This page contains a Flash digital edition of a book.
Dubbel Check


‘Geen dierenarts, maar veearts’


Naam en leeftijd: Dick Vervoorn (86) Rang en functie: Uitzending: Is nu:


Hobby’s: Hekel aan: Beste oorlogsfilm: The Longest Day


eerste luitenant, legercontactofficier Nederlands-Indië gepensioneerd lezen, muziek


mensen die alleen voor zichzelf leven


In 1947 onderbrak Dick Vervoorn zijn studie diergeneeskunde drie jaar voor het vervullen van de militaire dienstplicht en een vrijwillige uitzending naar Neder- lands-Indië. Terug in Nederland maakte hij de studie af en nam vervolgens de dierenartspraktijk van zijn vader over. “Ik werd geen dierenarts, maar veearts. Ik deed de grote huisdieren. De kleine huisdieren waren het vakgebied van mijn vrouw.”


als vergelding voor een deels mislukte aanslag op de auto van een SS-gene- raal. Die bleek niet in zijn auto te zit- ten, maar bij het ontstane vuurgevecht kwam een Duitse officier om het leven. Daarop werd het grootste deel van de mannelijke bevolking afgevoerd en werden honderd huizen platgebrand. Vervoorn gaat nog ieder jaar naar de herdenkingsbijeenkomst. “Ik blijf daar mee verbonden. Op die momenten beleef ik weer datgene wat ik toen meemaakte.”


Contactofficier


Na de bevrijding vertrok de zoon van de plaatselijke dierenarts als student diergeneeskunde naar Utrecht. Na twee jaar onderbrak hij de studie voor de militaire dienst. De officiersoplei- ding vervolgde hij met een vrijwillige uitzending naar Nederlands-Indië. Hij werd als contactofficier geplaatst bij 4-5 RI. Hij legt uit: “Als militair moest ik ervoor zorgen dat de jongens begrip hadden voor de omstandigheden waarin ze zaten. Naar buiten toe was ik het gezicht van het bataljon.”


Examens


Door: Marleen Wegman Foto: Birgit de Roij


A 32


ls tiener ontsnapte Dick Vervoorn ternauwernood aan de razzia in het Gelderse Putten. Bij deze


razzia, die op 1 oktober 1944 plaats- vond, werden 661 mannen en jongens afgevoerd naar concentratiekampen


OKTOBER 2013


Begin 1950 werd hij overgeplaatst naar Buitenzorg en pakte daar de studie diergeneeskunde weer op. “Ik heb daar ook nog enkele examens gedaan.” In de zomer van dat jaar keerde hij terug naar Utrecht. Toen pas viel ook zijn oog op een medestudente, zijn latere echtgenote.


Na zijn afstuderen nam het echtpaar Vervoorn de grote dierenartsenpraktijk in Putten over. “Zo’n negenhonderd boeren met bedrijven van gemiddeld 5 hectare en acht koeien.” Met de schaal-


vergroting in de veehouderij ging voor Vervoorn een deel van het plezier van het werk af. “In de kleine bedrijven was ieder dier belangrijk: Emma 2 bete- kende iets. In de grote bedrijven telde het individuele dier niet meer mee.”


Voetsporen


De dierenartsenpraktijk liep goed, maar toch koos Vervoorn er in 1960 voor om een andere kant op te gaan. “Ik wilde zelf iets creëren en niet exact in de voetsporen van mijn vader treden.” Hij kwam als inspecteur in dienst bij de Veeartsenijkundige Dienst van de ministeries van Landbouw en Visserij en van Volksgezondheid en was daar belast met de georganiseerde bestrij- ding van dierziekten, zoals varkens- pest en mond- en klauwzeer. Vanaf 1974 deed hij dat binnen de Stichting Gezondheidszorg voor Dieren.


Hoogleraar


Over het verzoek van de faculteit Dier- geneeskunde of hij één dag in de week als hoogleraar zijn kennis op dat gebied wilde overdragen, hoefde hij niet lang na te denken. “Hoe je een ziek dier behandelt, was duidelijk. Maar hoe je omgaat met meerdere zieke dieren in een grote veestapel was iets nieuws.” Huisdieren heeft het echtpaar niet meer. “We zouden nog wel een hond willen, maar we laten het nu maar bij het doktertje spelen voor de honden van onze vier kinderen.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64