This page contains a Flash digital edition of a book.
De mentaliteit is om alle energie te stoppen in wat mor- gen komt en niet te veel na te praten over gisteren. Die jongens die beschadigd uit een missie komen, worden daar natuurlijk mee geconfronteerd. Dat is lastig.” Van Ede wijst op het belang van de zogeheten collegiale netwerken die bij de krijgsmacht gevormd worden. “Die zijn net zo belangrijk als de nuldelijnsondersteuning door veteranen. Met de nodige training kunnen ervaren ‘kameraden’ goed invulling geven aan een gesprek over traumatische ervaringen. Ze herkennen signalen van een dreigend isolement. De drempel ligt daarbij veel lager dan in de reguliere zorg. Met een luisterend oor en een goed advies van een kameraad wordt al veel opgelost, zowel bij actieve militairen als bij veteranen. Waar nodig wijst de getrainde buddy de weg naar de gespecialiseerde zorg. Het versterken van de zelfredzaamheid van het individu staat in alle fasen centraal.”


Motorrijders


Naast zijn functie als Inspecteur der Veteranen, vervult Van Ede tal van nevenfuncties in veteranenland. Zo zit hij onder meer in het Comité van Aanbeveling van het Museum (in oprichting) van de Engelandvaarders, is hij beschermheer van de Vereniging Dragers Dapperheids- onderscheidingen, maar ook van de Stichting Neder- landse Veteranen Motorrijders. “Ik ben er als inspecteur natuurlijk voor alle veteranen. Maar wat ik zie, is dat die motorrijders een collegiaal netwerk in zichzelf zijn. Ze zien er anders uit met die leren jacks en tattoos en ze maken een hoop lawaai met die motoren. Daar schrikken mensen soms van. Het is een hechte groep, een robuuste eenheid, net als militairen. Ik ben op het honk van de Veterans MC geweest en dan zie je welke kameraadschap daar heerst en hoe daar ondersteuning wordt geboden. Eigenlijk precies wat we willen met die nuldelijnsonder- steuning. Veteranen vinden weer een plek en zelfvertrou- wen door die gemeenschap van motorrijders en kunnen daardoor weer in de maatschappij functioneren. Ik zeg niet dat het allemaal lieve jongens zijn, maar de beelden die bij velen bestaan, doen onrecht aan het goede werk dat daar gebeurt en de therapeutische waarde die de motorgemeenschap heeft voor onze veteranen.” De onvrede van veteranenmotorrijders over het optreden van marechaussee en politie vorig jaar op en rond vete- ranendag is hem niet ontgaan. “Er is in al die jaren dat op veteranendag een motorrun wordt georganiseerd nog nooit één incident geweest. Ik heb groot respect hoe zij zich manifesteren en ik vind dat zij daarvoor ook het ver- trouwen verdienen. Dat er door marechaussee en politie gecontroleerd moet worden op veteranendag, daar heeft iedereen begrip voor. Maar de aandacht die daar was voor wie er op de motor zat, was wel heel indringend. Ik vond het goed dat de commandant van de marechaussee na afloop zelf in gesprek is gegaan met de motorrijders. Daar zijn goede afspraken gemaakt. Dus we hebben ervan geleerd. Het is wel belangrijk dat veteranen de juiste keuze maken bij welke motorclub ze zich aansluiten. Als ze een keuze maken voor een foute club doen ze zichzelf, maar ook de veteranengemeenschap geen plezier.”


Erkenning en waardering Van Ede vindt dat er veel bereikt is op het gebied van


erkenning van en waardering voor veteranen. “De 54 APRIL 2014


Nederlandse Veteranendag staat als een huis. Ruim 300 gemeenten organiseren een lokale dag. Dat vind ik gewel- dig, want het is belangrijk dat je gewoon in je eigen leef- omgeving als veteraan wordt gewaardeerd. Bij wijze van spreken door de bakker om de hoek.”


Ook ‘de knuffels en waardering in Den Haag’ voor vetera- nen noemt hij waardevol. “Maar net zo belangrijk is dat we de boodschap die daar achter zit beseffen: dat vrijheid en veiligheid niet vrijblijvend en vanzelfsprekend zijn. Daar zijn onze veteranen voor ingezet en om dat besef te verankeren moet je in opleidingen en vorming investeren. Daarom vind ik het fantastisch dat we zo’n 280 veteranen voor de klas hebben. Hun gastlessen dragen bij aan het borgen van die erkenning en waardering, ook richting de toekomst. Voor mij is het 365 dagen per jaar veteranendag en niet alleen die laatste zaterdag in juni.”


IGK Van Ede: “Er is in al die jaren dat op veteranendag een motorrun wordt georganiseerd nog nooit één incident geweest.”


Van Ede praat bevlogen als het gaat om het doorgeven van waarden aan volgende generaties. Onderwijs noemt hij ‘ongelooflijk boeiend’ en daar wil hij graag iets in blijven doen. “In de eerste plaats bestuurlijk, daar heb ik ervaring in. Maar ook wel als gastdocent, door regelmatig contact te hebben met de jeugd, te voelen wat ze drijft.” Hoewel het afscheid van zijn functie met een beetje pijn in het hart gepaard gaat, is het niet definitief als het om de veteranenwereld gaat. Glimlachend: “Ik ben te oud voor de tijd waarin ik leef. Was ik wat jonger geweest, dan had ik tot mijn zestigste door kunnen gaan. Maar het leven stopt niet, er komt een volgende fase. Ook in de samenleving hoop ik nog iets te doen voor Defensie en voor veteranen.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64