This page contains a Flash digital edition of a book.
OUD-TELEGRAFISTEN GAAN TERUG IN DE TIJD BIJ NIEUW-GUINEAREÜNIE


‘Fak-Fak was een rotsblok’


Eén keer per jaar komen ze samen in ‘t Harde, de leden van de Vereniging Nederlands Nieuw-Guinea Militairen 1945-1962. Dan zitten de veteranen weer even in de sfeer van watervliegtuigjes, Indonesische infiltraties, bospatrouilles en Papoea’s.


Door: Ageeth van der Veen


“B 24


ij Oranje Gelderland in Roermond was najaar 1960 de discipline onder de dienstplichtige jongens


ongekend, we werden keihard aan- gepakt”, zegt Gorrit van Berkum. “We sliepen met veertig man in een slaapzaal. Ik stapte, komend uit een boerenarbeidersgezin in Friesland, in een mij totaal vreemde wereld. Het schreeuwen van de sergeanten heb ik vaak als onrecht ervaren. Daar ben ik ook weleens bij weggelopen, dan kwamen ze me terughalen. Het enige wat ik leuk vond in Roermond was het veldlopen, ik had een ijzersterke conditie.” Op de telegrafistenopleiding in Har- derwijk kwam Van Berkum vervol- gens van de hel in de hemel. “Hier werden we in vijf maanden klaarge- stoomd voor het radiowerk en het tik- ken als telegrafist. We kregen les van de geweldige instructeurs Keetman en Mollema, in een imposant gebouw met alle ruimte om te studeren.


september 2016


Een opdracht was bijvoorbeeld om in een jeep met chauffeur via radio- contact op bepaalde coördinaten op de Veluwe terecht te komen. Geweldig!” Majoor Keetman zocht acht vrijwilli- gers voor Nederlands Nieuw-Guinea. “Als die er binnen een week niet zou- den zijn, ging Keetman vrijwilligers aanwijzen. Ik heb me de volgende dag al aangemeld”, zegt Van Berkum. “Dit was mijn kans om iets van de wereld te zien. Ik ging vliegen!”


Fak-Fak In de kantine van de Tonnetkazerne hingen afgelopen 20 april mooie handgeschilderde bordjes boven de tafels: Sorong, Hollandia, Biak. Aan de tafel onder het bordje Fak-Fak zag Van Berkum zijn collega-telegrafist Ed van Beek voor het eerst na 43 jaar weer terug. “Ed is na terugkeer nog getuige geweest op mijn huwe- lijk. Later zijn we elkaar uit het oog verloren. Het leven neemt zijn loop.


Daarom is zo’n reünie iets geweldigs. Je bent weer even met de mensen die weten hoe het daar was.” En Van Beek was niet de enige telegrafist op de reünie: Ed van Tuijl en Johannes Velstra, die als tikkers in Merauke hadden gezeten, en Rinus Oosterveer, telegrafist in Sorong, waren er ook. Ze kunnen elkaar verstaan als ze code spreken: tuttut tata tuttut. Allemaal zijn ze in de jaren zestig in Har- derwijk geschoold, voordat ze naar Nieuw-Guinea gingen. Cor van Vliet organiseert de Nieuw- Guineareünie op de Tonnetkazerne al dertien jaar namens de Vereniging Nederlands Nieuw-Guinea Militairen 1945-1962. “We doen dat met zijn tweeën. Penningmeester Jaap van Hensbergen regelt de aanmeldingen en maakt de begroting rond, ik regel de muziek en de afstemming met de kazerne.” De eerste dag komen de jongens van Oranje Gelderland die in 1961-’62 op Nederlands Nieuw- Guinea zaten, de tweede dag is voor


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65