This page contains a Flash digital edition of a book.
zei: ‘Eerst maar eens op die molen bovenin schieten.’ En vervolgens zei de commandant: ‘Nou zijn ze wel naar beneden gevlucht voor zover ze nog in leven zijn, dus nou schieten we beneden.’” De inslagen van dit vuur sloegen gaten in de muur. In de jaren die volgden, reed Van der Burgh wel eens langs de molen, steeds zag hij die herstelde gaten in de muur.


Overdonderd Dit waren de laatste gevechten van


Gerard Hillenaar (vierde rij geheel links) tijdens de mobilisatieperiode in Den Haag. Hillenaar heeft op deze foto geschreven wie er gesneuveld zijn bij de strijd om Ypen- burg en wie er gewond zijn geraakt. Foto: privécollectie Gerard Hillenaar


ondertussen heroverd door Neder- landse troepen, richting Overschie. “We hebben in die tijd ertussen Delft bevrijd om het zo te zeggen, de bevolking was dolblij toen wij daar langs die grachten in linie liepen”, aldus Van der Burgh. Ze overnacht- ten aan de rand van Pijnacker, waar ze het ‘zeer goed hebben gehad’, want de man in wiens grote huis ze werden ingekwartierd ‘had geham- sterd voor het leven.’ Bij de zuiveringsacties die volgden in de daaropvolgende dagen maakte Van der Burgh zelf twee Duitse sol- daten krijgsgevangen. “Dat ging heel leuk”, vertelt hij, “ze zaten in een schuilkelder en die jongens zaten helemaal in de val. Ik richtte mijn geweer bij de ingang. En raus! Daar kwamen ze tevoorschijn en toen: Hände hoch! Nou, en toen gingen die handen omhoog. Die heb ik afge- leverd en als ze geluk hebben gehad,


Vehalen mei 1940 gezocht


Sinds jaar en dag tekent Checkpoint de verhalen van veteranen en hun ervaringen op. Zo ook natuurlijk van de oudste groep, de meidagenveteranen. Hoewel deze groep ondertussen behoorlijk is uitgedund, is de redactie nog steeds op zoek naar verhalen van deze generatie. En dan specifiek van die strijdgebieden uit 1940 die nu nog onderbelicht zijn gebleven in Checkpoint. Dat zijn met name verhalen uit de noordelijke provincies, de IJssel en Maaslinie, de Peel-Raamstelling, van de as Moerdijk-Rotterdam, Zeeland en van de Koninklijke Marine uit mei 1940. Mocht u uw verhaal nog kwijt willen, dan vragen wij u contact op te nemen met de redactie.


zijn die nog naar Engeland gekomen (afgevoerd op 14 mei; red.).” Uiteindelijk trokken Van der Burgh en zijn mannen in een grote operatie van het Nederlandse leger richting Overschie. Hier hadden Duitse lucht- landingstroepen zich verschanst, in de hoop ontzet te worden door de Duitse pantsertroepen die Rot- terdam vanuit het zuiden inmiddels waren genaderd. De Nederlandse troepen kregen hierbij steun van artillerie en van de pantserwagens. Ook zij werden, net als de vetera- nen Moerman en Rouwit, richting de molen van Overschie gestuurd, die door de Duitsers ter verdediging was ingericht. Ze zijn onderweg om de haverklap de sloot in gedoken, omdat Duitse vliegtuigen ze mitrail- leerden. Bij de molen aangekomen, kregen de pantserwagens bevel om op de molen te schieten van de com- mandant, vertelt Van der Burgh. “Hij


het Nederlandse leger in mei 1940. Van der Burgh en zijn mannen zou- den getuige zijn van het bombarde- ment van Rotterdam dat zich die middag voor hun ogen voltrok. Ze zouden getuige zijn van de geweldige overmacht aan Duitse pantsertroepen die vervolgens aan hen voorbijkwam. Ze voelden zich ‘overdonderd’ en waren doodop ‘omdat we dagen niet naar bed waren geweest’. Toen ze teruggekeerd waren op hun oor- spronkelijke inkwartieradres stond de volgende ochtend tot ieders verbazing luitenant Montagne weer ‘reveille!’ te schreeuwen. ‘Je kan het me doen!’, voegde Van der Burgh hem toe, om nu met gevoel voor understatement eraan toe te voegen: “Die Montagne was onze vriend niet.”


Hillenaar was net zo overdonderd toen hij en zijn groep bij het paleis van de capitulatie hoorden. Meer echter nog van het nieuws van de vele doden die gevallen waren bij hun regiment bij de strijd om Den Haag. Daar was ook zijn slapie bij en Hillenaar realiseerde zich heel goed dat bij het wegsturen van de helft van zijn groep op 8 mei bij het paleis, hij daar ook bij had kunnen zitten. Voor Van der Burgh zou nog een ellendige tijd van krijgsgevangen- schap volgen. Hij zou zijn studie rechten uiteindelijk afronden en begon na de oorlog aan een mooie carrière in het verzekeringswezen. Hillenaar slaagde erin uit handen van de Duitsers te blijven. Hij zou na de oorlog uiteindelijk in de make- laardij terechtkomen.


De interviews met Pieter van der Burgh en Gerard Hillenaar zijn vol- ledig te beluisteren via het Interview Project Nederlandse Veteranen (IPNV) op de website van het Vetera- neninstituut (http://www.veteranen- instituut.nl/projecten/interviewpro- ject).


APRIL 2013 17


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64