search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
weg te stoppen’


feur van allerlei functionarissen heb ik eigenlijk heel het land wel gezien. Ik ben in Tuzla geweest, in Sarajevo, dat waren daar toen best wel heftige periodes rond de jaar-wisseling 1992- ’93.” Mertens heeft er het nodige gezien en meegemaakt. “Dat is uiteindelijk de start geweest van mijn PTSS. Maar daar had ik toen helemaal nog geen erg in. Je komt als jongeman mid- den in een oorlog terecht. Dat gaat wel heel geleidelijk natuurlijk, want vanaf Split ga je heel langzaam het binnenland in. Vervolgens kom je daar aan, je gaat aan de gang en dan wordt je geconfronteerd met vluch- telingen, doden die je ziet, beschie- tingen die je meemaakt. Dat is best ingrijpend als je 19 bent. Toch had ik toen niet de behoefte om er met iemand over te praten.” Hij diende vrijwillig na en werd beroeps. Alles leek goed te gaan. “Maar uiteindelijk begonnen er wel wat dingetjes te spelen, waarvan ik me afvroeg: klopt dit wel?” Pas in 1996 zocht Mertens, inmiddels sergeant, hulp bij de MGGZ. “Er is schijnbaar wel op papier gezet dat er PTSS-symptomen waren, maar daar is toen niks mee gedaan. Ik kreeg wat therapiesessies. Uiteindelijk was ik uitbehandeld en ik kon weer door. Dat idee had ik zelf ook.”


Geen hulp met kerst Jaren later ging het alsnog mis. “De


basis voor mijn PTSS ligt in 1992-‘93 in Bosnië. Vervolgens waren er nog wat incidenten in Nederland waar ik bij betrokken ben geweest en die uiteindelijk geleid hebben tot…” Over die incidenten wil Mertens verder niet uitweiden. “Het leidt de aan- dacht af van het toneelstuk en voor mij zijn het best nog wel gevoelige punten.” In 2014 stortte hij in, hij was toen al onder behandeling bij de Maatschappelijke Dienst Defensie. “Een opeenstapeling van incidenten leidde tot een kantelmoment.” Hoe zich dat uitte? “Dat zul je aan mijn vrouw Miranda moeten vragen, ik ben een paar weken helemaal kwijt. Het schijnt dat ik met een kus- sen voor me in de hoek van de bank


Met Open Ogen


Het theaterstuk Met Open Ogen is een initiatief van Lotte Penning, Prisca van der Mullen en artistiek leider Boy Jonkergouw (tekst en regie) van Het Magazijn Theaterproducties.


Speellijst 23 juni


DRU Cultuurfabriek Ulft


5 juli (première) Verkadefabriek Den Bosch 22 sept 20 sept 19 okt 14 nov 22 nov 29 nov


Annatheater Helmond De Enck Oirschot Markant Uden Hof 88 Almelo


Tilliander Oisterwijk De Gruitpoort Doetinchem Info: Facebook @hetmagazijntheaterproducties of www.goedisgoed.nl. mei 2018 21


weggedoken zat en dat er totaal geen zinnig woord uit me kwam. Ze heeft op kerstavond nog geprobeerd via de Maatschappelijke Dienst de lijn in te komen. Maar daar kreeg ze te horen: ‘Mevrouw, weet u wel dat het kerst is? Belt u na de jaarwisseling maar terug.’” Deze gebeurtenis is als scène opgenomen in de theatervoorstelling Met Open Ogen. Open zijn en grenzen verleggen helpt, vertelt Mertens, die er na intensieve therapie weer “bovenop” is gekomen. “Dat is ook een van de redenen dat ik met dat theater ben doorgegaan. Juist om het te vertellen, dat helpt zo goed. Dan hoef ik het ook niet meer weg te stoppen. Niet alles wat ik speel, is mij persoonlijk overkomen. Het is echt een mix van het verhaal van Antoon, Raymond en mij. In het begin moes- ten we na kleine stukjes uit een scène stoppen, even tot rust komen. Dan kwam het te dichtbij.”


Van militair naar acteur Mertens, die inmiddels als vrijwil-


liger werkzaam is bij de politie, weet het zeker, de theatervoorstelling werkt therapeutisch. “Doordat je het zo vaak vertelt, kijk je niet meer naar jezelf, maar naar iemand die het overkomen is. En vervolgens ben je niet meer die militair, maar die acteur op het podium.” Die overgang


ging niet vanzelf, vertelt hij. “Als instructeur heb ik regelmatig voor de klas gestaan, ik kon voor een volle filmzaal rustig een presentatie geven. Maar zo’n voorstelling, nou, dan ben je zenuwachtig hoor. Het is echt iets anders. Gaat het allemaal wel goed? Ik heb nog steeds de zenuwen, maar wel gezonde zenuwen.” De voorstelling in Tilburg bleek toch weer spannend, bekent hij. “Van veteranen in de zaal weet je wel een beetje hoe ze zullen reageren. Of ze nou in Bosnië, Mali, Afghanistan of Libanon hebben gezeten, het is vol- gens de meesten één grote brok her- kenning. Maar in Tilburg wist ik totaal niet wat me te wachten stond, wat zouden deze psychologiestuden- ten ervan vinden? We hopen vooral dat ze er iets aan hebben gehad. Want dat is nu wel onze mindset, of in ieder geval die van mij: ik hoop dat we met deze voorstellingen in ieder geval iemand vooruit kunnen helpen. Óf iemand die werkt in de hulpverle- ning óf iemand die in de zaal zit en denkt: verdorie, misschien moet ik toch maar eens hulp gaan zoeken.”


Stephan Mertens en zijn vrouw Miranda runnen de webshop deveteraanmodelbouw.nl (veteranen krijgen hier 5 procent korting).


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65