This page contains a Flash digital edition of a book.
een studie rechten die hij anders niet kon bekostigen, was de Duitse inval niet zo’n verrassing. Al in de jaren dertig had hij erop gewezen dat ‘het hartstikke fout ging’ met zo’n man als Hitler aan de macht. Door het sociaaldemocratische milieu waar hij uit voortkwam, had hij al vele vluchtelingen uit Duitsland gespro- ken en goed begrepen waar het naar- toe ging. Ondanks dat hij van mening was dat hij eigenlijk ‘geen enkele verantwoordelijkheid wilde dragen dat een ander door mij het leven zou laten’ was hij bevorderd tot sergeant. Met zijn groep had hij in die laatste dagen voor de inval ook al eens in de duinen gelegen, omdat er geruchten gingen over een Engelse inval. Later bleken dat Britse konvooien te zijn die de Noren gingen steunen nadat hun land in april door de Duitsers was binnengevallen.


Al op de avond van 9 mei werd Hil- lenaar met zijn groep, terwijl ze bij het paleis wachtliepen, erop gewe- zen dat ‘uiterste waakzaamheid’ van hen verlangd werd vanwege verontrustende berichten vanuit de grensstreek. Hillenaar vertelt bijna 73 jaar later: “Toen ik om één uur van mijn wachtpost kwam, kreeg ik opdracht om een mitrailleur schiet- klaar te maken. Om kwart voor drie kwam er stil alarm en om circa half vier kwamen Duitse vliegtuigen over het Haagse bos vliegen.” Hij vertelt hoe generaal jonkheer van Ellemeet uit een open raam op de bovenver- dieping hen vervolgens op de hoogte stelde van dat wat zij allen nu wel vermoedden: Nederland was in staat van oorlog met Duitsland. Hillenaar en Van der Burgh waren nu beiden terechtgekomen in de strijd om de residentie, waarbij de Duitsers met een overrompelende actie tracht- ten de vliegvelden rondom Den Haag te veroveren met luchtlandingstroe- pen en vervolgens de regering, de koninklijke familie en legerleiding uit te schakelen.


Duitse parachutisten Van der Burgh, die nog wel eerst naar


bed was geweest op zijn inkwartier- adres op de Hyacintweg in Den Haag, werd nu in sneltreinvaart met zijn hele compagnie uit bed getrom- meld. De compagnie werd in tweeën gedeeld. De ene helft werd onder leiding van de later gesneuvelde kapitein Van der Wal naar vliegveld


Ockenburgh gestuurd en de andere helft met Van der Burgh onder lei- ding van luitenant Montagne met bussen naar Leidschendam. De luite- nant, in de ogen van Van der Burgh ‘een bekakte vent’, ging daar een hoofdkwartier inrichten en betrok het gemeentehuis. De secties infanterie liet hij nu feitelijk over aan Van der Burgh en de groep zou deze luitenant tijdens de gevechten in de meidagen ook niet meer terugzien. Bij het kopstation in Leidschendam waren ook Duitse parachutisten op komen dagen en er ontwikkelde zich in de woorden van Van der Burgh ‘een ontmoetingsgevecht’. Voor Van


Meidagenveteraan Pieter van der Burgh. Foto: Birgit de Roij


'Dat kun je niet vertellen, dat kun je filmen'


APRIL 2013


15


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64