search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Belijdenis in Nieuw-Guinea


Amper 17 jaar was Geert Tipker toen hij zich in 1955 aanmeldde bij de Koninklijke Marine. Hij koos voor de opleiding tot ziekenverpleger. “Ik moest toch ook een vak leren.”


Door: Anne Salomons Foto: Birgit de Roij


Zijn vader was al overleden toen hij 7 jaar oud was en na een jaar bij de marine overleed ook zijn moeder. Het was uiteindelijk zijn grootmoeder die hem naar de bushalte bracht, op weg, via Amsterdam, naar Nieuw-Guinea. “Ga mit God”, had ze hem in Gronings dialect toegefluisterd. Het was 1958.


A


Operaties Tipker: “In Amsterdam kregen we een tropenoutfit uitgereikt, er werd iets over


hygiëne verteld en dat was het zo’n beetje. Over het land Nieuw-Guinea wisten we helemaal niets. We vlogen in burgerkleding naar Biak, waar ik anderhalf jaar als ziekenverpleger in de ziekenboeg heb gewerkt. Hij was groot en er waren nieuwe operatiekamers, maar een narcosetoestel was er niet. Er konden alleen kleine operaties aan de blindedarm of botbreuken uitgevoerd worden. Met de etherkap werden mensen onder zeil gebracht. Maar het probleem was dat veel patiënten na hun operatie ziek werden. We wisten niet hoe dat kwam, tot uit- eindelijk bleek dat de ventilatoren in de operatiekamers lucht aanzogen met een soort schelpachtige stof. Die schelpenstof bevatte dierlijke eiwitten waar mensen niet tegen kunnen.” Het was soms behelpen daar in die ziekenboeg. Zo kon het gebeuren dat iemand met nierstenen een speciale behandeling kreeg om het euvel te verhelpen. “Iemand kreeg vijf blikjes bier die hij achter elkaar moest leegdrinken”, vertelt Tipker lachend. “Het klinkt leuk, maar het is best veel in een keer. Dan kreeg je vochtstuwing en dan wilde er nog wel eens een steentje meekomen.” Ook een onfortuinlijke matroos die bij het uitzetten van boeien een kabel om zijn enkel had gekregen waardoor zijn voet nog aan een enkele pees hing, werd zo goed en kwaad als het kon geholpen. “Een chirurg werd in alle haast uit Hollandia inge- vlogen, maar die kon niets anders doen dan de voet vasthechten en gips erom- heen doen. Op hoop van zegen. En het werkte.”


Belijdenis Van huis uit was Tipker gereformeerd, dus toen hij zag dat de marine ook belijdenis-


catechesaties hield, deed hij samen met nog een tiental marinejongens belijdenis in het kerkje op het kazerneterrein. In datzelfde kerkje heeft hij twee keer een kerstdienst bijgewoond. Kerst in Nieuw-Guinea stelde niet veel voor. “Behalve dan het halve haantje”, benadrukt Tipker. “Al maanden van tevoren wisten we dat we met het kerstdiner een half haantje zouden krijgen. Dat was heel bijzonder.”


Duikboot Terug uit Nieuw-Guinea werd Tipker op een duikwerkschip geplaatst en uiteinde-


lijk koos hij voor de onderzeedienst en kwam als voorduikroerganger terecht op de Zwaardvis. In 1960 verliet hij Defensie omdat de in Nieuw-Guinea toegezegde bevordering steeds maar niet kwam. Ruim 34 jaar werkte hij vervolgens bij de belastingen, waarvan 12 jaar bij de douane. En hij bleef een actieve veteraan, zo was hij onder meer penningmeester bij de vereniging van oud-marinepersoneel en medeoprichter van het marinekoor Baksmaten. Inmiddels schrijft hij zijn memoires over de marinetijd. In zijn geliefde Gronings dialect welteverstaan.


32 december 2017


Naam en leeftijd: Geert Tipker (80)


Rang en functie: ziekenverpleger 1e klas


Uitzendingen: Nieuw-Guinea


Is nu: gepensioneerd


Hobby’s: lezen, schrijven, nordic walking


Hekel aan: mensen die niet het achterste van hun tong laten zien


Beste oorlogsfilm: The Longest Day


anvankelijk wilde de geboren Groninger zijn opa opvolgen in de confectiezaak, maar die raadde dit nadrukkelijk af. Met school had hij voorlichting gekregen over een baan bij Defensie. En omdat een vriendje bij de marine zat, was voor Tipker de keuze snel gemaakt.


Dubbel Check


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65