This page contains a Flash digital edition of a book.
VETERAAN REDDE LEVEN BATALJONSCOMMANDANT DEN OUDEN IN INDIË ‘Ik sneed het


Door vliegensvlug ingrijpen redde oorlogsvrijwilliger Henk Hoekstra in januari 1948 het leven van zijn bataljonscom- mandant majoor René den Ouden. Later was diezelfde Den Ouden minder gelukkig: als commandant van het Nederlandse Detachement Verenigde Naties sneuvelde hij op 12 februari 1951 bij Hoengsong in Korea.


Door: Jan Schoeman O


p 13 april 1945 werd Assen door de Canade- zen bevrijd. Een dag later meldde Assenaar Henk Hoekstra zich aan als oorlogsvrijwil- liger (OVW’er). “Hoewel we nog geen enkele militaire training hadden gehad, kregen we wel gelijk een taak toebedeeld, namelijk de bewaking van gearresteerde NSB’ers”, zo herinnert Hoekstra (88) zich.


Vreemde eend


De militaire training volgde alsnog, waarna noorde- ling Hoekstra uiteindelijk werd ingedeeld bij het eerste bataljon van het Regiment Jagers. Dit bataljon werd opge- richt begin januari 1945 in Noord-Frankrijk en bestond grotendeels uit Brabanders en Limburgers. Daardoor was Hoekstra geografisch gezien dus min of meer ‘een vreemde eend in de bijt’. “Eind oktober 1945 vertrokken we via Engeland met het passagiersschip Nieuw Amster- dam naar Indië. Er waren zo’n beetje 5000 militairen aan boord, onder wie 800 jagers”, aldus Hoekstra. Velen van die 5000, onder wie hijzelf, werden gruwelijk zeeziek als gevolg van hevige stormen in de Golf van Biskaje. “Niemand van ons had op dat moment in de gaten dat de Engelsen een vies politiek spelletje aan het spelen waren, met als uitkomst dat we geen troepen in Indië aan wal mochten zetten. Er werd uitgeweken naar Malakka, waar we onszelf door voortdurend te oefenen vertrouwd maakten met het leven in de tropen. Uiteindelijk kregen we begin maart 1946 dan toch toestemming om naar Java af te reizen.”


Vuurgevechten


Nog in maart zelf werden de jagers ten zuiden van Bata- via daadwerkelijk ingezet en op 6 april viel in de persoon van sergeant R. Hannink het eerste slachtoffer. Uiteinde- lijk zouden er 33 jagers omkomen, terwijl een veelvoud van hen lichamelijk en/of geestelijk gekwetst zou raken. “Ik heb daarbij wel aangrijpende situaties meegemaakt, ja. Op een gegeven moment moesten sobats van me een jongen ophalen en naar het hospitaal brengen. Hij was


42 SEPTEMBER 2014


De 88-jarige Henk Hoekstra. Foto: Birgit de Roij


een been kwijt. Ze vertelden me later dat ze een rare kop hadden getrokken toen het slachtoffer ze had gevraagd dat been te krabben omdat het zo vreselijk jeukte… Inder- daad, fantoompijn.” In november werd het bataljon overgeplaatst van Java naar Padang op Sumatra en daar ingedeeld bij de U-bri- gade. Het zou een moeilijke tijd worden als gevolg van heel veel acties van de Indonesische nationalisten. Veel wachtlopen en veel patrouilleren rond en door de kam- pongs was het gevolg hiervan voor de jagers. Hinderlagen en vuurgevechten waren aan de orde van de dag. Berucht werden de oude Japanse vliegtuigbommen: de nationa- listen gebruikten ze als mijnen die met behulp van een touwtje op afstand tot ontploffing werden gebracht. Trek- bommen werden ze dan ook genoemd en in hun angst- aanjagende werking en hun verwoestend effect deden ze in niets onder voor de bermbommen zo’n zestig jaar later in Afghanistan.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65