This page contains a Flash digital edition of a book.
To the Point


In To the Point kunt u kort en bondig uw mening kwijt. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te redigeren en in te korten. Helaas kunnen slechts enkele van de vele brieven die dagelijks binnen- komen worden geplaatst. Brieven kunt u sturen naar: Checkpoint, brievenrubriek To the Point, Postbus 1091, 6501 BB Nijmegen of tothepoint@veteranen.nl (o.v.v. uw huisadres).


Dieren met een missie Het themanummer van afgelopen okto-


ber heeft mij aan het denken gezet. Niet alleen als dierenliefhebber, als hulpver- lener of hondentrainer, maar vooral ook als veteraan. Maatschappelijk werkers, verpleegkundigen, familieleden en andere mensen die hulp willen bie- den, leveren met wisselend resultaat grote inspanningen om iemand weer


en afleiding. Tussen mijn verzameling historische prentbriefkaarten bevindt zich een groot aantal foto’s dat geno- men is tijdens de Eerste Wereldoorlog. Groepsportretten van soldaten, held- haftige portretten en foto’s genomen in de beruchte loopgraven. Op veel van deze foto’s staan ook honden afgebeeld. Honden in alle soorten en maten en niet alleen de honden die in dienst waren als bijvoorbeeld berichtenhond of reddingshond, maar ook honden die alleen fungeerden als mascotte of geluksbrenger van een onderdeel. Afgaand op deze foto’s denk ik dat deze honden een goed leven hadden en goed verzorgd werden, maar belangrijker nog, ook deel uitmaakten van de groep. Ik kan mij voorstellen dat zij ook een bredere functie hadden dan waarvoor zij ‘ingehuurd’ waren. Want laten we eerlijk zijn, aan een hond kan je een verhaal vertellen dat zich niet zo leent om aan je maten te vertellen en je loopt niet het risico dat het verhaal doorver- teld wordt. Naast vertrouwenspersoon heeft de hond ook therapeutische gaven. Met een hond is het makkelijk om de zinnen te verzetten en de misère van alledag te vergeten. Bijvoorbeeld door een ommetje te maken, hem een kunstje te leren of gewoon te knuffelen. Maar bovenal is een hond een maatje, een sobat, een buddy die er onvoor- waardelijk voor jou is en die niet meer verlangt dan een droge slaapplaats, een bak voer en een beetje aandacht.


Kees Tinga, Amstelveen


Kees Tinga in zijn werk als geleidehonden- trainer. Foto: Fred van Brandwijk


op de ‘rails te krijgen’, maar hoe komt het toch dat honden dit in veel geval- len veel sneller voor elkaar krijgen? Waarom neigen mensen ernaar om in moeilijke situaties terug te vallen op het gezelschap van een hond? In mijn werk als trainer van honden voor men- sen met een handicap en voor mensen met een psychisch probleem bemerk ik dat het vaak niet alleen gaat om de spe- cifieke vaardigheden die de hond krijgt aangeleerd, maar dat met name de hond zelf voor de rust bij de persoon in kwestie zorgt en hem ook weer vertrou- wen in de toekomst geeft. Niet alleen voor mensen uit voornoemde cate- gorieën geldt deze stelling. Ook voor mensen die in oorlogssituaties verke- ren, zorgen honden voor troost, rust


40 NOVEMBER 2013


Libanonreis In Checkpoint 8-2013 lees ik dat de Libanonreis niet door kan gaan in ver- band met de omstandigheden daar en het door het ministerie afgegeven reis- advies. Graag wil ik jullie laten weten dat ik en mijn vrouw van 28 september tot en met 1 oktober op individuele basis een reis naar Libanon hebben gemaakt en het zuiden hebben bezocht en het een en ander geregeld met een aldaar gevestigd reisbureau. Er was niets te merken van enige spanning en we hebben een bijzondere tijd gehad.


Juan van den Biggelaar, Lieshout


Dramatische thuisreis Hierbij wil ik een aanvulling geven op het verhaal van Piet Muller van 7 AAT ‘Wij hadden een dramatische thuis-


reis’ (Checkpoint 7-2013). Wij van 2 AAT zaten op dezelfde boot. Toen er pokken werden geconstateerd, werd aan iedereen gevraagd wat te doen: doorvaren en plusminus zes weken in quarantaine in Nederland of langzamer gaan varen en die periode aan boord uitzitten? Daar is toen over gestemd en de grote meerderheid koos voor de langzame terugreis. In die periode werden toen verschillende bezigheden georganiseerd met onder meer roeiwed- strijden met die grote reddingssloepen in de Middellandse Zee, dicht onder de kust van Afrika. Er werd heel dicht langs Cyprus gevaren en men vertelde alles over de daar aanwezige Britse basis. Ook werd gevaren pal onder de kust bij Gibraltar, ook een Britse basis, en ook daar werd weer het een en ander over verteld en dat allemaal via het omroepsysteem. Toen wij in de buurt van Nederland kwamen, gingen verschillende jongens hun uniform mooi persen, want wij wilden ‘netjes’ thuiskomen. Hoe groot was de teleur- stelling toen wij na de douche en ont- smetting onze spullen terugkregen. Ons zorgvuldig geperste uniform kregen wij terug in een gekreukelde toestand waar wij mee naar huis moesten, dus slordig, want ook onze kleding moest ontsmet worden. Dus al ons werk was voor niets geweest, maar dat kon niet anders. Tegenwoordig gaat dat wel even anders als militairen terugkomen van een uitzending. Gelukkig maar.


Otto Geistdorfer, Amsterdam


Boeken Anton P. de Graaff Ik ontvang Checkpoint met veel inte- resse en plezier en heb met genoegen al het commentaar gelezen over de boeken die geschreven zijn over het militaire gebeuren gedurende de laatste honderd jaar (Checkpoint 7-2013). Ik vond het jammer niets te vinden over de serie van boekjes geschreven door Anton P. de Graaff, over zijn tijd in Nederlands-Indië, vooral Midden-Java. De Graaff was zeker geen romanticus of politicus, maar wat hij schreef, waren feiten en gebeurtenissen die toch wel een snaar hebben geraakt bij velen die hun Indische jaren ook daar hebben ervaren. Ik ben nog steeds onder indruk van zijn verhaal over de dodenweg Sapuran. Hetgeen mij het meest getrof- fen heeft, is het initiatief van hem en vrienden om die weg jaren later nog eens te lopen met medewerking van


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64