This page contains a Flash digital edition of a book.
MEIDAGENVETERAAN ZAT BIJNA MAAND VAST IN TENTENKAMP BIJ BERLIJN ‘De troepen waren bekaf’ Door: Gielt Algra


“We waren totaal uitgeput. Ik verbaas me nóg dat we het overleefd hebben!” Zo omschrijft Willem Wolters de gebeur- tenissen nu hij er op 94-jarige leeftijd, bijna 75 jaar later, aan terugdenkt. Hij vertelt hoe hij en zijn eenheid eraan toe waren die donderdag 18 mei 1940, toen ze met 48 man in een goederenwagon werden gepropt en als krijgsgevange- nen werden afgevoerd. Ze hadden er toen dagen van zware gevechten bij de Grebbeberg op zitten, gevolgd door een terugtocht en lange afmars van Fort Honswijk naar de Duitse grens. En dat alles zonder één minuut slaap.


O


p de dag dat voor Willem Wolters en zijn eenheid de oorlog uitbrak, had de sergeant van dienst hen


in alle vroegte gewekt. Ze moesten opstaan voor een ‘alarmoefening’, maar al snel begrepen ze dat het nu menens was, want er werd volop geschoten op Duitse vliegtuigen die over kwamen. “We moesten met volledige bepakking en geweer en al naar de stelling, Maar ja, wat wisten wij nou van oorlog?”, zegt Wolters nu over die dramatische uren in de ochtend van 10 mei 1940. De maanden daarvoor was Wolters in Enkhuizen opgeleid als verbin- dingsman, een opleiding die hij overigens “knudde” vond. Daarna werd hij ingedeeld bij het veldleger, bij het 8e Regiment Infanterie. De maanden voordat de oorlog Neder- land bereikte, hielden Wolters en zijn groep zich vooral bezig met het leggen van verbindingen. Ze legden ook telefoonleidingen aan door de bomen, zodat ze via de telefoon – “die afgedankte koffiemolens van de


12 MEI 2014


Willem Wolters op 94-jarige leeftijd. Foto: Birgit de Roij


spoorwegen”, aldus Wolters – contact hielden met de commandopost. Maar de telefoonlijnen bleken kwetsbaar voor granaatvuur, dus moesten ze de veiligheid van hun stelling wel verla- ten om de lijnen te herstellen. “Nou, dat was ook niet alles”, zegt Wolters met gevoel voor understatement.


Grote druk Toch was de stemming volgens


Wolters “wel goed” toen de strijd echt begon. Hun stelling, onder com-


mando van luitenant Wevers, lag bij het dorpje Achterberg, pal aan de grens van de inundatie. Vóór hen zagen ze de noordelijke kant van de Grebbeberg, links keken ze uit op Wageningen en rechts op Rhenen. Vóór en naast hen lagen andere stel- lingen; achter hen bevond zich de Nederlandse artillerie. Zo zagen ze ook dat, toen de strijd al flink was losgebarsten, de stelling van luite- nant Storms werd aangevallen. “We zagen toen die Duitsers lopen. Een


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64