This page contains a Flash digital edition of a book.
Sergeant-majoor Mees Soffers is niet de enige transgender bij Defensie.


Publiek De zon is al goed doorgebroken als de Defensieboot de Prinsengracht opdraait. Een schuimmachine pro- duceert vliegende mini-JSF’jes die tussen de grachtenpanden vliegen. Langs de kade staan de mensen rijendik. Met alle aanslagen in Europa van afgelopen zomer, schiet het sommige opvarenden toch even door het hoofd: wat als er nu iets gebeurt? Maar die gedachte ver- vliegt zodra de Defensieboot zich presenteert aan het publiek. Men- sen klappen en juichen. De boot van de Defensie onder- scheidt zich eenvoudig ten opzichte van een aantal anderen deelne- mende boten. Geen alcohol en strakke broekjes, maar flesjes water en onberispelijke uniformen. Bur- germedewerkers aan boord dragen passende T-shirts met daarop in regenboogkleuren de Defensieslo- gan ‘Onze vrijheid begint bij die van een ander’. Het geheel oogst lof van het publiek, vooral als na het passeren van iedere brug over de gracht de ‘act’ wordt opgevoerd. De dj draait de muziek weg, de trom- pettist geeft een signaal en mili- tairen staan na het commando in de houding en brengen vervolgens de groet. Even valt het publiek stil, waarna een luid applaus klinkt. Zo’n twintig bruggen verder is de boot weer veilig aangemeerd bij het


16 september 2016


Marine Etablissement in Amster- dam en stappen de opvarenden af. Humanistisch geestelijk verzorger luitenant ter zee der eerste klasse Eline Verbruggen was er voor de derde keer bij en vindt het de mooiste editie tot nu toe. “Het is een dag waarop we vieren dat we onszelf kunnen zijn en dat is goed gelukt vandaag. Defensie is een masculiene, door heteroseksuelen


gedomineerde organisatie met rela- tief weinig diversiteit. Maar wat mij betreft staat Defensie open voor mensen die niet per se voldoen aan dat normbeeld. Dat draag ik vandaag uit”, aldus de tweevoudig Afghanistanveteraan. Dat sommige (oud-)militairen er moeite mee hebben dat militairen in uniform meevaren, snapt ze wel, maar vindt ze niet terecht. “Ik vind dat het wel moet kunnen. Dat er soms boten varen met een wat banaal karakter, moet geen reden zijn om dan maar niet mee te varen als Defensie. Als mens en als humanist vind ik het belangrijk dat je zelf richting kunt geven aan je leven.” Volgens haar kan dat in Nederland en binnen Defensie. “Dat is iets om bij stil te staan en om te vieren. Dat is wat we doen op deze dag.” Verderop in de stad sterft het geluid van de dancemuziek aan boord van de boten langzaam weg. De Defen- sieboot spuwt nog wat mini-JSF’jes uit, terwijl de laatste opvarenden van boord gaan. Na vier uur varen is het eindelijk tijd voor een drankje. Verbruggen: “Ik heb bijna een lamme hand van het zwaaien naar het publiek. Maar volgend jaar vaar ik weer mee hoor!”


Om veiligheidsredenen komen niet alle actief dienende militairen met achternaam in dit artikel.


Luitenant ter zee der eerste klasse Eline Verbruggen: “De mooiste editie tot nu toe”.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65