This page contains a Flash digital edition of a book.
Op 6 augustus toont het publiek op de grachten eerst via een stilte, gevolgd door gejuich, respect voor de saluerende militairen tijdens de Canal Parade. Foto: ministerie van Defensie


heidsorganisatie homoseksuelen ‘gezonde individuen’ waren. Vrede- ling ontwaarde een ontwikkeling van homoseksualiteit als verwerpe- lijk gedrag, via homoseksualiteit als een ziekte, naar ‘de erkenning van twee vormen van seksuele gericht- heid’. De Tweede Kamer was het in meerderheid met hem eens. De christelijke dagbladen stribbelden nog wel tegen. De politiek was ook hier weer te ver doorgeschoten, schreef het Nederlands Dagblad, ‘door werkelijk relevante verschil- len die in dit geval afkeuring voor de militaire dienstplicht rechtvaar- digen, niet te zien of te willen zien’. Nederland had met de opheffing trouwens een primeur. Hier dus wel een eerste plaats. Van een complete doorbraak met de opheffing in 1974 was geen sprake. Als de betrokkene zijn geaardheid ‘nog niet op evenwichtige wijze had verwerkt’ (oftewel zich nog té openlijk homoseksueel gedroeg), konden de artsen hem alsnog afkeuren wegens een neurotische persoonlijkheidsstructuur. Dit alles om problemen te voorkomen ‘door het verlies van zijn contacten en het verkeren in een milieu dat vijandig tegenover homofilie staat’. Henk Krol, in 1979 oprichter van de Gay Krant en nu Kamerlid voor 50Plus, overkwam zoiets in zijn keuringsjaar 1968. “Voor ik het wist zat ik alweer in de trein naar huis”, aldus Krol. De overtuigde antimili-


tarist wilde eigenlijk goedgekeurd worden om daarna alsnog dienst te weigeren. Er volgde nog een her- keuring, maar Defensie was niet op andere gedachten te brengen.


‘Lokhomo’s’ Ook na 1974 was er nog veel eman- cipatieterrein te veroveren. Voor de NAVO bleef homoseksualiteit een formeel veiligheidsrisico. Openlijk homoseksuele Nederlandse offi- cieren konden een internationale functie wel vergeten. De volgende affaire in Soesterberg zette de zaak verder op scherp. In 1987 klopten de Amerikaanse autoriteiten aan bij de Koninklijke Marechaussee met het verzoek om de homoseksuele sergeant Jack Green in de gaten te houden. Green had een relatie met een Nederlandse militair. De media kregen lucht van het verhaal, waarop De Telegraaf in chocola- deletters kopte: ‘Marechaussee helpt leger VS bij jacht op homo- seksuelen’. De krant suggereerde zelfs de inzet van ‘lokhomo’s’. De staatssecretaris van Defensie ont- kende eerst alles, om vervolgens bakzeil te halen. Een betrokken marechaussee rapporteerde: ‘Daar- bij wordt [Green] ook nog verdacht van homoseksualiteit, hetgeen al helemaal niet te pruimen is.’ Green belandde niettemin in een Ameri- kaanse militaire gevangenis. Aan de andere kant onthief Defensie de verantwoordelijke officier van de


Koninklijke Marechaussee van zijn functie. Ook kwam er een verbod op dergelijke opsporingsmethoden. De tijden veranderden dus wel degelijk, maar traag. Net als in de maatschappij zelf was homoseksu- aliteit geen vanzelfsprekend deel van het dagelijks leven. Veel eigen initiatief ontplooide Defensie nog niet. Zo werd pas in 1987 op het keuringsformulier de expliciete vraag naar de seksuele geaardheid geschrapt. In datzelfde jaar zag de Stichting Homoseksualiteit en Krijgsmacht (SHK) het daglicht. Deze stichting wilde de belangen van alle LHBT’s bij Defensie behartigen. Er bestond al wel een Werkgroep Homosek- sualiteit. Deze richtte zich echter vooral op dienstplichtigen en de lagere rangen. Naar buiten treden deed de werkgroep nauwelijks. Pas na jarenlang getouwtrek werden het adres en telefoonnummer opge- nomen in de voorlichtingsboekjes.


Ledental De SHK daarentegen telde beroeps- officieren in haar rangen. Nergens ter wereld was een vergelijkbare stichting te vinden. Zelfs nu is het aantal erkende homo-organisaties voor militairen wereldwijd op de vingers van één hand te tellen. Defensie zorgde ook voor een subsi- die. Een volwaardige belangenorga- nisatie met een stevig ledental was de SHK echter nog niet. Oprichter


september 2016 11


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65