This page contains a Flash digital edition of a book.
Dubbel Check


‘Blauwe baret is alles voor me’


Naam en leeftijd: Rang en functie: Uitzending: Is nu:


Hobby’s: Hekel aan: René te Lindert (56)


kpl 1, plv commandant onderhoudsgroep Libanon, 1980


nachtwaker IrisZorg motoren, airbrushen luiheid en gemakzucht


Beste oorlogsfilm: Band of Brothers


de verzameling werd zo veel te breed. Om te voorkomen dat ik dadelijk met zestien dozen petten en baretten zit, besloot ik voortaan alleen nog maar op zoek te gaan naar petten en baretten van de landmacht.”


Libanonveteraan René te Lindert verzamelt petten, baretten en emblemen. Die verzameling ligt opgeslagen in een grote doos op zolder. “Mijn vrouw wil die natuurlijk niet door het huis hebben hangen”, vertelt hij lachend. De garage is ook geen optie, want daar beoefent hij zijn andere hobby’s: knutselen aan motoren en airbrushen.


Alles wat daarbuiten valt, wil Te Lin- dert ruilen om zo zijn collectie verder uit te breiden. Maar de baretten van speciale eenheden wil hij allemaal bewaren, landmacht of niet. Die ruilt hij zelfs niet voor een baret van het Vreemdelingenlegioen, hoewel die bovenaan zijn verlanglijstje staat. Zelf heeft hij een baret van de PLO. “Maar of die origineel is, weet ik niet. Die heb ik tijdens mijn uitzending in Libanon gekocht. Daar is mijn verzameling, die nu zo’n 35 stuks telt, eigenlijk mee begonnen.”


Groot gemis Na zijn dienstplicht tekende Te Lindert


Door: Janke Rozemuller Foto: Birgit de Roij


“I


k ben in 1980 begonnen met het verzamelen van petten en baretten. Dat waren er toen nog niet zo heel veel.


Later kwamen er ook emblemen bij die je op het uniform draagt. Toen lag het eigenlijk een hele tijd stil. Heel af en toe kwam er via via wel iets bij, zoals een oude PTT-pet van een oom, maar


in 1978 bij als kort verband vrijwilliger (KVV’er). Nadat hij een aantal jaren als instructeur werkzaam was bij het Opleidingscentrum Technische Dienst in Utrecht, werd hij van januari tot juli 1980 uitgezonden naar Libanon. “Ik wilde wel eens iets anders en het betekende ook dat ik na de uitzending dichter bij huis geplaatst zou kun- nen worden. Dat wilde ik wel, ik had inmiddels verkering.” Hoewel hij als monteur zou worden uitgezonden, werd hij ter plaatse plaatsvervangend commandant onderhoudsgroep. “Een sergeantsfunctie die ik uitvoerde als korporaal.” Te Lindert herinnert zich de kameraad- schap, maar ook de lange werkdagen, de sleur en de beschietingen. “In het begin ben je daar best wel bang voor, maar hoe langer je er zit, hoe brutaler


je wordt. Het hoort erbij.” Hoewel hij volgens eigen zeggen op een van de makkelijkere posten zat, post 7-16 in al-Yatun, heeft Libanon toch zeker tien jaar lang een grote invloed op zijn leven gehad. “Ik had ’s nachts geen last van trauma’s, maar er was een groot gemis. Er is iets weg, net of je iemand verloren bent en je hebt de drang om weer terug te gaan.” Voor de KVV’er was dat een van de redenen om aan het eind van zijn contract in 1988 niet door te gaan als beroeps. Het was allemaal toch niet meer zo als in Libanon.


Muziekvereniging Te Lindert werd na zijn uitzending


inderdaad dichter bij huis geplaatst, bij het Korps Rijdende Artillerie in Schaarsbergen, ook wel bekend als de Gele Rijders. “Prima. Hoewel ik in het begin niet zo blij was met die petjes. Zij waren er heel trots op, maar ik vond het helemaal niks, ze leken wel van een muziekvereniging. In het begin heb ik mijn blauwe baret nog opgehouden, maar al snel moest ik toch zo’n petje op. Tot het eind van mijn contract”, zegt hij een tikje verontwaardigd. Toch heeft zijn eigen kwartiermuts, zoals de pet officieel heet, wel een plekje in zijn verzameling gekregen. Maar het meest waardevol is toch zijn blauwe baret. “Die betekent alles voor me.”


JANUARI-FEBRUARI 2014


33


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64