This page contains a Flash digital edition of a book.
Nummer 2: Tabéh


ik denk dat je niet weet dat ik hier sta dat is goed want mannen huilen niet


je gezicht nog sterk wel iets van smart doch onmiskenbaar jij de stoere vent


als je wist hoe dun je handen nu zijn verborg je ze schuchter onder de deken


in het startblok voor de grote reis lijk je al zo ver van ons verwijderd


met wie kan ik nog over Indië praten het ga je goed mijn vriend tabéh tabéh Wim Jilleba


Nummer 3:


Gedachten van een veteraan bij het monument in Roermond


Op afgeknotte zuilen staan hun namen. Een stoppelveld van levens die niet verder kwamen dan dat fatale schot, die trekbom of die mijn.


Hun resten rusten in de erevelden van ’t land bekend als ‘Gordel van Smaragd’. Het was hun plicht om daar soldaat te zijn.


Hun namen zijn op alfabet hier aangebracht als een appèl, waar zij zich zwijgend melden, die duizenden, gevallen in omstreden strijd, geofferd, naar het oordeel van hun tijd.


Vijfzesser (5-6 RI) M.A.P. de Lange


december 2015


17


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65