search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
binnen Justitie’


naar Justitie. “Ik begon onderaan de ladder als bewaker-portier bij de PI Haaglanden. Ik had natuurlijk niet de juiste vooropleiding. Ik heb bij Defensie veel geleerd, maar schut- ter 1e klas of plaatsvervangend groepscommandant heeft in de bur- germaatschappij niet zo veel bete- kenis.” Hij kon al snel doorgroeien naar penitentiair inrichtingswerker, waarbij hij werkte met gedetineer- den. Vanwege een verhuizing stapte hij over naar de politie. Daarna volgden een jeugdgevangenis, waar hij werkte als groepsleider, en de PI Utrecht. Steeds kon hij door oplei- dingen te volgen doorgroeien naar andere functies. Omdat hij meer richting leidinggeven wilde, vroeg hij of hij in de PI Nieuwegein een leerwerktraject kon volgen. Dat kon en uiteindelijk kwam er een functie vrij en zodoende werkt hij daar als afdelingshoofd. “Binnen Justitie en zeker ook binnen de PI Nieuwegein, kun je onderop beginnen, maar door hard werken en de juiste begeleiding flink doorgroeien.” Hij heeft zeker profijt van zijn Defensieachtergrond. “Vooral qua structuur en discipline. ik geef duidelijk aan: dit gaan we doen, in deze tijd en dit is jouw rol. Maar ook: afspraak is afspraak. Zeker binnen de PI is dat erg belang- rijk, het draait hier om veiligheid. En om geloofwaardigheid naar col- lega’s en gedetineerden: hou je aan de afspraak. Tegelijkertijd moet ik oppassen dat ik niet te snel ga, ieder- een moet mee kunnen. Diplomatie is nog een ontwikkelpunt.”


Lastige doelgroep Heus is afdelingshoofd van twee


afdelingen waar mensen met een ISD-maatregel zitten en van een extra zorgafdeling. ISD staat voor Inrichting Stelselmatige Daders, het gaat om veelplegers met psychische en verslavingsproblematiek. Een ISD-maatregel houdt in dat ze een traject ingaan voor twee jaar, dat erop gericht is de problematiek aan te pakken en uiteindelijk weer te integreren in de maatschappij. “Ik vind het de lastigste doelgroep bin-


nen het gevangeniswezen. Petje af voor de medewerkers. De belangrijk- ste drijfveer voor ons is als het lukt om iemand op de juiste manier weer mee te laten draaien in de maat- schappij.” Heus is verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van de leefafdeling, ook zijn kantoor is daar geplaatst. Daardoor heeft hij veel contact met de gedetineerden. Samen met zijn team bepaalt hij de trajecten die de gedetineerden volgen. Over de vraag of de delicten van de gedeti- neerden hem ooit in de weg zitten, kan hij kort zijn: “Nee. Wij zijn de uitvoerende macht. De rechter heeft iemand veroordeeld, het is niet aan mij iemand te veroordelen anders dan op zijn functioneren hier.” Hij vertelt dat hij niet altijd gelijk in een dossier duikt als iemand bin- nenkomt. “Ik ga eerst kennismaken. Dan pas ga ik lezen en kijk ik of mijn beeld klopt bij wat ik lees.”


Brothers in Arms Begin december is hij overgestapt


naar de PI Grave, waar hij werkt als hoofd veiligheid. In die functie heeft hij minder contact met de gedeti- neerden. “Dat ga ik missen. Je gaat een stapje van de werkvloer af. Maar ik sta nu 25 jaar op de werkvloer, dus misschien is het ook wel goed.” De veteraan heeft de saamhorigheid


en de kameraadschap van Defensie altijd gemist. “Ik heb soms ook nog wel eens spijt dat ik ben weggegaan hoor. Maar dan had ik nu waar- schijnlijk een relatie met Defensie gehad”, zegt hij lachend. Hij sloot zich aan bij een veteranenvereni- ging, maar dat was het niet voor hem. Daarom richtte hij samen met een vriend, veteraan Paul Vis, Bothers in Arms NL op. Een vrien- dengroep voor veteranen en (oud-) militairen, mannen en vrouwen, van alle leeftijden. Een jaar na de start hebben ze dertien leden. “Bij Defensie hebben eenheden altijd een naam en een logo. Dat wilden wij ook. We hebben T-shirts en hesjes met ons logo. Daarmee stralen we ook uniformiteit uit. Maar andere veteranenorganisaties vonden daar in het begin iets van. Die associeer- den ons met motorclubs. Maar dat zijn we niet. We houden best van motoren, vijf leden hebben er één, maar de rest heeft gewoon een auto.” Ze organiseren gezellige activiteiten voor de gezinnen en komen eens per maand bij elkaar in veteranencafé het Draeckje in Amersfoort. “Ieder- een is welkom, het is geen verplich- ting, we vinden het vooral gezellig als je komt.”


bianederland.nl


Kerstfoto van Brothers in Arms NL. Foto: privécollectie Robin Heus


december 2017 51


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65