This page contains a Flash digital edition of a book.
VROUWEN LOSTEN EVENTUELE PROBLEMEN MET UNIFORM ZELF OP


Een maatje groter T


Door: Klazien van Brandwijk-Wiltjer


Vrouwelijke veteranen zochten zelf de oplossing voor onvolkomenheden in de uitrusting die ze mee kregen op missie. Inventief en pragmatisch zijn en vooral niet zeuren. Dat gold zowel voor de eerste vrouw die naar Libanon werd uit- gezonden als voor de vrouwen in latere missies.


oen de eerste vrouwen in dienst traden bij het op 24 april 1944 in Lon- den opgerichte Vrouwen


Hulp Korps werden zij gekleed in eenzelfde uniform als de Britse vrou- welijke militairen. Een kakikleurig uniform dat bestond uit een wollen jak, een rok en een lange broek, lage platte bruine schoenen, halfhoge bruine schoenen met enkelstukken, een groen overhemd met wollen stropdas, een zwarte baret met geel- metalen leeuw, groene kousen en wollen sokken. Verder kregen ze een schoudertas, een gascape en een


wollen overjas verstrekt. De chauf- feurs kregen daarnaast nog een bruin lederen vest. In deze outfit kwamen ze na de bevrijding van het zuiden naar Nederland om in mei 1945 onder meer in de grote steden in het westen van Nederland de burger- bevolking te helpen. Op foto’s van de op 31 oktober 1944 opgerichte Marine Vrouwen Afdeling dragen de marva’s een blauw uniform en tij- dens hun inzet in Nederlands-Indië het witte tropentenue.


In de jaren vijftig van de vorige eeuw werden de leden van de MARVA, de MILVA en LUVA – de vrouwenafde- lingen van de marine, de landmacht en de luchtmacht – ingezet voor ondersteunende functies. Zij droe- gen tijdens hun werkzaamheden het dagelijks of specifiek bij de functie passend tenue. Daarbij kwam het soms voor dat een vrouw kleiner was dan het gemiddelde en dan moest het uniform worden ingenomen. Passende schoenen was vaker een probleem. Zo vertelde luchtmachtve- teraan Ria Korf-ten Dam in een inter- view dat zij te grote voeten had met


maat 43. Twee jaar heeft zij heren- schoenen gedragen en daarop zelfs de Vierdaagse zonder blaren uitgelopen. In de periode tussen Indië en Liba- non hadden de vrouwen dezelfde problemen met hun uniform als de mannen en Defensie anticipeerde op beide situaties hetzelfde.


Pragmatisch Toen in 1979 de eerste Nederlandse


militairen op vredesmissie naar Libanon werden uitgezonden, werd MILVA-majoor Annelies Wijkmans als voedingsdeskundige op het hoofdkwartier in Naqoura geplaatst. Zij had het gewone mannentenue van het legerkorps en er werden groene vrouwenonderbroeken besteld. “Die waren te klein, dus die heb ik thuisgelaten. Het zomertenue kregen we van de VN in Naqoura. Eén pak. Dat moest je uitspoelen, snel drogen en strijken zodat je het de volgende dag weer aan kon. Vaak droeg ik tijdens mijn werk op het hoofdkwartier gewoon mijn Neder- landse Defensietenue. Wat ik me her- inner, was dat mijn scherfvest veel te klein was. Dat was ook zo bij mijn tweede uitzending. Dat accepteerde je gewoon.” Wijkmans vertelt dat ze in haar latere functie als vertrouwensvrouw betrokken was bij de uniformcom- missie. “Daar is wel gekeken of er net als bij de Engelsen ook vrou- wenlaarzen konden worden aan- geschaft, maar de aantallen bij ons waren daarvoor veel te klein. Ook is onderzocht of men een pukkel kon ontwikkelen waarbij de banden niet over de buste liepen.” Volgens de Libanonveteraan losten vrouwen die nadien werden uitgezonden even- tuele problemen met betrekking tot het uniform zelf op. “Vrouwen zijn pragmatisch en vaak was een maatje groter de oplossing bij het gevechts- tenue. Je gaat niet lopen zeuren.”


Marva’s op weg naar Nederlands-Indië (1949). Foto: archief Klazien van Brandwijk-Wiltjer 20 JANUARI-FEBRUARI 2014


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64