zie met lede ogen hoe de mensen worden bedrogen ik zie veel angst voor het ongewisse alles, alles moeten missen. Ik ben hun schild, dat heeft de politiek zo gewild We hebben grootse taken gaan met helm, geweer en scherfvest de enclave bewaken. Rondom in de bergen klinkt geknal, de mensen lopen naar het dal. Ik sta op wacht en laat ze binnen. Hier is water, hier is brood, van honger gaat hier niemand dood. In de bergen klinkt geknal. ik zie tanks, we zitten in de val. Ik stond op wacht en kon niets doen. Het zit erop we moeten gaan. Ben ik nu veteraan? Ja, jij bent een veteraan!


Arie Bertelink


18


december 2015


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65