This page contains a Flash digital edition of a book.
JOEGOSLAVIËVETERAAN RIJDT OP BEJAARDE GOLDWING MEE IN RUN FOR THE WALL


Een bijna euforische tiendaagse tocht


Door: Anne Salomons


Joegoslaviëveteraan Maarten van Lunenburg reed vorig jaar als eerste Nederlander mee in de Run For The Wall, een tiendaagse motortocht van Los Angeles naar de Wall, het Vietnam oorlogsmonument in Washington DC.


Z


ijn dertig jaar oude Honda Goldwing ligt nu in onder- delen in zijn garage, voor winteronderhoud. Maar


op datzelfde trouwe beestje, of zoals hij het zelf noemt ‘mijn second love’, reed oud-genist Maarten van Lunenburg (41) duizenden kilome- ters dwars door de VS. Een jongens- droom? Nou nee, want hoewel zijn broers en vader allang motorreden, is Van Lunenburg pas later motor- rijlessen gaan nemen, toen het nuttig bleek voor het woon-werkverkeer. Regelmatig reed hij op de motor van zijn woonplaats naar de kazerne in Vught, waar hij sinds 1995 als ser- geant bij de genie kwam. Van Lunen- burg breed lachend: “Ik heb me bij Defensie aangemeld op voorwaarde dat ik bij de genisten kwam, iets anders wilde ik absoluut niet.” Twee keer werd hij uitgezonden naar voormalig Joegoslavië; de eerste keer in juni 1996 voor IFOR 2 met 112 Pantsergeniecompagnie. Daar werd hij bij de brigadestaf in Sisava geplaatst, waar het technisch onder- houd van de kampementen tot zijn taken behoorde. “Het was net na de Dayton-akkoorden en wij moesten daar de vrede handhaven. Ik werd op mijn wenken bediend: ik wilde


18 APRIL 2014


Maarten van Lunenburg en zijn dertig jaar oude Honda Goldwing. Foto: Birgit de Roij


graag op missie sinds mijn broer in 1993 als verbindelaar in Sarajevo was geweest. Bovendien kon ik in het gebied veel rondreizen. Aan gevechtshandelingen heb ik niet hoeven deelnemen.” In 1998 ging Van Lunenburg in het kader van SFOR 5 met 111 Pant- sergeniecompagnie naar Knesevo, in Servisch gebied. “Daar werd het al een stuk spannender, vanwege de Kosovo-crisis”, vertelt hij. “We moesten verhinderen dat de Servi- ers uit hun kazernes kwamen om in Kosovo te gaan vechten. Op een gegeven moment zaten we met 140 man bijeengepakt op een strategische buitenpost, bestemd voor amper 30 man. We sliepen bij toerbeurt en de


spanning was voelbaar, zeker wan- neer ’s nachts de NAVO-straaljagers overvlogen, dan kon je in de verte de bommen horen.”


Na terugkomst uit Joegoslavië kwam hij op eigen verzoek terecht bij de pontonniers, de bruggenbouwers. “Daar heb ik een hele goede tijd gehad, maar al dat binnenslapen was geen goede basis voor een stabiel gezin, en ik had nesteldrang. Omdat je moet stoppen op je hoogtepunt ben ik in 2010 weggegaan bij Defen- sie en bij vervoersbedrijf Connexxion gaan werken.”


Vietnamveteranen Gaandeweg kreeg de oud-genist


steeds meer passie voor het motor-


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64