This page contains a Flash digital edition of a book.
AFGHANISTANVETERAAN JEROME VAN DUN RUNT GALERIE IN OISTERWIJK


‘Kunst was mijn medicijn’


In een oud koetshuis in het centrum van Oisterwijk runt een Afghanistan- veteraan Van den Doel | Van Dun Gallery, met moderne en klassieke kunst van hedendaagse makers. Jerome van Dun had vroeger niet gedacht dat hij in de kunstwereld terecht zou komen, maar is blij dat de kunst na zijn uitzending op zijn pad kwam. “De emotie, het verhaal van een kunstwerk, dat is zo iets moois en positiefs. Dat is het tegenovergestelde van het werk bij Defensie, dat toch verbonden is met geweld.”


Door: Linde van Deth Foto: Birgit de Roij


A


an de enorme entree kun je nog zien dat het pand vroeger een koetshuis was. Vanuit daar kom


je direct in de tuin terecht, waarin ook kunstwerken geplaatst zijn. In totaal is er 600 m2


beschikbaar om


een selectie te laten zien van schil- derijen, beelden, foto’s en glaskunst. Afghanistanveteraan Jerome van Dun (27) is mede-eigenaar van Van den Doel | van Dun Gallery, die hij vorig jaar zelf opstartte. Hij is ook degene die de galerie runt. Het vak leerde hij in de praktijk, toen hij jaren geleden begon met werken voor een bekende die net een eigen galerie had geopend. “Ik ben simpel begon- nen, dingen ophalen bij kunstenaars, exposities inrichten en mensen ont- vangen. Maar omdat ik veel bij de kunstenaars thuiskwam, was ik goed op de hoogte van hun achtergrond en werk en leerde ik over kunst pra- ten en vertellen. Dat was mijn leer- school”, vertelt hij.


In het begin werkte hij er in het kader van een re-integratietraject van Defen- sie, daarna kreeg hij een vast contract aangeboden. “Na mijn uitzending wilde ik door naar het Korps Com- mandotroepen, maar ik merkte al tijdens de opleiding dat ik meer tijd nodig had om de gebeurtenissen in


56 SEPTEMBER 2014


Afghanistan te plaatsen en te verwer- ken. Ik heb gezegd tegen Defensie: dat pak, dat trek ik nooit meer aan, daar voel ik me helemaal niet fijn in.” Hij ging een traject in binnen Defensie en kreeg twee jaar om te re-integreren. In die twee jaar voerde hij ook gesprek- ken met een psycholoog. Hij vond de baan bij de galerie en daar ging hij aan de slag, nog betaald door Defen- sie. “Het is klasse dat Defensie die mogelijkheid biedt, maar je moet er wel zelf achteraan. Het liep toen ook allemaal heel traag, misschien omdat wij als eerste terugkwamen uit Afgha- nistan en ze nog niet wisten wat ze ermee aan moesten. Als je een goed thuisfront hebt, dat dat opvangt en er een positieve wending aan geeft, heb je gewoon mazzel. Maar dat heeft niet iedereen.”


Positief


Hij was snel thuis in de kunstwereld omdat hij er dagelijks mee bezig was, tachtig uur in de week. “Ik kon men- sen op een gegeven moment tijdens een expositie vertellen over de wer- ken en dan verkocht ik wel eens wat. Toen ging ik meer verkopen en bleek ik daar goed in. Vervolgens werd het wat commerciëler en ging ik ook eve- nementen organiseren.” Op de vraag of hij naast het commerciële aspect


Afghanistanveteraan Jerome van Dun in de beeldentuin van de galerie.


ook echt van kunst houdt, antwoordt hij onmiddellijk met een duidelijk ja. “Ik vind kunst oprecht leuk, anders was ik wel auto’s gaan verkopen. De emotie, het verhaal van kunst, dat is zo iets moois. Het zijn hele positieve dingen die door mensen bedacht en ontworpen worden. Dat is in strijd met het werk bij Defensie. Daar was ik vier jaar met geweld bezig, een half jaar nogal intensief. Kunst is een goed medicijn, het is iets heel posi- tiefs. Het was mijn medicijn.”


Minimale wederopbouw Met dat half jaar doelt hij op zijn


uitzending naar Afghanistan met Task Force Uruzgan 1 in 2006. Van Dun: “Dat werd onze ‘vredesmissie’ genoemd…” Van Dun zat na zijn opleiding in Vught met de genie paraat in Schaarsbergen toen hij werd uitgezonden naar Afghanistan. Het was een heftige periode, met regelmatig tics (troups in contact) en beschietingen. Er raakten in die


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65