This page contains a Flash digital edition of a book.
Hierna kwam Van den Broek bij de Margriet- compagnie van de Stoottroepen terecht, waarmee hij uitein- delijk nog Duitsland zou binnentrekken. Ze postten toen vooral bij de Maas om infiltre- rende Duitsers tegen te houden. Lachend vertelt hij hoe ze vaak in het duister de wilgen in de uiterwaarden aanzagen voor Duitsers die de Maas oversta- ken, waarop ze dan per ongeluk het vuur openden. “Maar”, voegt hij er op serieuze toon aan toe, “ze zijn er ook echt overheen geweest, want een paar van ons zijn doodgeschoten.”


Als beroeps naar Indië


Eenzelfde motor als waar Harrie van den Broek op reed met op de zijspanbak een zware mitrailleur. Foto: collectie Stichting Kennispunt Mei 1940/wijlen J.A. vd Vorm


onder vuur te liggen. Daar hebben we de mitrailleur eraf gehaald en zijn zo naar de scheepswerf in Alblasserdam gekropen. De commandant is daar gesneuveld, hij zat vooraan, en nog een paar meer.”


Bij de scheepswerf richtten ze een stelling in waarmee ze precies over de Noord konden kijken. Gedurende de meidagen zouden zij in die stel- ling blijven, tegenover de Duitsers aan de andere kant van de Noord. Om hen heen werd verwoed gevoch- ten bij pogingen van de Wielrijders om de Noord over te steken en de Duitsers op het eiland van Dordrecht uit te schakelen.


“Overdag moest je er niet uitkomen”, vertelt Van den Broek en hoewel ze de Duitsers niet goed konden zien, wisten ze dat die er waren omdat ze vuur kregen van die kant. Aangezien ze daar ook verstoken waren van elke vorm van verzorging gingen ze er ’s nachts op uit om in de kelders van Barendrecht voedsel te halen. Dat het maar goed was dat ze zich niet buiten hun stelling hadden ver- toond, bleek ook toen er ten slotte gecapituleerd was en ze terugkwa-


men bij de plek waar ze hun motoren hadden gestald. “Als die muurtjes er niet waren geweest, dan waren we allemaal dood geweest. Want van de motoren hebben we later niets meer teruggezien, die waren helemaal kapotgeschoten.”


Market Garden


De oorlog leek voorbij voor Van den Broek en na afgemarcheerd te zijn naar de Harskamp kon hij naar huis om op het boerenbedrijf van zijn ouders te werken, want hij viel onder een categorie die eerder uit krijgsgevangenschap werd vrijgela- ten. Maar toen de geallieerden hun grootschalige luchtlandingsoperatie Market Garden lanceerden, begon de oorlog voor Van den Broek opnieuw. Tien geallieerde militairen die te vroeg waren neergekomen, werden door Van den Broek en zijn verzets- collega’s naar een veilige plek in een lege gierkelder gebracht. Eén militair moest hij apart ophalen, vertelt Van den Broek. “Die zat bij Van Arle op zolder. Ik sprak geen Engels, maar ik zei: ‘Ik breng je naar je maten.’ Nou, dat begreep hij wel.”


Ook daarna was het nog niet ten einde voor Van den Broek. Hij had altijd al beroepsmilitair willen worden, dus meldde hij zich aan voor Indië. Misschien


komt het door de oorlogservaring die hij toen al had, maar hij spreekt opvallend luchtig over zijn periode in Indië. “We hebben niet met opzet zomaar mensen neergeschoten”, vertelt hij. “We liepen patrouilles rond Semarang en schoten daar wel eens op mensen die op ons schoten.” In 1948 keerde hij terug naar Neder- land en trouwde spoedig daarna. Desondanks ging hij een tweede keer naar Indië, toen in dienst van het KNIL en in gezelschap van zijn vrouw. In die periode zou hij als enige Nederlander met een peloton Ambonezen in de bushbush opere- ren. Nadat hij in 1950 noodgedwon- gen terugkeerde naar Nederland trad hij in dienst bij de Nederlandse krijgsmacht, waar hij tot zijn pensio- nering zou dienen. Hij was een van de meest ervaren militairen die de naoorlogse Nederlandse krijgsmacht instructies heeft gegeven en hij heeft eveneens zijn kennis overgebracht. Als infanterist in hart en nieren deed hij dat op de voor hem zo kenmer- kende, directe manier: “Wie het eer- ste schiet, blijft leven.”


APRIL 2014 13


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64