search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Kalkoen in Libanon


Als opperwachtmeester KMar was ik als detachementcommandant geplaatst bij een MP-eenheid van veertien man in Tyre Barracks (MP-coy Naqoura, Libanon). Het detachement bestond uit MP-leden van de diverse in Libanon aanwezige bataljons. Omdat we niet konden terugvallen op voedingsfaciliteiten van HQ moesten we in ons eigen voedsel voorzien. We beschikten wel over een volledig ingerichte keuken met voldoende koel- en vriesmogelijkheden. Op aanraden van mijn voorganger was ik tevens de kok van de eenheid. Als de voorraden dreigden op te raken, werd geld ingezameld en zorgden mijn Franse vrienden van de gendar- merie voor aanvulling. Hoe hun inkoopbeleid was, weet ik niet, maar het diepgevroren vlees kwam zeker niet uit de soeks. Voor de kerst wilde ik iets bijzonders maken: kalkoen. Bij alle keukens van de deelnemende bataljons hebben we tevergeefs geprobeerd een kalkoen te bemachtigen. Een week voor kerst ontmoette ik de Nederlandse UNIFIL food officer kapitein Annelies. Toen ik mijn probleem had voorgelegd, zei ze dat ze in haar systeem zou kijken of er nog een kalkoen in voorraad was. De volgende dag kreeg ik de mededeling dat ik twee kalkoenen kon afhalen. Twee kalkoenen van immense afmeting en gewicht. Hoe krijg je die als hobbykok gebraden? Een Ierse kok heeft mij de fijne kneepjes bijgebracht van vulling, braadtijden en temperatuur. Het enorme beest paste ternau- wernood in de oven. Het uiteindelijke resultaat was na uren controleren en bedruipen volgens de andere teamleden perfect. Het kerstdiner hebben we gehouden in de duty room met als tafel de tafeltennistafel.


H. Smith, Losser


Kerst in de kelder in Tuzla


Wij, de militaire liaisons in voormalig Joegoslavië bij vluchtelingenorganisatie UNHCR, traden op in burger. De strijdende cowboys mochten niet weten dat wij militair waren. Onze contacten en slaapplaatsen waren dan ook niet bij militaire commandoposten, maar vooral bij UNHCR-huizen, Artsen zonder Grenzen (AzG)- posten en andere NGO’s. Na met sinterklaas de verbindingspost in Sarajevo te hebben bevoorraad met peper- noten, kwam de kerst eraan. Samen met Nederlandse medewerkers van AzG heb ik zoveel mogelijk posten van AzG, UNHCR en NGO’s waar Nederlanders werkten, kunnen voorzien van (plastic) kerstboomballen en kerstbomen die ik, samen met mijn chauffeur/tolk, ter plekke uit de niet door mijnen verziekte bossen sloopte. Zelf bracht ik de kerstdagen door bij UNHCR Tuzla. Helaas was dat geen pretje. We zaten samen, en dan bedoel ik echt samen, op elkaar gekleefd in de kelder van een hotel omdat plotseling het Moslimdeel van de stad ruzie had gekregen met het Kroatische deel en dat met zwaar geweld duidelijk maakte. Dat was echt bibberen in de armen van een stevig Amerikaans districtshoofd van UNHCR aldaar. Toen het licht werd, zijn we samen lopend teruggegaan naar haar bureau in een plaatselijke school en hebben daar een stevig biertje gedronken. Oud en nieuw bracht ik door bij de centrale post van UNHCR in Kiseljak. Samen met een Zweed, een Deen en een Schot trachtten wij Nieuwjaar te vieren. Ik mocht mijn moeder bellen om 00.00 uur. Zij begreep in eerste instantie niet dat zij via Canada met mij kon praten (de verbindingslijnen liepen inderdaad wat vreemd), maar toen de Moslimbevolking aan de andere kant van de berg/heuvel mortiergranaten begon te schieten en het Kroatische Rode Kruishuis tegenover ons getroffen werd, vielen de glazen bij ons ook van tafel. Mijn bejaarde moeder vroeg wat er aan de hand was. Ik heb haar toen geantwoord: ook hier steken ze vuurwerk af met oud en nieuw. Zowel kerst als oud en nieuw heb ik daar doorgebracht met allerlei nationali- teiten.


Joop Hazeu


22


december 2017


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65