This page contains a Flash digital edition of a book.
Dubbel Check


‘Je hond is altijd paraat’


Naam en leeftijd: Rang en functie:


Uitzending: Is nu:


Hobby’s: Hekel aan: Willem van Wierst (55)


dienstplichtig sergeant, stukscommandant (1981) beroepssergeant, pelotonscommandant (1983) Libanon


arbeidsongeschikt


Veteranen voor de klas, politiek actief voor SP onbetrouwbaarheid


Beste oorlogsfilm: Apocalypse Now


Nadat Libanonveteraan Willem van Wierst in 2000 als gevolg van een hersenvliesontsteking hersen- beschadiging opliep en blind werd, veranderde zijn leven drastisch. Momenteel is hij in afwachting van een nieuwe geleidehond. “Die is voor mij van essentieel belang. Mijn eerste hond Fabio is over- leden aan leukemie. Hij zorgde ervoor dat ik ook maatschappelijk weer in beweging kwam.”


Door: Klazien van Brandwijk-Wiltjer Foto: Fred van Brandwijk


7.23 bij Jibal al-Butm belandde. Hij ontdekte daar dat het militaire leven bij hem paste en werd kort verband


T


ijdens zijn dienstplicht in 1981 ging Willem van Wierst als stukscommandant naar Libanon, waar hij op post


vrijwilliger (KVV’er). Nauwelijks twee jaar in dienst en zonder ervaring als pelotonscommandant, werd Van Wierst in 1983 toch als zodanig in Libanon ingezet. “Die tweede keer was zwaar. Doordat ik naar dezelfde locatie ging, wist ik in die zin wat me te wachten stond. Ik kende de omgeving, ik kende de mensen. Voor de rest was het pittig. Toch heb ik me gered, maar niet in de laatste plaats vanwege mijn vier jaar ervaring bij de koopvaardij. Ik kijk met veel plezier terug op mijn uitzendingen naar Libanon.” Van Wierst, die ondertussen tot ser- geant 1 was bevorderd, werd op de School Reserve Officieren Kader Infanterie (SROKI) in Ermelo geplaatst en hield zich bezig met instructie en opleidingen. Hij wilde na zijn KVV-tijd in dienst blijven en meldde zich aan bij de KMS. Zijn ervaring, in Libanon en op de SROKI, telde niet mee voor een verkort opleidingstraject. “Ik hoefde alleen de algemene militaire opleiding niet mee te draaien. Dat vond ik te gor- tig. Ik besloot mijn toekomst in de bur- germaatschappij te zoeken en kwam in het gevangeniswezen terecht.” Na twee maanden werd hij alweer opgeroepen als reservist bij de landmacht. In 1999 werd hij door de luchtmacht benaderd om een actief reservistensquadron op te zetten en in 2000 werd hij alsnog beroepsmilitair. “Ik werd 2e luitenant bij de opleidingseenheid in Woens- drecht. Helemaal geweldig. Spijtig genoeg heb ik dat maar een half jaar kunnen doen.”


Blind


“Nadat ik met vreselijke hoofdpijn naar bed was gegaan, vond ik mezelf,


wakker wordend uit een coma, terug in het ziekenhuis. Ik was honderd procent blind, kon niet spreken, horen of bewegen. Ik was helemaal verlamd. Ik wist dat ik leefde, want er zaten mensen aan me. Na twee maanden herstelden een aantal functies en moest ik naar een verzorgingstehuis. Daar heb ik me tegen verzet en na een gesprek met dokter Wim Wertheim, hoofdarts op het Militair Revalidatie Centrum en Libanonveteraan, kon ik terecht in Doorn.”


Fabio


Na een jaar intensief revalideren op het MRC ging Van Wierst naar Het Loo Erf in Apeldoorn voor specifiek op blinden gerichte revalidatie. Aansluitend belandde hij in een woonvorm voor blinden in Vugth. “Daar maakte ik ken- nis met een geleidehond van Desudo. Ik was erg wantrouwig, omdat ik altijd honden had getraind en wist dat het ook veel werk met zich meebracht. Ik ontdekte echter welke mogelijkheden een hond bood en kreeg binnen een half jaar mijn eerste hond, Fabio.” Enthousiast vertelt de Libanonveteraan hoe de komst van Fabio zijn leven in positieve zin veranderde. “Ik had geen werk, geen hobby’s, geen doel, geen dagbesteding. Ik was totaal niet zelf- standig. Fabio gaf me vrijheid, gaf me een doel. Hij inspireerde me om weer wat te ondernemen en zorgde ervoor dat ik weer in de maatschappij kwam te staan. Ik kwam letterlijk en figuurlijk weer in beweging. Een hond is er altijd voor je. Hij is altijd paraat. Dat mis ik nu alweer een aantal maanden. Hope- lijk is er gauw een goede match met een nieuwe hond.”


OKTOBER 2013 33


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64